App Icon

Γιώργος Ζωγράφος: O Μοναχικός τραγουδοποιός του Νέου Κύματος

Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου του 1936 (ακριβώς την ημέρα που επιβλήθηκε η δικτατορία του Μεταξά) κι αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, ακολουθώντας τα χνάρια των γονιών του (που ήταν κι οι δύο ηθοποιοί). Πρωτοεμφανίστηκε σε μια μπουάτ στη Μύκονο, και σταδιακά “κατέκτησε” αυτές της Πλάκας, συμβάλλοντας στην ακμή της “χρυσής εποχής” τους. Παρέμεινε ενεργός σχεδόν για τρεις δεκαετίες, συνδέοντας το όνομά του με διαχρονικά τραγούδια και σημαντικούς συνθέτες (όχι μόνο του Νέου Κύματος). Τραγούδησε το 62-63 με το Δήμο Μούτση, τη Ντόρα Γιαννακοπούλου και το Διονύση Σαββόπουλο, ενώ έχει ερμηνεύσει Θεοδωράκη, Λοΐζο και συνεργαστεί με Χατζιδάκι, Μαυρουδή, Αρλέτα, Γκαϊφύλλια, Χωματά και άλλα σπουδαία ονόματα.

Τον συναντούσαμε χρόνια στις μπουάτ της Πλάκας – από τους πρώτους και τελευταίους τροβαδούρους του τραγουδιού που επικράτησε με την ονομασία «Νέο Κύμα» (από το γαλλικό Nouvelle Vague). Πρωτακούστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 και κράτησε κοντά μια τριακονταετία με εξαιρετικά (και ανθεκτικά ώς τις μέρες μας) τραγούδια, ερμηνευτές κι ένα φανατικό κοινό – κυρίως νεανικό.

Είναι ο Γιώργος Ζωγράφος, που έφυγε από τη ζωή πριν από δέκα χρόνια. «Ηταν ο πιο σπαραχτικός τραγουδιστής της εποχής του, με ένα από τα ιδιόμορφα ηχοχρώματα», γράφει ο Νότης Μαυρουδής, φίλος και συνεργάτης του, στο βιβλίο του Δημήτρη Μπαγέρη «Γιώργος Ζωγράφος – Θα πούμε το τραγούδι του που ξεκινά απ’ τον ήλιο» (με κείμενα και φωτογραφίες του τραγουδιστή, μαζί μ’ ένα cd με 25 τραγούδια του, εκδ. «Μετρονόμος»).

Οσοι τον είχαμε γνωρίσει από κοντά, αναγνωρίζαμε έναν γνήσιο, έναν ευαίσθητο καλλιτέχνη, που υπηρετούσε με ιεραποστολική ζέση το τραγούδι (ακόμα και τα μαύρα χρόνια της χούντας), πράγμα που ενίσχυε και η εμφάνισή του: Κλειστό μαύρο πουλόβερ, συχνά με τον γιακά κάποιου λευκού πουκάμισου, που θύμιζε καθολικό ιερωμένο. Και ως έναν άνθρωπο που σπάνια γελούσε και αστειευόταν, χωρίς ωστόσο να του λείπει το χιούμορ.

διάβασε και αυτό  Κοινωνικό μέρισμα: Πόσα χρήματα θα πάρουν οι δικαιούχοι

«Η μοναξιά του έχει στήσει την πιο ύπουλη παγίδα. Είναι πλέον η εποχή που αποστρέφεται κάθε επαφή. Ωστόσο παντρεύεται μια τρυφερή γυναίκα – σύντροφο και αποκτά μια κόρη. Δεν κρατάει για πολύ ο γάμος και στο εξής ζει με τις συνθήκες τις δικές του, όπως τις όρισε ο ίδιος», επισημαίνει στο προαναφερόμενο κείμενο ο Μαυρουδής.

Από καλλιτεχνική οικογένεια –ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου ο πατέρας Νίκος Ζωγράφος, της Λυρικής Σκηνής η μητέρα Αλίκη Ζωγράφου– ένας γάμος που, φαίνεται, δεν πήγε καλά. Ο ίδιος ωστόσο σπούδασε στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, δοκιμάστηκε στη σκηνή, αλλά, μολονότι είχε αξιόλογες επιδόσεις, δεν στάθηκε. Στο τραγούδι χωρούσε καλύτερα. Ξεκίνησε από μια μπουάτ της Μυκόνου, για να περάσει στις μπουάτ της Πλάκας – απ’ όλες: 16 τον αριθμό. Μερικές από τις πιο γνωστές: «Συμπόσιο», «Εσπερίδες», «Τετράδιο», «Τιπούκειτος», «Απανεμιά» – αντάμα με άλλους καλλιτέχνες του «Νέου Κύματος».

Πρωτοπόρος

Πλούσια η διαδρομή του σε ερμηνείες τραγουδιών των περισσότερων συνθετών – όχι μόνο του «Νέου Κύματος». Μερικά από αυτά, που σημαδεύτηκαν με τη φωνή του: «Ο Ιρλανδός κι ο Ιουδαίος» (μουσική Χατζιδάκι – στίχοι Γκάτσου), «Γράμματα από τη Γερμανία» (Θεοδωράκη – Λάδη»), «Μπολιβάρ» (Μαμαγκάκη – Εγγονόπουλου), «Πού να χωρέσει τ’ όνειρο» (Λεοντή – Παπανικολάου), «Ακρη δεν έχει ο ουρανός» (Μαυρουδή – Κακουλίδη), «Πέρα από τη θάλασσα» (Μαρκόπουλου – Θαλασσινού), «Τ’ όνειρό μου πέθανε» (Σπανού – Λαπαθιώτη), «Μικρό παιδί» (Κόκοτου – Βεργόπουλου), «Γεια σας τριαντάφυλλα» (Τερζή – Παλαμά), «Δως μου τα χέρια σου» (Πλέσσα – Δασκαλόπουλου).

«Πρωτοπόρος στο είδος του, συνέβαλε στην εδραίωση των μπουάτ της Πλάκας ως χώρων γνήσιας λαϊκής μουσικής ψυχαγωγίας. Ως χώρων συνάντησης των νέων της εποχής, με αφορμή το τραγούδι, την ποίηση και τον έρωτα για την τέχνη γενικά», γράφει ο συνθέτης Μιχάλης Τερζής στο βιβλίο του Μπαγέρη.

διάβασε και αυτό  Απαγόρευση κυκλοφορίας στην παραλία του Βαρδάρη

Προσωπικά, πέρα από τον καλλιτέχνη, διατηρώ κάποιες εικόνες από τον άνθρωπο Ζωγράφο. Και σ’ αυτές ένα βράδυ που, καθισμένοι σ’ ένα μπαρ, μιλούσε για έναν προβληματικό έρωτα που ζούσε εκείνο τον καιρό – τον οποίο ωστόσο αντιμετώπιζε με καρτερικότητα, αλλά και με γλυκόπικρο χιούμορ.

Βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του από τους οικείους του, μια μέρα σαν και σήμερα, στις 12 Αυγούστου του 2005, αφού είχε αρκετές μέρες να δώσει σημάδια ζωής.

πηγή ΑΤΕΧΝΩΣ (Βασίλης Κρίτσας) -EFSYN -Δημήτρης Γκιώνης

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Διπλωματική αντεπίθεση της Αθήνας η οποία και εξασφάλισε την έκτακτη…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel