App Icon

Μια στάση εδώ! Δημήτρης Μητροπάνος

Ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο λαϊκός μας τραγουδιστής με το μελαγχολικό γρέζι στη
μεστή και πλούσια φωνή του, γεμάτη χρώματα, συναισθήματα και μελωδικές χροιές,
έθεσε την αυθεντική σφραγίδα στα τραγούδια του και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι
της πολιτιστικής μας ιστορίας.

Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1948 στην Αγιά Μονή Τρικάλων, τη «Μικρή
Μόσχα» όπως χαρακτηριστικά αποκαλούσε ο ίδιος, λόγω των πολλών αριστερών
οικογενειών της περιοχής. Γαλουχήθηκε χωρίς πατρικό πρότυπο, μονάχα με την αγάπη
της μητέρας του μέχρι την ηλικία των 16 ετών, θεωρώντας τον πατέρα του χαμένο
μέσα στη δίνη του εμφυλίου πολέμου. Ωστόσο, το 1964 ο τελευταίος έδωσε σημεία
ζωής από τη Ρουμανία όπου είχε καταφύγει για να γλιτώσει τα βασανιστήρια και
συναντήθηκε με το γιό του, έπειτα από 13 χρόνια, όταν ο Μητροπάνος ήταν 29 ετών.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής του ήταν δύσκολα, με στερήσεις, φτώχεια και κακουχίες.
Μετά το σχολείο, αναγκαζόταν για βιοποριστικούς λόγους να εργάζεται και δοθείσης
ευκαιρίας τραγουδούσε με τους φίλους του. Σε ηλικία 14 ετών, κατεβαίνει στην Αθήνα
να φοιτήσει στο γυμνάσιο φιλοξενούμενος σε συγγενικό του πρόσωπο, όπου θα
αναπτύξει έντονη πολιτική δράση στη νεολαία Λαμπράκη, με αποτέλεσμα να
παραμελήσει τις σπουδές του και να ακολουθεί πορείες και διαδηλώσεις, στα χνάρια
του πατέρα του…

Η επαφή του με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, είναι η αφορμή για τη μετέπειτα γνωριμία
του με τον Γιώργο Ζαμπέτα, η οποία αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της πορείας
του αλλά και της εξελικτικής του καριέρας. Μυείται στο τραγούδι, στη μελωδία και στη
μουσική, μαθαίνει από τον καλλιτεχνικό «πατέρα» του όπως αποκαλεί το Ζαμπέτα, όλα
τα μυστικά του άδυτου κόσμου των νυχτερινών κέντρων και αποκτά στο ενεργητικό
του την πρώτη μεγάλη επιτυχία με τίτλο «Θεσσαλονίκη» το 1967.
Άλλη μια γνωριμία που θα αποτελέσει σταθμό στη ζωή του είναι εκείνη με τον Μίκη
Θεοδωράκη. Ο Μητροπάνος με τη λιτή και σεμνή του προσωπικότητα κερδίζει αμέσως
τις εντυπώσεις και λαμβάνει απρόσμενα πρόσκληση σε περιοδεία για να ερμηνεύσει
τραγούδια – ύμνους από τη Ρωμιοσύνη και το Άξιον Εστί. Σε παλιότερη συνέντευξή
του έχει χαριτολογώντας αναφέρει ότι τη πρώτη φορά που θα ερμήνευε αυτά τα
τραγούδια, χρειάστηκε να τον σπρώξει στη σκηνή ο Νίκος Ξυλούρης, διότι δεν
μπορούσε να σταθεί στα πόδια του! Από εκεί και έπειτα αρχίζει η ανοδική του πορεία.

διάβασε και αυτό  Mε συμπτώματα εγκεφαλικού μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ο ηθοποιός Πέτρος Φιλιππίδης

Ο τροβαδούρος Μητροπάνος, διατηρώντας πάντα χαμηλό προφίλ λόγω του άμεμπτου
χαρακτήρα του, τραγουδά για σχεδόν 40 χρόνια και μαγεύει το κοινό του που
συνεχώς πολλαπλασιάζεται. Παντρεύει αρμονικά το λαϊκό με το έντεχνο είδος, το ζεϊμπέκικο με το μελοποιημένο ποίημα

και με τη φωνή του δημιουργεί ακούσματα – παρακαταθήκες που εμπλουτίζουν την πολιτιστική μας ταυτότητα. Συμμετέχει σε σχήματα με πολλούς καλλιτέχνες που στέφονται με επιτυχία και προασπίζει με σθένος κάθε προσπάθεια των νέων παιδιών στο χώρο, εν τη γενέσει. Όλοι όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί του έχουν αποκομίσει πολύτιμες γνώσεις, εμπειρίες και μοναδικές αναμνήσεις που θα στοχάζονται και θα εξιστορούν σε κάθε τους ευκαιρία.
Από τα τραγούδια του ξεχώρισαν πολλά, όπως θάλασσα, έρωτας αρχάγγελος, θες,
τα λαδάδικα, όταν έχω εσένα, σ’ αγαπώ ακόμα, σβήσε το φεγγάρι, είσαι ωραία
σαν αμαρτία, απόψε θα’ θελα, πάντα γελαστοί και τόσα ακόμα, μα αξίζει να
αναφερθώ στο τραγούδι Ρόζα. Έμεινε για πολλά χρόνια στο συρτάρι περιμένοντας
τελικά να ερμηνευτεί και να απογειωθεί από τον Μητροπάνο, ο οποίος αγάπησε το
κομμάτι με ένα ιδιαίτερο πάθος το οποίο μετέδιδε χαρισματικά και γενναιόδωρα,
ενδεχομένως γιατί αναφερόταν στην εμβληματική προσωπικότητα της εβραϊκής
καταγωγής, της μαρξίστριας και αγωνίστριας Ρόζας Λούξεμπουργκ και ας μην
θέλησαν να μας το αποκαλύψουν ποτέ.

Έφυγε αθόρυβα από τη ζωή στις 17 Απριλίου του 2012 σε ηλικία 64 ετών και άφησε
πίσω του μια τεράστια καλλιτεχνική κληρονομιά, ως διαπιστευτήριο της πολύχρονης
πορείας του. Ένα αμυδρό χαμόγελο, ένα φευγαλέο δάκρυ, μια χορευτική φιγούρα σε ρυθμό
ζεϊμπέκικου και ένα ντροπαλό χαμηλωμένο βλέμμα, αυτά είναι ο Δημήτρης
Μητροπάνος που εξακολουθεί να μας κρατά συντροφιά, να μας ταξιδεύει και η φωνή
του που θυμίζει Ελλάδα να μας παρασέρνει να σιγοτραγουδήσουμε παρέα του
στίχους που μιλάνε στη ψυχή μας.

διάβασε και αυτό  Ο Δήμος Αθηναίων τιμά την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση (ΦΩΤΟ)

Κλείνοντας, θα δανειστώ τα λόγια του από ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι που
σηματοδοτεί την παρουσία του ενόσω πια, δε βρίσκεται ανάμεσά μας… Είναι φωτιά,
κεραυνός κι αστραπή. Η καταιγίδα που φέρνει βροχή. Είναι ένας ήχος που ζει
στη σιωπή. Άκου, έχει φωνή. Άκου, ακόμα ζει.

Κατερίνα Σιδέρη

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
«Έφυγε» από τη ζωή ο Λάζαρος Αγγέλου, μέλος επί σειρά ετών…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel
Αρέσει σε %d bloggers: