19 °C Athens, GR
22 Οκτωβρίου 2020

Βιβή Μαρκάτος-Διαδικτυακές (Φεισμπουκικές) συναντήσεις εν μέσω covid-19

Τελικά το fb κάνει έχει και πολλά καλά ενώνει αποστάσεις όσο μακρινές και αν είναι. Μας εδώσε την δυνατότητα να γνωρίσουμε αξιόλογους ανθρώπους από όλο τον κόσμο αλλά και Ελλήνες που καταφέραν να πετύχουν πολλά στο εξωτερικό. Με την ευκαιρία αυτή συναντήσαμε διαδικτυακά η καλύτερα φεισμπουκικά αν μας επιτρέπεται αυτή η λέξη, την Βιβή Μαρκάτος παιδική εικονογράφο σχεδιάστρια κινούμενων σχεδίων που μένει στην Αγγλία…

Πολλοί ενδιαφέρονται να μάθουν για εσένα, την δουλειά σου και τις δραστηριότητές σου με αφορμή το ταξίδι σου στα φετινά βραβεία της Ακαδημίας Κινηματογράφου και την πρώτη σου ταινία κινουμένων σχεδίων. Μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για εσένα;

Καταρχάς, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκλησή σας. Πραγματικά είμαι χαρούμενη για αυτήν τη διάκριση και την συμμετοχή μας με την ταινία-ντεπούτο μας ‘’The White Wings‘‘ στην Ακαδημία Κινηματογράφου. Θα ήθελα να τονίσω την ευγνωμοσύνη μας στην επιτροπή που μας έδωσε την ευκαιρία να ζήσουμε μία τόσο όμορφη εμπειρία. Σημασία έχει το ταξίδι και όχι o προορισμός! Δεν καταφέραμε να σηκώσουμε το βραβείο αλλά σίγουρα πήραμε πολλές εμπειρίες, μάθαμε πολλά και ωριμάσαμε πολύ σαν καλλιτέχνες. Η ταινία ήταν μία πρωτοβουλία της συναδέλφου μου Πηνελόπης Μπεκιάρη, που αποφάσισε να φτιάξουμε ένα έργο με έντονη ευαισθησία και συμβολισμό και έτσι κάπως δημιουργήθηκε το ‘’The White Wings’’… Μετά από τα βραβεία έπεσα με τα μούτρα στην δουλειά. Στην πραγματικότητα κατά την διάρκεια της
αναμονής των αποτελεσμάτων εγώ δούλευα. Είμαι παιδική εικονογράφος και σχεδιάστρια κινουμένων σχεδίων… Η δουλειά μου δεν έχει ωράρια. Πολλές φορές δουλεύω αρκετές ώρες σαν ελεύθερος επαγγελματίας αλλά αυτό που λέω στον εαυτό μου είναι εάν δεν δουλέψεις τώρα
που είσαι νέος, πότε θα δουλέψεις; Το καλό με το επάγγελμά μου είναι ότι μπορώ να δουλεύω από το γραφείο μου, στο σπίτι, και έτσι μπορώ να είμαι παραγωγική εν μέσω του COVID-19. Είμαι πολύ δημιουργικός άνθρωπος και δεν ξέρω πραγματικά τι θα έκανα χωρίς ένα χαρτί και ένα μολύβι. Πέρα από τις προμήθειες φαγητού που κοιτάζω να έχει το σπίτι, πάντοτε κοιτάζω να έχω και κάποια γραφική ύλη.

Μένεις στην Αγγλία. Αλήθεια πως είναι η κατάσταση σήμερα εκεί;

Μάλιστα. Αποφάσισα να μείνω στην Αγγλία μετά το μεταπτυχιακό μου στα κινούμενα σχέδια. Δουλεύω από απόσταση και έχω συνεργαστεί με πολλούς εκδοτικούς και συγγραφείς σε Ελλάδα και Κύπρο. Στην Αγγλία, λίγο-πολύ, μπορείτε να δείτε την κατάσταση από την τηλεόραση. Βέβαια δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα όπως τα παρουσιάζουν ‘’κραυγαλέα’’ τα
ΜΜΕ. Η κυβέρνηση προσπαθεί να ανακουφίσει τους πολίτες της από τον τρόμο του ιού, προσπαθώντας να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους της με σύνεση και προσοχή. Κάθε πολίτης δικαιούται μισή ώρα άσκησης όπου μπορεί να βγει έξω για κάποιο περπάτημα ή τρέξιμο μέσα στην ημέρα. Τα σκληρότερα μέτρα τα βλέπεις στις τράπεζες και τα σούπερ μάρκετ όπου ένα κεφάλι αναλαμβάνει τα ψώνια για το σπίτι. Δεν επιτρέπονται 2 άτομα μαζί. Επίσης υπάρχουν λωρίδες όπου κατευθύνουν πως θα κινηθείς και αποστάσεις που πρέπει να τηρηθούν με τον επόμενο και προηγούμενό σου, μέχρι να φτάσεις από την ‘’αφετηρία’’ στον ‘’τερματισμό’’ που
είναι το ταμείο. Μοιάζει λίγο με την Μονόπολη, μόνο που δύσκολα μπορείς να πας πιο μπροστά ή πιο πίσω… Είχαμε τεράστιο ζήτημα με τα αποθέματα σε χαρτί υγείας, ζυμαρικά και αυγά. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες επανέρχονται τα χαρτιά στα ράφια αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν
μακαρόνια και αυγά ούτε για δείγμα! Ευτυχώς είμαι καλά γιατί πρόλαβαν οι γονείς μου και μου έστειλαν μία κούτα με μακαρόνια φοβούμενη την εξακολούθηση αυτής της δύσκολης κατάστασης. Η τράπεζα δεν επιτρέπει την μαζική είσοδο στον χώρο και μόνο εάν είναι κάτι επείγον επιτρέπουν να γίνει κάποια συναλλαγή, οπότε προσπαθούμε να αποφεύγουμε τις τράπεζες, καθώς πρωινές ώρες μπορεί να εντοπίσει κανείς ουρά από ηλικιωμένους έξω από το κτήριο που περιμένουν να εξυπηρετηθούν ένας- ένας και από απόσταση ασφαλείας! Ζούμε
όντως πρωτόγνωρες στιγμές, αλλά ξέρω είναι για το καλό μας… Για την ασφάλεια και την υγεία μας. Και εάν αυτά είναι τα μέτρα που πρέπει να παρθούν όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί δεν μπορώ εγώ να κρίνω ή να πω κάτι. Εύχομαι μόνο να τελειώσει αυτή η ταλαιπωρία της πανδημίας γιατί ανησυχώ πολύ για το προσωπικό των νοσοκομείων και την υπέρογκη
προσπάθεια που καταβάλουν καθημερινά να ανταπεξέλθουν απέναντι σε αυτόν τον αδίστακτο ιό.

Πως έχει επηρεάσει την  προσωπική αλλά και την επαγγελματική σου ζωή η καραντινα;

Μου έδωσε την ευκαιρία να επικοινωνήσω περισσότερο με ανθρώπους και να κάνω νέους φίλους χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο… Ο άνθρωπος είναι
«κοινωνικό ον» λέει ο Αριστοτέλης και αυτή η κατάσταση τον έχει απομονώσει από το στοιχείο του, και αυτό είναι καταλυτικό: Να προσπαθούμε να επικοινωνούμε με τους άλλους ακόμα και όταν οι
καταστάσεις είναι σαν και τις τωρινές. Ένα τηλέφωνο, ένα μήνυμα, ένα mail είναι τόσο σημαντικά σε αυτήν την κοινωνική απομόνωση που ζούμε όλοι, από αγαπημένα πρόσωπα και φίλους. Ξέρω πολλούς που εγκλωβίστηκαν λόγω της καραντίνας και μένουν μόνοι τους ή δυσανασχετούν της καταστάσεως. Προσωπικά προσπαθώ να βλέπω το
προτέρημα μέσα από μία δύσκολη κατάσταση όπως αυτή. Μου έδωσε την δυνατότητα να μιλάω στην μητέρα μου περισσότερο και να την τσεκάρω, τώρα που είναι νοσηλεύτρια και δουλεύει τρελές ώρες… Μιλάω με την αδερφή μου και με τους φίλους μου, ενώ προσπαθώ να κάνω τον
καθημερινό μου περίπατο όταν μπορώ για μια καλή φυσική κατάσταση. Επαγγελματικά, σαν εικονογράφος πήρα την πρωτοβουλία και κάνω καθημερινό livestream στο προφίλ μου στο Facebook όπου ψυχαγωγώ τους θεατές μου, ζωγραφίζοντας αγαπημένους χαρακτήρες καρτούν, μιλώντας για τις παιδικές αναμνήσεις και τις ταινίες που αγαπήσαμε. Στην
πραγματικότητα είναι ένας δημιουργικός, ανοικτός διάλογος με το κοινό όπου όλοι συμμετέχουν και ταυτόχρονα… εγώ να ζωγραφίζω. Νομίζω ότι το livestream αυτό δημιουργήθηκε σαν ανάγκη και επιταγή λόγω της ευαισθησίας της κατάστασης και της κοινωνικής απομόνωσης. Με πολλά
παιδιά που παρακολουθούν συζητάμε τις απόψεις μας για τις καταστάσεις, γνωριστήκαμε και ξέρουμε τα ονόματά μας και κάποια από τα χόμπι μας και όνειρά μας… Και καταλήγουμε κάθε μέρα να συμφωνούμε πόσο αναγκαία είναι η επικοινωνία και η δημιουργία. Δεν ξέρω πόσο
καιρό θα συνεχίσουν τα livestreams, αλλά σίγουρα όσο κρατάει αυτή η κατάσταση θα κοιτάζω με τον δικό μου τρόπο να προσφέρω στον εαυτό μου και στους φίλους μου…

Σαν εικονογράφος πως θα σχεδίαζες την σημερινή κατάσταση;

Eίμαι πολύ επηρεασμένη από την μητέρα μου που είναι νοσηλεύτρια. Πέρασε πολλά μέχρι που κατέληξε να υπηρετήσει στον χώρο της υγείας και την νοσηλευτική και χαίρομαι γιατί το κάνει αποφασισμένα και υπεύθυνα. Δουλεύει σκληρά κάθε μέρα. Πολλές ώρες. Υπό Άθλιες συνθήκες. Τα ελληνικά νοσοκομεία έχουν ανεπαρκή εξοπλισμό, και το προσωπικό ανταμείβεται υποτιμητικών μισθών για το λειτούργημα και τις θυσίες που κάνουν. Θυσίες της προσωπικής τους ζωής, οικογενειακής… Υγείας… Για την υγεία όλων των άλλων στον πλανήτη. Είναι ένα
πολύ ευαίσθητο θέμα και σαν εικονογράφος, που κυρίως απευθύνεται σε παιδιά είναι δύσκολο να πρέπει να αφηγηθείς μία σκληρή πραγματικότητα με μία εικόνα χωρίς να αποδώσεις την σκληρότητά της… Το σχέδιό μου είναι επηρεασμένο από την μυθολογία και τον Άτλαντα, έναν
Τιτάνα που μετά την Τιτανομαχία, καταδικάστηκε να κρατά στους ώμους του τον Ουρανό, που σε πολλά έργα παρουσιάζεται σαν σφαίρα. Με τον ίδιο τρόπο ήθελα να δείξω πως αυτήν την στιγμή η υγεία του πλανήτη και όλου του ανθρώπου εξαρτάται από την ‘’τιτάνια’’ δύναμη και
προσπάθεια των αφανών ηρώων του κόσμου… Eίμαι σίγουρη πως υπάρχει κάποιο παρόμοιο σκίτσο εκεί έξω αλλά αυτό ένοιωθα και εγώ πως με εκπροσωπεύει καλύτερα.

(σκιτσο της Βιβής Μαρκάτου για τον ιό)

Θα μπορούσες να μας πεις το δικό σου μήνυμα για το σήμερα αλλά και ένα μήνυμα για το αύριο; 

Αγάπη. Δώσε αγάπη και θα λάβεις αγάπη. Δίδαξε τον κόσμο να αγαπά. Μία κινέζικη παροιμία είχε έναν πεινασμένο άνθρωπο και έναν ψαρά. Ο ψαράς πήγε μια μέρα και έδωσε στον φτωχό και πεινασμένο ένα ψάρι να φάει και χόρτασε. Όμως την επόμενη μέρα ο φτωχός δεν είχε τι να
φάει. Αν θες να χορτάσεις έναν άνθρωπο για μία μέρα δώσ'του ένα ψάρι. Αν θες να τον χορτάσεις για μια ζωή μάθε του ψάρεμα. Μόνο έτσι θα τα καταφέρουμε… Μαθαίνοντας ο ένας τον άλλον να
αγαπάμε!


(Από το νέο βιβλίο ‘’Oι τρεις νεράιδες της Ονειρούπολης’’, Εκδόσεις Φυλάτος, Δέσποινα Κανλή, εικονογράφηση Βιβή Μαρκάτου)

Σε ευχαριστούμε πολύ Βιβή και μέσω εσένα όλους τους Ελλήνες που είναι εκτός της Ελλάδας αλλά παραμένουν “εντός’ γιατί είστε οι καλύτεροι πρεσβευτές μας και είστε ένα κομμάτι της Ελλάδας που πρωταγωνιστεί…

Δημήτρης Μπιζιώτας

Related articles

Η Υφυπουργός Εργασίας-Κοινωνικών Υποθέσεων Δόμνα Μιχαηλίδου στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης.

Η Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κα Δόμνας Μιχαηλίδου συμμετείχε στην τηλεδιάσκεψη των σπουδαστών της ΕΣΔΔΑ στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Μια πρωτοβουλία του ΕΚΔΔΑ, που έχει ως στόχο τη διαρκή αναβάθμιση του εκπαιδευτικού προγράμματος της ΕΣΔΔΑ. Συγκεκριμένα η ΥφυπουργόςΕργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κα Δόμνα Μιχαηλίδου, πραγματοποίησε εισήγηση με θέμα: «Προκλήσεις και Προοπτικές […]

Σοβαρά τραυματισμένοι οι 6 ποδηλάτες – Κινητοποίηση στο Μποδοσάκειο – Δείτε φωτογραφίες από το σημείο του ατυχήματος

Σε μεγάλη κινητοποίηση βρίσκονται το μεσημέρι της Κυριακής όλα τα τμήματα του Μποδοσάκειου Νοσοκομείου Πτολεμαΐδας προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με τους έξι σοβαρά -όπως λένε οι πρώτες πληροφορίες- τραυματίες ποδηλάτες, που μεταφέρθηκαν λίγο νωρίτερα στο νοσοκομείο με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ. Θυμίζουμε ότι ενώ κινούνταν στον 1ο χλμ Πτολεμαΐδας – Άρδασσας, ένα ΙΧ αυτοκίνητο έπεσε […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *