fbpx
11 °C Athens, GR
1 Δεκεμβρίου 2020

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΕΝΙΕΡΗΣ ΑΠΕΒΙΩΣΕ

Γράφει ο Πάνος Καλουδάς

Ξεκίνησε παιδάκι, στα τέλη της δεκαετίας του ′60 στό πλευρό του πατέρα του, που ήταν γνωστός μαέστρος της εποχής. Τον είδαμε και σε Ελληνικές ταινίες της περιόδου εκείνης, να παίζει πότε κιθάρα, πότε μπαγλαμά, πότε μαντολίνο. Το όργανό του όμως, η λατρεία του η μεγάλη, ήταν η ντράμς. Έγινε σύντομα, ένας από τους καλύτερους ντραμίστες της εποχής.

Ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του ′70 κι ενώ είχε περάσει πια η τάση της Ποπ μουσικής, την οποία αρχικά υπηρέτησε, όπως όλοι, τον συναντάμε επαγγελματία ντραμίστα, σε μεγάλες ορχήστρες, του Μίκη Θεοδωράκη,του Μάνου Χατζιδάκη, του Γιάννη Μαρκόπουλου, του Ξαρχάκου του Κουγιουμτζή του Μαμαγκάκη και όλων των κορυφαίων διευθυντών ορχήστρας.

Ο Γιάννης ήταν περιζήτητος, όχι μόνο γιατί ήταν ο καλύτερος στην Ελλάδα, με αναγνώριση και στην Ευρώπη, αλλά γιατί ήταν ένας από τους ελλάχιστους, που διάβαζαν παρτιτούρες στα κρουστά. Που γνώριζαν δηλαδή τη μουσική πάνω στην ντράμς. Σε ηλικία 17 ετών, πήγε στην Αμερική, όπου έκανε σπουδές με τους μεγαλύτερους μουσικούς της Τζάζ. Όπως και μαθήματα ντράμς από τους κορυφαίους, Τζιν Κρούπα, Λούις Μπέλσον, Μπάντυ Ριτς. Ενώ και στο πιάνο, πήρε μαθήματα, από τους Μπίλ Έβανς και Όσκαρ Πήτερσον.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, μπαίνει και πάλι δυναμικά στα μουσικά πράγματα του τόπου.
Καλείται στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπου επί σειρά ετών παίζει σαν βασικό μέλος στις ορχήστρες του. Γι’ αυτή του την συμμετοχή, βραβεύτηκε με ασημένιο μετάλιο.
Εν τω μεταξύ, οι γνώσεις του, οι τέλειες γνώσεις του, στην κιθάρα, στο πιάνο και σε όλα τα έγχορδα τα οποία έπαιζε άψογα, κυρίως η αστείρευτη έμπνευσή του, του ανοίγουν τον δρόμο και στην σύνθεση. Με τραγούδια πανέμορφα, που άφησαν εποχή. Κυρίως μοντέρνα κομμάτια, μιας και φανατικά, είναι δηλωμένος τζαζίστας.

Η πολυγνωσία του πάνω στα όργανα αλλά και οι σοβαρές μουσικές σπουδές που είχε κάνει, η θεωρία, το σολφέζ, η αντίστιξη τον βοηθούν στο να ενορχηστρώνει ο ίδιος τα τραγούδια του.
Και να είναι συνθέτης, ενορχηστρωτής, αλλά και μουσικός παίζοντας ο ίδιος κάποια από τα απαιτούμενα όργανα.

Να γιατί τον χαρακτηρίζω, ως άνθρωπο- ορχήστρα.

Κάπου εκεί γύρω, στα μέσα της δεκαετίας του ′70 έρχεται και η μεγάλη του, διεθνής διάκριση, στο φεστιβάλ του Τόκιο, όπου εκπροσωπούσε την Ελλάδα, με δικό του τραγούδι. Αποσπώντας το πρώτο βραβείο,του φεστιβάλ. Είχε τότε εμφανισθεί σαν Κρητικός λυράρης, τιμώντας την ιδιαίτερή του πατρίδα. Δείχνοντας παράλληλα, την δεξιοτεχνία του και στην λύρα.

Επιστρέφοντας, νικητής, από το Τόκιο, πέρασε και από την Ινδία με ειδική πτήση, εκτός της προγραμματισμένης διαδρομής, για να αγοράσει ένα Σιτάρ, που τότε ήταν πολύ τής μόδας. Πανομοιότυπο με του Ραβί Σανκάρ. Από τον ίδιο κατασκευαστή. Μιλάμε δηλαδή…για πολύ δόση… Για χρόνια συνέχισε να είναι ο βασικός μουσικός σε μεγάλες ορχήστρες. Έχει παίξει με Βοσκόπουλο, με Νταλάρα, Με Χαρούλα Αλεξίου, με Πάριο, με Βίσση με όλα τα μεγάλα ονόματα, τα οποία βάζανε.. μέσο για να τον έχουν στην ορχήστρα τους. Και φυσικά τον χρυσοπληρώνανε. Και τα τραγούδια- τραγούδια, οι συνθέσεις δεν εκάμφθησαν ποτέ, μιας και η έμπνευση ήταν αστείρευτη.

Αυτός είναι με πολύ πολύ πυκνή περιγραφή, ο φίλος μου ο Γιάννης Ρενιέρης. Με τον Γιάννη, φέτος, κλείνουμε τριάντα χρόνια φιλίας. Μου τον είχε γνωρίσει, αρχές του 1984 η τότε συντροφός μου, η πασίγνωστη (τότε) τραγουδίστρια η Ανθίππη.

Πρόκειται για έναν υπέροχο άνθρωπο, γεμάτο ανησυχίες. Για έναν σεμνό και ευαίσθητο καλλιτέχνη, που όλη του η ζωή είναι ένας ρυθμός. Για έναν δημιουργό, που όλοι μας σιγοτραγουδάμε τα τραγούδια του. Και όλοι μας τον αναγνωρίζουμε, ως έναν άξιο δημιουργό. Τον ξέρουμε και τον αγαπάμε, ακούγοντας τις μελωδίες του.

Αυτά τα τελευταία, τα σημειώνω, για κάποιο μέλος μιας κάποιας επιτροπής, που το σκότος των συμπλεγμάτων του, του υπαγορεύει να δηλώνει άγνοια για τον Ρενιέρη. Και την ιστορία που αυτός κουβαλάει.

Θα του τον γνωρίσω όμως εγώ. Θέλει δεν θέλει, ο κάθε εμπαθούλης.

Related articles

Δεν επέτρεψε ο καιρός τη διεξαγωγή ιστιοδρομιών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα Nacra17 foil

Δεν έγινε σήμερα Τρίτη καμμία από τις 3 προγραμματισμένες ιστιοδρομίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στα Νacra17 foil, πρώτη ημέρα των αγώνων. Ο καιρός ήταν βροχερός με ανέμους που κατά διαστήματα ξεπερνούσαν τους 30-35 κόμβους. Αργά το απόγευμα διεξήχθησαν 2 ιστιοδρομίες μόνο στην κατηγορία σκαφών 49er, όπου δεν υπάρχει ελληνική συμμετοχή. Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα στα 49er […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *