fbpx
7 °C Athens, GR
15 Ιανουαρίου 2021

Οι πράξεις μας και οι Συνέπειες

Της Έλλης Στασίνη.

Η Mary Whiton Calkins ήταν πρωτοπόρος για την ψυχολογία και ως φιλόσοφος άνοιξε νέους ορίζοντες στην εσωτερική θεραπεία. Για εκείνη κάθε σκέψη είναι σαν την «Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων», την ακολουθείς ασυναίσθητα και όταν η πόρτα ανοίξει δε ξέρεις που θα σε οδηγήσει και με ποιο τρόπο, ο λόγος που αρκετές φορές οι πράξεις μας είναι παρορμητικές χωρίς να λογαριάζουμε τις συνέπειες. Το παρακάτω σύμπλεγμα σκέψεων το έχω αλέσει και ξανά-αλέσει τόσες φορές με τον φιλικό μου κύκλο που έχει γίνει κρέμα, όσοι καταλάβετε το μήνυμα έχει καλώς αν πάλι όχι πείτε πως είναι μια συνταγή για κουλουράκια και θα χαρώ να ανταλλάξουμε ιδέες εξάλλου γιορτές έρχονται και τα μπισκότα έχουν και αυτά την δικιά τους θέση στην ξάπλα του καναπέ παρέα με τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες. Η «πόρτα» της θρησκείας, είναι ένα ευαίσθητος τομέας στην ψυχολογία της ανθρώπινης ύπαρξης, από την πρώτη φορά που ο άνθρωπος κοίταξε τα αστέρια ως και σήμερα παλεύει για να δει τι κρύβεται πίσω από αυτά. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν η αιωνιότητα που αναφέρεται ο Rene Descartes είναι αυτή η δίψα να δούμε ποια είναι η νέα πορεία της ψυχής όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος της ζωής. Για αρκετούς συγγραφείς οι θρησκείες είναι κοινωνικά-πολιτικά συστήματα και για άλλους διαχρονικά οικονομικά μοντέλα, δεν είμαι ειδική για να αναλύσω τους τομείς αλλά όπου καπνός συνήθως υπάρχει και φωτιά.

Από την ιστορία όλες οι θρησκείες έχουν κοινά γνωρίσματα και εφαρμογές, εν συντομία η πτώση των Μυκηναϊκών ανακτόρων ήταν η ολοκλήρωση των θεών του Ολύμπου, ο Απόλλων και η Αφροδίτη προστέθηκαν, οι εκδηλώσεις των μυστηρίων άνθισαν και ξεκινούν οι κοσμοθεωρίες όπως του Παρμενίδη για το σύμπαν, των Ορφικών για τη ψυχή, η θεογονία του Ησίοδου και μια ατελείωτη λίστα από φιλοσόφους που έβλεπαν ως ματαιοδοξία την επεξήγηση του απείρου, του μηδέν και μέσω της διαλεκτικής επιζητούσαν να προσεγγίσουν το θεῖον, και βέβαια υπήρχαν οι διαφωνίες δημιουργώντας διαφορετικές φιλοσοφικές σχολές. Για αρκετούς αρχαιολόγους οι θεοί του Ολύμπου είχαν βασιστεί στου αντίστοιχους της Αιγύπτου, αυτό όμως που έχει σημασία είναι πως ο θρησκευτικό ζήλος δεν χάθηκε, καλλιεργήθηκε από τον Ξενοφώντα, τον Πλούταρχο μέχρι τον Κικέρωνα και τον Σενέκα το έθιμο του μαστιγώματος των νέων στον ναό της όρθιας Αρτέμιδος στην Σπάρτη είναι από τα πολλά παραδείγματα που σε κάνει να απορείς προς τι η φιλοσοφία εφόσον ο άνθρωπος διψά για «θάνατο». Μεταξύ 2000-1500 Π.Χ. μια μειονότητα ανθρώπων εγκαταλείπει τα περσικά εδάφη και ξεκινούν οι πόλεμοι με τους Αβορίγινες ιθαγενείς της Ινδίας, η αιτία της γέννησης του Ινδουισμού σύμφωνα με τον Robert E. Hume συγγραφέα του βιβλίου «Hinduism and War». Παρά την φίλο-ειρηνική διάθεση του Ινδουισμού (Ahimsa), τις εσωτερικές φιλοσοφίες – θεραπείες, ύμνους και τέχνες, ο ζήλος παραμένει να είναι αναπόσπαστο στοιχείο, από την ιστορία του Arjuna, τον Βασιλιά Narasimha Varma I που το πρωί έκανε διαλογισμό, το απόγευμα προσευχόταν στον θεό Σίβα και το βραδύ μετρούσε πόσα κεφάλια βουδιστών συλλέξαν οι στρατιώτες του μέχρι την έλευση των Αράβων και τον αιώνιο πόλεμο στην κοιλάδα του Κασμίρ σε κάνει να αναρωτιέσαι προς τι ο διαλογισμός, η γιόγκα και τα λόγια των γκουρού διδασκάλων όταν το δόγμα ορίζει πως η βία επηρεάζει το σώμα και όχι την ψυχή. Η έλευση του Χριστιανισμού και του Ισλάμ δεν άλλαξαν τίποτα παρά την φιλοσοφία, θάνατος, φόβος και ζήλος στο επίκεντρο, τα πολιτικά παιχνίδια άλλαξαν η σκακιέρα όχι και οι προσφορές άφθονες.

Αρά σε ποιο φως αναφέρονται όλες οι θρησκείες και που είναι η αγάπη (αποδοχή) όταν οι πιστοί της πατρώας θρησκείας κατηγορούν τους Χριστιανούς, οι Χριστιανοί τους Μουσουλμάνους, εκείνοι τους Ινδουιστές και τους Βουδιστές και ο κύκλος της έχθρας δεν πρόκειται να τελειώσει διότι η δικιά μας Α-ληθεία είναι μοναδική, ε όχι δεν είναι! Σήμερα παρατηρείται ένα κύμα ένωσης, να γεφυρωθούν οι θρησκείες μέσω της «αγάπης», φτάνει όμως; Και πόσο αντίθετο είναι στην φράση «αφήσου στην ροή του ποταμού». Για να φτάσουμε στο σημείο που οι θρησκείες θα πάψουν να διαφωνούν θα πρέπει οι πιστοί να πάψουν να κατηγορούν την σφαίρα που σκοτώνει και να κοιτάνε ποιος κρατά το όπλο. Από κει και πέρα κάθε θρησκεία προσφέρει το δικό της μονοπάτι στην εξύψωση του πνεύματος ο Ινδουισμός μέσω του εσωτερισμού έχει επίκεντρο τον εαυτό σου, από την άλλη ο Χριστιανισμός «Ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι.» και πάει λέγοντας. Όταν ως είδος δημιουργήσουμε κοινωνίες που δεν θα ασχολούνται σε ποιο θεό πιστεύεις, ποιο δόγμα δίνει φως και ποιο σκοτάδι, όταν οι άνθρωποι δεν θα ακολουθούν πνευματικούς «ηγέτες» και «διδασκάλους» αλλά θα υπηρετούν την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης να έχεις συμπόνια και καλοσύνη τότε ίσως καταφέρουμε να δούμε τι κρύβεται πίσω από τα άστρα. Μέχρι τότε όμως οι ψεύτικες αγκαλιές, τα φτηνά λόγια και η υποκριτική ηθική θα συνεχίσουν να επιφέρουν ψυχικά τραύματα.

Related articles

Περί Πολιτικής Ηθικής του Σταύρου Καλεντερίδη

Στη σύγχρονη εποχή της χώρας μας, η Ελλάδα έχει βιώσει την απόλυτη απαξίωση της εφαρμοσμένης πολιτικής και διακυβέρνησης. Η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία και την πολιτική επιστήμη, βρίσκεται σήμερα στο έλεος ανήθικων και ανάξιων πολιτικών στελεχών, οι οποίοι πλήττουν διαχρονικά και με μεθοδικότητα το συλλογικό καλό και συμφέρον. Τα αίτια αυτής της κατάστασης είναι […]

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΕΡΗ;

Της Κατερίνας Δεβεζιάδου Λίγα λόγια και καλά : Σήμερα 30 Σεπτεμβρίου του 2020 λήγει η προθεσμία για την ταχτοποιηση των αυθαιρέτων. Αν ήμουν από τους τύπους που αγαπάνε γενικώς τα σημεία στίξης θα έβαζα την λέξη ταχτοποιηση σε εισαγωγικά, ενδεχομένως μετά και αποσιωποιητικα. Και στο τέλος φυσικά, ένα θαυμαστικό, και σε παρένθεση ένα ερωτηματικό. Δεν […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *