App Icon

Εκεί που ζει η νύχτα.

Του Παναγιώτη Τζανετάτου.

Έχω νοικιάσει ένα μικρό υπόγειο στο παράδεισο, να βάλω ένα κρεβάτι με ουρανό, γιατι δίχως ουρανό ποιός κοιμάται ήσυχος τα βράδια.

Έξω από το παράθυρο τέτοια εποχή ανθίζει ρόδο αμάραντο ο χρόνος. Έρωτες που γεννήθηκαν, αγάπες που πεθαίνουν, φυτρώνουν σαν αγριόχορτα στη ρίζα.

Ποιός έχει τη δύναμη όλα αυτά να τα σηκώσει στα χέρια του. Μένουν τα λόγια γυμνά μέσα στο σκοτάδι. Σαν πας να τα αγγίξεις αφήνουν τα σημάδια τους.

Ανοίγω την πόρτα να περάσει από μέσα η απόσταση που μας ενώνει. Ένας τσιμεντένιο φράχτης υψώνεται στον ακάλυπτο, χωρίζοντας το πάθος απ την αμαρτία Θεού και Ανθρώπων πρίν να μεταλάβουν όλοι το ίδιο σώμα.

Στο τελείωμα της μέρας ο φόβος επιστρέφει στην αγάπη, γιατί ο κόσμος αλλάζει και η νύχτα κατοικεί όπου ζει η ανάγκη.

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος θα παρουσιάζει από τον Σεπτέμβριο τα κεντρικά δελτία ειδήσεων…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel