«Αναγκάστηκα να γίνω διαφημιστής για να βγάλω το ψωμάκι μου». Μ. Καραγάτσης, ο συγγραφέας του «Γιούγκερμαν» που ήθελε να μείνει στην ίδια τάξη επειδή ερωτεύθηκε τη δασκάλα του…

Γεννήθηκα στην Αθήνα σε ένα από τα τέσσερα γωνιακά σπίτια των οδών Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους. Δεν σας λέω όμως σε ποιό. Και το κάνω επίτηδες αυτό, για να μπλέξω άγρια-σε αυτό το αθηναϊκό σταυροδρόμι- τους διαφόρους ‘αρμοδίους’, όταν έρθει η στιγμή να εντοιχισθεί η αναμνηστική πλάκα. Εγώ βέβαια θα τα έχω τινάξει προ πολλού, και θα σπάω κέφι καλά στον ουρανό, με τη μεταθανάτια φάρσα μου. Θα έχω παρέα το Σολωμό, που θα μου λέει κουνώντας το κεφάλι: «Τράβα και σύ Καραγάτση, όσα τράβηξα εγώ από τον Καιροφύλλα, τον Αποστολάκη και το Σπαταλά».

Ο Μ. Καραγάτσης ήταν μια φυσιογνωμία που προκαλούσε συγκρούσεις στον λογοτεχνικό κόσμο. Το έργο του έβρισκε φανατικούς υποστηρικτές, αλλά και διώκτες. Σε μια σπάνια ραδιοφωνική του συνέντευξη, δήλωσε για το θέμα τα εξής: «Επί 25 χρόνια οι κριτικοί επιμένουν να διαφωνούν ριζικώς για το έργο μου. Οι μισοί ισχυρίζονται πως είναι καλό. Οι άλλοι μισοί πως είναι κακό. Περιττό να πω πως εγώ διαφωνώ και με τους μεν και με τους δε. Και τούτο διότι οι μεν υπέρ-επαινούν το έργο μου βασιζόμενοι στα χειρότερα στοιχεία του. Οι δε κατά, το κατηγορούν παρεξηγώντας τα καλύτερα στοιχεία του. Τολμώ να νομίζω πως είμαι ο καλύτερος κριτικός στο έργο μου. Και αυτό για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή δεν καβάλησα το καλάμι να πιστεύω πως είμαι μεγαλοφυής συγγραφέας. Δεύτερον, επειδή δεν κατατρύχομαι από νοσηρό πνεύμα κατωτερότητας να νομίζω πως είμαι ντιπ κατά ντιπ αποτυχημένος. Απλούστατα, είμαι μια ευπρεπής μετριότητα».

Καραγάτσης

Τα πρώτα χρόνια και ο έρωτας για τη δασκάλα του.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και το αληθινό του όνομα ήταν Δημήτριος Ροδόπουλος. Μεγάλωσε στη Λάρισα, στο χωριό του πατέρα του τη Ραψάνη. Τα καλοκαίρια τα περνούσε στην αυλή μιας εκκλησίας, διαβάζοντας ρωσική λογοτεχνία. Το αγαπημένο του σημείο ήταν η σκιά που δημιουργούσε ένα καραγάτσι, δηλαδή μια φτελιά. Έτσι πήρε και το ψευδώνυμό του. Το «Μ.» του ονόματός του δεν αντιστοιχούσε στο «Μιχάλης, όπως ήταν η άποψη πολλών μελετητών οι οποίοι έβλεπαν ότι στα έργα του κυριαρχούσε το συγκεκριμένο όνομα. Το πιο πιθανό είναι ότι προήλθε από το «Μίτια» που είναι η ρωσική εκδοχή του ονόματος Δημήτρης. Σε ηλικία 7 χρόνων ερωτεύτηκε την 20χρονη δασκάλα του. «Αντί να ερωτευτώ τις συμμαθήτριές μου, αγάπησα παράφορα τη δασκάλα μου. Γεγονός που μαρτυράει τη σκοτεινή ερωτική ιδιοσυγκρασία μου. Έκανα ό,τι μπορούσα για να μην προβιβαστώ, να μείνω στην ίδια τάξη, κοντά στη γυναίκα των ονείρων μου», έγραφε αργότερα στην αυτοβιογραφία του. Τις αναμνήσεις του από αυτόν τον έρωτα συμπεριέλαβε στο διήγημα «Η Κυρία Νίτσα», με το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στο χώρο των γραμμάτων. Για το συγκεκριμένο έργο του κέρδισε τον 3ο έπαινο στο διαγωνισμό της Νέας Εστίας του 1927.

Ο Μ. Καραγάτσης (δεξιά) με τον Αντρέα Εμπειρίκο και τη γυναίκα του Νίκη Καραγάτση στον Καθεδρικό της Chartres στη Γαλλία το 1952

Ο Μ. Καραγάτσης (δεξιά) με τον Αντρέα Εμπειρίκο και τη γυναίκα του Νίκη Καραγάτση στον Καθεδρικό της Chartres στη Γαλλία το 1952

Ένας λογοτέχνης που δούλεψε ως ασφαλιστής και διαφημιστής

Όταν τελείωσε το σχολείο γράφτηκε στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Γκρενόμπλ. Εκεί έμεινε για έναν χρόνο. Τον επόμενο επέστρεψε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πήρε πτυχίο νομικών επιστημών το 1930 και ένα χρόνο μετά, πτυχίο πολιτικών και οικονομικών επιστημών. Εργάστηκε για 7 χρόνια ως νομικός σύμβουλος στην ελβετική εταιρία ασφαλειών «Surveillance», στον Πειραιά. Εμπειρίες από τη θητεία του στην εταιρία, μοιράστηκε στο θρυλικό πια έργο του «Γιούγκερμαν». Το 1952 άρχισε να εργάζεται για την Αθηναϊκή Διαφημιστική Εταιρία ΑΔΕΛ. «Στην Ελλάδα η λογοτεχνία δεν εξελίχθηκε ακόμα σε επάγγελμα. Δηλαδή ο λογοτέχνης που επιθυμεί να ζήσει καθαρά από τη λογοτεχνική του εργασία, δεν θα βρεθεί ποτέ στην ευχάριστη ή στη δυσάρεστη θέση, από όποια σκοπιά το πάρει κανείς, να υποβάλει δήλωση ενιαίου φόρου. Επομένως, αν δεν είναι επιρρεπής στις ηδονές της μποέμικης ζωής, θα εξασκήσει κάποιο άλλο πρακτικό επάγγελμα να βγάλει το ψωμάκι του. Έτσι και εγώ αναγκάστηκα να γίνω διαφημιστής», είπε κάποτε σε συνέντευξή του. Ισχυριζόταν μάλιστα πως «ο καλός λογοτέχνης μας παρουσιάζει όπως θέλουμε να είμαστε, ενώ εκείνος που τολμάει να μας παρουσιάζει όπως είμαστε, είναι κακός λογοτέχνης». Για αυτόν τον λόγο, συνήθιζε να κατατάσσει τον εαυτό του στη δεύτερη κατηγορία λογοτεχνών. Ο Καραγάτσης πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 1960. Στο μνήμα του είναι χαραγμένο το επίγραμμα από το έργο του Το μεγάλο συναξάρι: «Οι μοναδικές ομορφιές είναι προνόμιο του θανάτου»….
Πηγή: mixanitouxronou.com.cy

Related articles

Η Ξένη Μπαλωτή συναντά το Kallithea Press με μια αποκλειστική συνέντευξη στους Χαρά Μητροπούλου και Δημήτρη Μπιζιώτα

Κυρία Μπαλωτή ευχαριστούμε  που συναινέσατε για αυτήν την συνέντευξη. 1. Ποια είναι η Ξένη Μπαλωτή. Θα μπορούσατε μέσα σε λίγες λέξεις να μας παρουσιαστείτε;Είναι μία απλή, καθημερινή πολίτις αυτής της χώρας. Ξυπνάει πάντα χαρούμενη και προσπαθεί να αποδείξει ότι ο Φιλόσοφος Ρουσσώ είχε άδικο γιατί οι άνθρωποι γεννιούνται καλοί και αν πραγματικά το θέλουν παραμένουν καλοί […]

Συνεργασία Ιωαννίνων Πρέβεζας

Συνάντηση του Δημάρχου Πρέβεζας κ. Νίκου Γεωργάκου με το Δήμαρχο Ιωαννιτών κ. Μωυσή Ελισάφ, πραγματοποίηθηκε στις 11 Αυγούστου 2020 στο Δημαρχείο Πρέβεζας. Ο Δήμαρχος Πρέβεζας καλωσόρισε τον κ.Ελισάφ τονίζοντας ότι δεν αποτελεί για τον ίδιο, μόνο έναν κεντρικό θεσμικό παράγοντα στην Ήπειρο ως Δήμαρχος Ιωαννιτών, αλλά έναν πολύ καλό νέο φίλο και συνεργάτη με συναντίληψη […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *