App Icon

Ο Σταμάτης Σπανουδάκης…Η Ελλάδα είναι Αητός…

Σταμάτης Σπανουδάκης μια προσωπικότητα που δεν χρειάζεται συστάσεις άραγε υπάρχει κάποιος από εμάς που δεν έχει ακούσει την μουσική του η έχει σιγοτραγουδήσει κάποιους στίχους του. Σήμερα ανήμερα της γιορτής του ανέβασε στη προσωπικά του sosial media ένα τραγούδι με τίτλο “ΑΕΤΟΣ’ με στίχους που αναφέρεται στην ΕΛΛΑΔΑ. Αποφάσισε να το αναρτήσει σήμερα 11 Δεκεμβρίου ημέρα γενεθλίων του αλλά και διεθνής ημέρα για τα παιδιά. Η ανάρτηση με τα λόγια του, στη σελίδα στο fb το τραγούδι και αποσπάσματα από συνεντεύξεις του. Όπως είχα προαναφέρει σε αναρτήσεις στη σελίδα στο fb Kallithea Press ( https://el-gr.facebook.com/kallithepress.gr/ και στην προσωπική σελίδα μου θα υπάρξει και μια συνέντευξη στις διαδικτυακές σελίδες www.kalitheapress.gr ,www.ereynapress.gr και ereyna presswebradio γεγονός που θα γίνει αρχές του νέου έτους.

Η ανάρτηση στο fb του Σταμάτη Σπανουδάκη https://el-gr.facebook.com/pg/spanoudakisstamatis/photos/?ref=page_internal

“Πρώτα ένα μεγάλο ευχαριστώ, για τις πολυπληθείς και αγαπητικές ευχές σας, για τα γενέθλιά μου. Νομίζω ότι η καλύτερη ευχή για όλους μας θα ήταν:
“Χρόνια αώνια κοντά Του”.

Όμως αφορμή μόνον είναι τα γενέθλια και η διεθνής μέρα του παιδιού.
Η αιτία είναι “Ο Αητός”
Την Παρασκευή λοιπόν 11 Δεκεμβρίου, φεύγει από τα χέρια μου καί
“ψηλά πετά” Τον εμπιστεύομαι λοιπόν, μόνον απο εδώ στο facebook στα δικά σας χέρια, για το ταξίδι του σε όλη την Ελλάδα αρχικώς και σε όλη τη γή, Θεού θέλοντως. Αναμείνατε.

Μπορεί να είναι λίγα τα “όπλα” μας σε αυτές τις εποχές, αλλά
“Είναι πολύ το λίγο”.

Συνεντεύξη στο liberal στην Αγγελική Κώττη Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2020

Θα φτάσουμε, τελικά, να μην τολμάμε να αναφέρουμε τις λέξεις πατρίδα και θρησκεία; Υπάρχει τόση πόλωση στην ελληνική κοινωνία, που αυτές οι λέξεις να θεωρούνται διχαστικές;

Ναι υπάρχει αυτή η πόλωση. Το θέμα είναι ποιοι είναι οι προκαλούντες. Και εδώ όμως η απάντηση εύκολη. Γιατί βρε παιδιά τοξεύετε τον ουρανό;  Δεν θα κουνήσει από κει που είναι και τα βελάκια σας θα επιστρέψουν σε σάς.  Η τόλμη, τώρα, και όχι οι τζάμπα μαγκιές, είναι πάντα από την μεριά αυτών που συνεχίζουν ακλόνητοι, να υποκλίνονται σε αυτά που προστάζει η ψυχή τους. 

-Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα πού; Σε ανηφόρα, σε πλατεία, σε σταυροδρόμι, στον βυθό  της θάλασσας; Και πώς βλέπετε πως θα βρεθούμε στις περήφανες κορυφές των βουνών- αν υποτεθεί πως αυτό μπορεί να γίνει. 

Μα είμαστε στην «κορυφή των βουνών». Απλά ο πολύς κόσμος δεν το βλέπει, δεν το τολμάει, η ακόμη δεν τολμάει να το ονειρευτεί. Το πώς βλέπω το ανέβασμα ως εκεί; Πρέπει να καταλάβετε την πίστη μου στην μονάδα. Ένας φτάνει για να «γεννήσει» ήρωες και αγωνιστές. Η ιστορία για τους έχοντες την λογική ως πυξίδα, είναι απόδειξη αυτού που λέω. 

Για όσους όμως θέλουν κάτι παραπάνω, η πίστη στα μη βλεπόμενα, «η υπέρ νούν όρασις» είναι το επόμενο βήμα. Και ποιος είναι ο Ένας που  συνδυάζει τα δύο;  Ο Ιησούς Χριστός ο εσταυρωμένος.

-“Άλλο να σ’ ανεβάσουνε, κι άλλο ν’ ανέβεις μόνος. Η θέα ειν’ ολόιδια, μ’ αλλιώτικος ο πόνος”. Είναι έτσι;

Αυτός ο στίχος μου, αφορούσε και δυστυχώς, εξακολουθεί να αφορά την ελληνική «καλλιτεχνική» κατ´ όνομα μόνον πραγματικότητα. Διαλέξτε, ή  την θέα, ή τον αλλιώτικο πόνο.  Πάντως για μένα: «Δεν υπάρχει αγάπη, δίχως πόνο».

-«Λίγο πιο ψηλά τα βλέμματα, Έλληνες» είχατε πει κάποτε, πολύ προ πανδημίας. Σήμερα τι λέτε;

Ακριβώς το ίδιο. Αν το άγιο όνομα του Θεού που μας δίνει στην αποκάλυψη μέσω του αγαπημένου μαθητή Ιωάννη, είναι:   Ο Ων, ο Ην και ο Ερχόμενος, εξ’ αυτού και καλλιτεχνική αδεία ορμώμενος, το ψηλά για μένα σημαίνει, παρελθόν, παρόν και μέλλον, ενωμένα. Ένα από τα τρία αν στερήσεις από την Ελλάδα την πατρίδα σου βρε, την πολεμάς. Βρείτε ποιοι λυσσάνε να την στερήσουν από το παρελθόν της και να οι «ένοχοι».

-Είστε ένας καλλιτέχνης που έχει αγαπηθεί πολύ από το κοινό. Δεν είναι καθόλου μικρό πράγμα να γεμίζετε, ας πούμε, το Ηρώδειο ή το Παλλάς κάθε φορά και να μένουν και πολλοί παραπονεμένοι που δεν βρήκαν εισιτήριο. Ωστόσο, ενώ είστε τόσο απλός. Είστε ταυτοχρόνως και ακριβοθώρητος. Τι σας ωθεί σε μια τέτοια στάση ζωής;

Η μουσική και η πίστη μου. «Φεύγε τους ανθρώπους για να πλησιάσεις τον Θεό» Η και την μουσική, θα πρόσθετα εγώ. Πως να αγγίξεις το αιώνιο, όταν προσκολλάσαι στο τώρα; Το τώρα, αλλάζει κάθε στιγμή. Το αιώνιο ποτέ.

Στο έργο σας το Θείον και ο Έρωτας κατέχουν μεγάλο μέρος. Κάποιοι φωτισμένοι ιερείς λένε πως στον Έρωτα αναζητούμε τον Θεό στο πρόσωπο του άλλου. Το νιώθετε κι εσείς αυτό; Πόσο και οι δύο έχουν υπάρξει κινητήριες δυνάμεις για εσάς και γιατί;

Γιατί αυτός είμαι. Ο έρωτας και η αγάπη σε όλα με κινούν. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την αγάπη προς ένα αναλοίωτα ερωτικό και κατ’ εξοχήν αγαπητικό πρόσωπο. «Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν Αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχει ζωήν αιώνιον.».  Να τη πάλι η αιωνιότης με την αγάπη μαζί.

-Πόσο σας βοήθησαν αυτοί οι δύο πυλώνες (Έρωτας και Θεός) στους δύσκολους καιρούς που ζούμε; Έχετε πολύ καιρό να συναντηθείτε με όσους αγαπούν τη μουσική σας, καθώς δεν δίνονται συναυλίες. Τι σας λείπει, τι βιώσατε μέσα στην πολλαπλή καραντίνα; Έχετε πει πως χρειάζεστε αυτές τις ζωντανές επαφές για να πάτε παρακάτω, παρόλο το άγχος και την αγωνία της προετοιμασίας.

Δεν είναι οι συναυλίες που γεμίζουν την ψυχή ενός συνθέτη. Είναι απλά μια απ’ τις  «στιγμές που περνάν και χάνονται». Βέβαια είναι μεγάλη η χαρά που παίρνω από τα βλέμματα και τα κύματα αγάπης των ανθρώπων που είναι εκεί και ελπίζω να την ανταποδίδω έστω και στο ελάχιστον.

 Η πραγματική όμως χαρά του συνθέτη, η και του στιχουργού, είναι την ανεπανάληπτη στιγμή, που έρχεται εκείνη η μελωδία η ο στίχος από τον ουρανό, που σε κάνει να γονατίσεις δακρυσμένος και να πεις: Ευχαριστώ. Αυτό αποζητάω και γι’ αυτό υπάρχω.

-Οι άνθρωποι που αγαπούν τη μουσική σας, και είναι πολλοί, ίσως περιμένουν κάτι καινούργιο από εσάς. Γράφετε κάτι αυτό τον καιρό; Τι χρειάζεστε για να σας επισκεφθεί η έμπνευση;

διάβασε και αυτό  Σύλληψη ενός ημεδαπού και ενός αλλοδαπού στον Πειραιά για ναρκωτικά και παράβαση διατάξεων του Ποινικού Κώδικα

Τίποτε δεν χρειάζομαι εκτός από μοναξιά, δουλειά, προσευχή και έμπνευση. Και δόξα τω Θεώ τα έχω, μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Όλον αυτόν τον καιρό έχω δουλέψει ένα δίσκο: «Για την «Ελλάδα». Ορχηστρική και χορωδιακή μουσική για όλα όσα αγαπάω σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Σύντομα θα κυκλοφορήσω έναν ύμνο, για την αιώνια αγαπημένη. Λέγεται «ο Αητός». Είναι ένα πρώτο χορωδιακό κομμάτι από τον δίσκο.     

-Τι πρώτα να βάλει και τι να κρατήσει κανείς σε ένα τέτοιο θέμα. Την ψυχή του, οπωσδήποτε- αλλά για εσάς αυτό είναι ο κανόνας που ισχύει πάντοτε. Τι ξεπηδά μέσα από αυτό το νέο έργο σας; ελπίδες; απογοητεύσεις, ανατάσεις; αναστάσεις; καημοί; Πόσα χρόνια στην πραγματικότητα δούλευε μέσα σας το ανεξάντλητο αυτό θέμα;

Είχα ανακοινώσει, όταν έμαθα για τις “μη γιορτές” για το 1821 και ποιοι τις ανέλαβαν, ότι θα έγραφα το δικό μου 1821, για να τιμήσω και αποτίσω  φόρο τιμής, στους ήρωες, τους αγωνιστές και την μαρτυρική εκκλησία, που τόσο ουσιαστικό ρόλο έπαιξε.

Καλύτερα να ανέθεταν τις γιορτές τους στο Τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού, διότι οι Τούρκοι θα σέβονταν αυτή την ηρωική χούφτα ανθρώπων που γονάτισε για του “Χριστού την Πίστη την Αγία”, την “παντοδύναμη” αυτοκρατορία τους» είπατε για τις εκδηλώσεις για το 1821. Εξακολουθείτε να έχετε την ίδια άποψη; Τι θα περιμένατε από την κυβέρνηση; Ποια στοιχεία θα έπρεπε να έχει κατ’ εσάς ο εορτασμός της επετείου;

Να μυρίζει μία Ελλάδα που οι ασχολούμενοι με τις «γιορτές», συμπεριλαμβανομένης της κυβερνήσεως, δεν αισθάνονται καν ότι υπάρχει. Η ακόμη χειρότερα, δεν τους ενδιαφέρει. Πόσο μάλλον το να γονατίσουν ευλαβικά μπροστά της, η και σε όσους αγωνίζονται ακόμη να την κρατήσουν όρθια. Και δεν μιλάω για την υγεία και το πορτοφόλι της. Μιλάω για την ψυχή της.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ ΕΛΛΑΣ – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ 4 Σεπτεμβρίου 2013

Ναι, Το Ξέρω. Το Είπαμε. Άλλωστε Έχουμε, Κατά Τα Πιστεύω Μας, Την Τιμή Και Την Δύσκολη Υποχρέωση,Να Είμαστε Το Αλάτι Της Γης. Μεγάλη, Βαρυά Και Νοθευμένη Στην Εποχή Μας Η Σούπα Και Ελάχιστο Το Αλάτι. Μεγαλύτερος Όμως Ο Εν Ημίν…. 

Διαβάζοντας διάφορες παλιότερες συνεντεύξεις σας, παρατηρώ ότι βάλλετε συχνά εναντίον ενός «συστήματος» που επιδρά τόσο σε καλλιτεχνικό επίπεδο, όσο και σε εθνικό. Μιλάτε ξεκάθαρα για πόλεμο από «προοδευτικούς» και αριστερούς, που πλασάρονται ως υπερ-δημοκράτες, φιμώνοντας τελικά όποιον διαφωνεί μαζί τους. Είναι αυτή η εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας;

Δυστυχώς, Σε Μεγάλο Βαθμό, Αυτή Είναι Ακόμη. Και Όχι Μόνον Στην Ελλάδα. Έχει Παντού Περάσει Η Άποψη Ότι Ο Καλλιτέχνης, Ο «Πνευματικός Άνθρωπος», Πρέπει Νά’ Ναι «Προοδευτικός». Ανάθεμα Με Κι Αν Κατάλαβα Ποτέ, Τι Σημαίνει Αυτό! Πραγματικά Προοδευτικός Καλλιτέχνης, Είναι Αυτός Πού Αφήνει Πίσω Του Έργο Και Πάει Την Τέχνη Του, Λίγο Παρακάτω. «…Θα Μου Πήγαινε Περισσότερο Ένα Πολίτευμα Αριστοκρατίας. Δηλαδή, Να Κυβερνούν Οι Άριστοι. Λίγη Πίστη Έχω Στους Πολλούς.»

Η επόμενη ερώτηση έρχεται αυθόρμητη: Στη χώρα όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, υπάρχει δημοκρατία σήμερα;

Χρειάζεται Αποσαφηνισμός Τών Όρων. Εμένα Πάντως Θα Μου Πήγαινε Περισσότερο Ένα Πολίτευμα Αριστοκρατίας. Δηλαδή, Να Κυβερνούν Οι Άριστοι. Λίγη Πίστη Έχω Στους Πολλούς. Ποιοί Ψήφιζαν Τόσα Χρόνια, Αυτούς Που Τώρα Κατηγορούν; Και Θα Τους Ψηφίσουν Δυστυχώς Και Αύριο. 

Ποια είναι η γνώμη σας για τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα, μικρά και μεγάλα; Πιστεύετε πως εκφράζουν τον πολίτη ή εξυπηρετούν ιδιοτελή συμφέροντα;

Η Σημερινή Μου Στάση Απέναντι Στα Κόμματα Είναι Η Εξής: Η ΝΔ Είναι Πια Πασοκ Και Τούμπαλιν. Ο Συνασπισμός Είναι Εν Φιλοδοξία Πασοκ. Το ΚΚΕ Είναι Αυτό Που Ήτανε Και Γενικά, Στου Κουφού Την Πόρτα, Πάρε Την Πόρτα Και Φύγε! – Γενικά ζούμε σε μια ταραγμένη περίοδο, όπου όμως ακόμα δεν έχει εκδηλωθεί η κοινωνική οργή. Με άλλα λόγια, ο κόσμος έπαψε να κατεβαίνει στους δρόμους.

Είναι η ηρεμία πριν την καταιγίδα ή απλά ο λαός συμβιβάστηκε;

Φοβούνται Οι Άνθρωποι. Γιατί Δεν Πιστευουν Πια Κανέναν Από Τους Αρχηγούς Τους. Γιατί Έχουν Προδοθεί Από Όλους Και Κυρίως Από Τον Εαυτό Τους Και Αυτά Που Χρόνια Τώρα Με Φανατισμό Υποστήριζαν. Γιατί Μάθαν Χρόνια Τώρα, Οτι Ο «Τούρκος» Δεν Νικιέται. Και, Γιατί Μάθαν Δυστυχώς, Στα Εύκολα. «Τιμή Μου Και Χαρά Μου Η Σχέση Μου Με Τον Κώστα Καραμανλή»

Έχετε χαρακτηριστεί ως οπαδός της Νέας Δημοκρατίας και ιδιαίτερα του Κώστα Καραμανλή. Τι απαντάτε;

Γιατί Άραγε Να Πρέπει Να Απαντήσω; Κατηγορία Είναι Αυτό; Τιμή Μου Και Χαρά Μου Και Ήταν Ωραίο Και Ειλικρινές, Όσο Κράτησε. – Επίσης, είναι γνωστή η θετική γνώμη που είχατε για τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.

Πιστεύετε ότι ενοχλούσε το κατεστημένο και, κατά κάποιον τρόπο, έπρεπε να «φύγει από τη μέση»;

Τον Χριστόδουλο Τον Αγαπούσα Και Τον Αγαπάω. Μακάρι Να Ζούσε. Όλοι Οι Έλληνες Θα Τον Είχαν Ως Ελπίδα Τους. Και Όσοι Τόν Πολέμησαν Βέβαια, Δυστυχώς Θα Συνέχιζαν Τον Ύπουλο Και Ανθελληνικό Πόλεμό Τους. Είναι Τώρα Όμως, Εκεί Που Θά’ Πρεπε. Παρέα Με Τους Αγγέλους Και Την Αγγελική Μουσική Τους. 

Βλέπουμε πως όλο και περισσότεροι νέοι και νέες αποφασίζουν να ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους και να φύγουν από την Ελλάδα, αναζητώντας την τύχη τους στο εξωτερικό. Εσείς τι θα λέγατε σε κάποιον που το σκέφτεται, αλλά ακόμα δεν το αποφάσισε;

Να Φύγει Το Γρηγορότερο. Και Να Κάνει Εκεί, Όσα Δεν Μπορεί Να Κάνει Εδώ. Άλλωστε Η Ελλάδα Δεν Είναι Τόπος, Αλλά Τρόπος. Συνήθως Στό Εξωτερικό Και Αγαπάς Αλλά Και Βοηθάς Περισσότερο Την Πατρίδα Σου. 

Τελικά, «τα φάγαμε μαζί», όπως είπε γνωστός πολιτικός; Ποιες είναι οι ευθύνες μας συλλογικά, ως κοινωνία, για την σημερινή κρίση;

Ο «Γνωστός Πολιτικός» Δεν «Δικαιούται Δια Να Ομιλεί», Για Να Χρησιμοποιήσω Όρο Της Πολιτικής Του Κουλτούρας. Πέραν Αυτού Για Μένα, Δεν Είναι Το Ποιός Φταίει, Αλλά Το Ποιός Την Πληρώνει, Τελικά Που Φανερώνει Την Αλήθεια Και Το Σχέδιο. 

Η κρίση αυτή είναι μόνο οικονομική; Τι «πήγε στραβά» όλα αυτά τα χρόνια;

«Πάλι Καλά Που Ο Θεός Μακροθυμεί Και Υπάρχουμε Ακόμα.» Όλα Όσα Θα Μπορούσαν Να Πάνε. Λάθος Αρχηγοί, Λάθος Ιδεολογίες, Λάθος Πολίτες Και Γενική Ισοπέδωση Σε Επιπέδο Καφενείου. Όλοι Ίδιοι, Όλοι Μικροί Με Κοντά Όνειρα Και Θολές Ιδεολογίες. Μικρύναν Τα Μεγέθη Για Να Χωρέσουν Και Να Μεγαλουργήσουν Οι Ασήμαντοι. Ξεχάστηκαν Οι Τρόποι Κι Η Ευγένεια, Για Να Λάμψουν Οι Απατεώνες Και Οι Αναιδείς. Και Το Ουσιαστικότερο Για Μένα. Μπήκε Ο Άνθρωπος Στην Θέση Του Θεού. Πάλι Καλά Που Μακροθυμεί Και Υπάρχουμε Ακόμα. – Αρκετά από τα τραγούδια σας μιλάνε για μια Ελλάδα που φαντάζει απόμακρη σήμερα, μια Ελλάδα ανθρωπιάς, αγάπης, σεβασμού και αλληλεγγύης.

διάβασε και αυτό  Γιάννης Πλακιωτάκης: Εκτεταμένοι έλεγχοι στα πλοία για covid-19

Έχει χαθεί οριστικά αυτή η Ελλάδα ή μπορούμε να την ξαναβρούμε;

Τα Πραγματικά Μεγάλα, Γεννιούνται, Ζούνε Και Πεθαίνουν Στις Καρδιές Τών Ανθρώπων. Έτσι Κι’ Η Ελλάδα. Και Ως Χώρα Και Ως Ιδέα Και Ως Πίστη Και Ως Όνειρο. Θα Ζεί Έστω Κι’ Αν Ένας Μόνον Άνθρωπος Την Έχει Στην Καρδιά Του. Ο Ένας Για Μένα, Είναι Σημαντικότερος Από Τούς Πολλούς.

Ο Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης είχε πει ότι «η προσευχή και το κομποσχοίνι είναι τα αυτόματα όπλα κάθε Χριστιανού». Συμφωνείτε;

Και Να Με Έβριζε Ολημερίς Ο Παΐσιος, Πάλι Θα Συμφωνούσα. 

Επισκέπτεστε το Άγιον Όρος;

Όχι Πια, Όπως Παλαιότερα. Τώρα Που Το Σκέφτομαι, Ούτε Τίποτε Άλλο Επισκέπτομαι. Ζώ Στο Σπίτι- Στούντιο, Με Την Ντόρη Και 6 Αγαπημένα Σκυλιά. Και Το Εργόχειρό Μου, Είναι Η Μουσική. 

Η μουσική σας θυμίζει σε πολύ κόσμο βυζαντινούς ύμνους, πιο «εκμοντερνισμένους». Έχετε ως πηγές έμπνευσης τον Χριστό και την Ορθοδοξία γενικότερα;

Τό’ Χω Πει Αυτό, Σε Όλους Τους Τόνους, Τούς Στίχους Και Τις Μελωδίες, Από Το 1975 Πού Πίστεψα Στον Ιησού Κι’ Αυτόν Εσταυρωμένο. Πόσο Τον Αγαπάω! Και Πόσο Θά’ Θελα Νά’ Μαι Πάντα Κοντά Του!– Ίσως το πιο αναγνωρίσιμο στο ευρύ κοινό κομμάτι σας, είναι το «Θά’ ρθεις σαν αστραπή», όπου μιλάτε για τον ερχομό του Μαρμαρωμένου Βασιλιά.

Πιστεύετε πως όλα αυτά θα γίνουν κάποτε και πως «ο καιρός γαρ εγγύς»;

Αυτό Είναι Το Ωραίο. Ότι Δεν Μπορείς Να Βάλεις Ημερομηνία Στο Όνειρο. Το Πιστέψαν Πολύ Σημαντικότεροι Εμού Έλληνες. Εγώ Θα Το Αρνηθώ; Αμήν Και Πότε! «Είναι Για Μένα Αναμφισβήτητο, Ότι Ζούμε Σε Καιρούς Εσχατολογικούς.»

Πώς βλέπετε τα τελευταία γεγονότα με την επικείμενη επέμβαση των ΗΠΑ στην Συρία;

Θεωρείτε πως είμαστε προ των πυλών ενός Παγκοσμίου Πολέμου;Είναι Για Μένα Αναμφισβήτητο, Ότι Ζουμε Σε Καιρούς Εσχατολογικούς. Τα Πώς Και Τα Πότε, Δεν Είναι Για Μας Να Ξέρουμε. Αυτό Που Είναι Για Μας, Είναι Να Ζούμε Κάθε Μέρα Σαν Νά’ Ναι Η Τελευταία Μας. Καί Νά’ Μαστε Όσο Πιό Κοντα Στον Τελικό Νικητή Μπορούμε. 

Υπάρχει μια γενικότερη απογοήτευση στον κόσμο, ενώ έχουν αυξηθεί ανησυχητικά και οι αυτοκτονίες. Ποια είναι η «οδός σωτηρίας» όσων απελπίζονται; Πώς μπορούν να πάρουν κουράγιο;

Πάντα Ίδια Ήταν Και Είναι Η Μόνη » Οδός Σωτηρίας». Οδός Παραδείσου, Αριθμός Τρία. 

Κλείνοντας, κι αφού σας ευχαριστήσω ξανά για την ενδιαφέρουσα συνέντευξη, θα ήθελα να απευθύνετε ένα μήνυμα σε όσους την διαβάζουν. Ό,τι θέλετε εσείς.

Πίστευε Και Όλα Τα Καλά Θα Ακολουθήσουν. Αν Δεν Μπορείς, Λέγε Με Γλύκα Και Αγάπη: Κύριε Γεννηθήτω Το Θέλημά Σου.

Συνέντευξη στην εκπομπή X.Φ.E. «PAΔIOKATAΓPAΦEΣ» στο Ραδιοφωνικό Σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας 91,2 FM. 

Είναι αλήθεια ότι οι καλλιτέχνες είναι μοναχικοί άνθρωποι και ότι κλείνονται πολύ στον εαυτό τους;

 Ναι, γιατί ο πραγματικός καλλιτέχνης πρέπει να είναι τόσο μοναχικός όσο και ο μοναχός. Αυτός είναι ο παραλληλισμός που μπορώ να κάνω, γιατί ο μοναχός αφιερώνει τη ζωή του στο να πλησιάσει τον Θεό και έτσι πετάει από πάνω του όλα τα «περιττά», που για κάποιους άλλους μπορεί να είναι πάρα πολύ ωραία. Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο καλλιτέχνης, δηλαδή να πλησιάσει τον Θεό, την τέχνη του και να πετάξει τα «περιττά». Το μοντέλο του καλλιτέχνη που γυρνάει στα μπαράκια ή φοράει κασκόλ και λέει ότι θα εμπνευσθεί τώρα ή μεθαύριο κ.τ.λ., δεν είναι σωστό. Oι μεγάλοι καλλιτέχνες στην ιστορία της μουσικής, αλλά και στην ιστορία όλων των τεχνών ήταν δουλευταράδες. Αυτό είναι το κοινό χαρακτηριστικό. Δηλαδή, δουλεύανε όλη μέρα. 

 Πόσο επίπονη μπορεί να είναι αυτή η δημιουργική διαδικασία;

 Πολύ! Φαντάζονται οι άνθρωποι ότι το να γράψεις μουσική ή στίχους, για παράδειγμα, είναι κάτι πολύ απλό και ότι εμπνέεσαι κάνοντας μια βόλτα. O Μπάχ είχε πει παλιά πως η έμπνευση είναι το 1% και το 99% είναι ο ιδρώτας. Αυτό στα αγγλικά είναι inspiration και perspiration. Η έμπνευση έρχεται κάποια στιγμή σαν ένα μικρό φωτάκι. Έπειτα πρέπει να κάτσεις με τη δύναμή σου, τις γνώσεις και την αφοσίωσή σου να το δουλέψεις αυτό το φωτάκι. 

 Μπορεί να υπάρξει συγκερασμός ανάμεσα στο πρότυπο του καλλιτέχνη που απομονώνεται και σ’αυτό του δημιουργού που πρέπει να είναι κοντά στον κόσμο για να του προσφέρει το όμορφο και το υψηλό;

 O πραγματικός καλλιτέχνης δεν δουλεύει για τον κόσμο, αλλά για να σώσει την ψυχή του. Αμέσως μετά ίσως σωθούν και κάποιοι άνθρωποι με τη μουσική του και την τέχνη του. Αλλά ο σκοπός του καλλιτέχνη δεν είναι πρωτίστως να σώσει τον κόσμο ή να γεμίσει τον κόσμο ομορφιά, αλλά να σώσει την ψυχή του. Εδώ, βέβαια, βρίσκεται και το αιώνιο μπέρδεμα: ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι εμπορικός, πρέπει να αρέσει η δουλειά του και στον κόσμο; Ναι, πρέπει, αλλά πρώτα θα τελειώσει τον δίσκο τον οποίο θέλει να κάνει, την μουσική την οποία οραματίστηκε, και μετά θα ελπίσει να αρέσει και στον κόσμο. Όχι από το ανάποδο, να ξεκινήσει, δηλαδή, από το τί αρέσει στον κόσμο και αυτό να κάνει μουσική. 

 Ένας καλλιτέχνης, επομένως, μπορεί να δει αυτό που κάνει σαν επάγγελμα ή σαν λειτούργημα;

Oύτε το ένα, ούτε το άλλο. Είναι η ζωή του. Αν το κάνει καλά, κατά συνέπεια θα έρθουν και τα λεφτά και η καταξίωση. Αλλά δεν ξεκινά από ‘κει. 

 Αν ξεκινήσει ένας καλλιτέχνης ανάποδα, αυτό μπορεί να τον καταστρέψει;

 Μα σαφώς! Σήμερα έχουμε κατεστραμμένη τέχνη γύρω μας. Κατεστραμμένοι καλλιτέχνες, κατεστραμμένα αυτιά, μπερδεμένη πραγματικότητα. Γιατί οι καλλιτέχνες έχουν μάθει να κυνηγούν άλλα όνειρα, όχι την αλήθεια, την ομορφιά. Κυνηγούν την καθημερινότητα, τα λεφτά, τις γυναίκες, την επιτυχία. Αυτοί, δεν είναι οι σκοποί του καλλιτέχνη. 

 Ίσως και γι’αυτό οι νέοι σήμερα δεν μπορούν να προσεγγίσουν την τέχνη.

Δεν ξέρω κι αν θέλουν. Ένας από τους λόγους που ενδεχομένως δεν θέλουν οι νέοι να προσεγγίσουν την τέχνη είναι ότι δεν υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες παραδείγματα. Βλέπουν, δηλαδή, έναν τραγουδιστή ο οποίος χοροπηδάει. Αυτό δεν είναι τέχνη. Τη μεγάλη τέχνη δεν μπορούν να την προσεγγίσουν γιατί δεν τους δίνεται. Πρέπει να την ψάξουν. Αλλά εγώ θεωρώ παρήγορο για τη χώρα που ζούμε ότι η τέχνη όπως η δική μου – όπως κι αν είναι, μικρή ή μεγάλη, που είναι πάντως διαφορετική, γιατί ίσως είναι μόνο μουσική χωρίς στίχο- πουλάει δίσκους, το οποίο σημαίνει ότι και νέοι άνθρωποι την αγοράζουν. Το πόσοι είναι και τί ποσοστό, δεν με αφορά. Αλλά υπάρχει ελπίδα. Δηλαδή, δεν είναι όλα όπως φαίνονται. Αν μέναμε στην πραγματικότητα που μας δίνει η τηλεόραση, το ραδιόφωνο και οι εφημερίδες θα είχαμε τρελλαθεί. 

διάβασε και αυτό  Έκτακτα μέτρα για κακοκαιρία ΙΑΝΟΣ στην Καλλιθέα

 Από τη μια πλευρά δεν υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που να μας δίνουν αυτή την ώθηση προς το ωραίο. Από την άλλη, όμως, ούτε και η εκπαίδευσή μας κάνει κάτι για να το διορθώσει αυτό.

 Εδώ εγώ έχω μια διαφορετική γνώμη για την εκπαίδευση και την παιδεία. Τα θεωρώ και τα δύο άχρηστα. Προτιμώ, δηλαδή, έναν άνθρωπο αμόρφωτο, αλλά καλό από έναν μορφωμένο. Γιατί το κακό στον κόσμο δεν έχει έρθει από τους αμόρφωτους, αλλά από τους μορφωμένους. Την υποψιάζομαι πάρα πολύ την παιδεία. Προτιμώ μια καθαρή καρδιά. Έχω δει αμόρφωτους ανθρώπους να ακούν την μουσική μου και να δακρύζουν, ενώ αυτοί οι οποίοι με πολεμούν σε όλο μου τον δρόμο και μου στέκονται εμπόδιο, είναι οι μορφωμένοι. Oυδέποτε είχα πρόβλημα με τους ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα από μουσική. Oι «επικίνδυνοι» είναι αυτοί που νομίζουν ότι ξέρουν. Επομένως έχω αντίθετη άποψη. Μακάρι αντί να μαθαίναμε κι άλλα να ξεχνούσαμε κι αυτά που ξέραμε και να είμαστε σαν παιδιά και στη ζωή και απέναντι στην τέχνη. Δεν καταδικάζω την γνώση , αλλά δεν είναι πανάκεια. 

 O φορέας της πολιτείας ως μέσο διαπαιδαγώγησης στον τομέα της τέχνης μπορεί να προσφέρει κάτι;

Αυτός είναι για πέταμα! Γιατί είναι ελεγχόμενος: είσαι δικός μου, σε βοηθάω, δεν είσαι, σε πολεμάω. Τίποτα μεγάλο, εξάλλου στην ιστορία της Ελλάδος τουλάχιστον, δεν έχει γίνει από φορείς, αλλά από μονάδες. O Μεγαλέξανδρος ήταν μονάδα, το ίδιο και Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και ο Χατζιδάκης και άλλοι. Oι φορείς δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Oι φορείς μπορούν να έρθουν μετά και να βοηθήσουν στο έργο της μονάδας ή να προσπαθήσουν να το ρίξουν. Στις μέρες μας, οι επίσημοι φορείς του πολιτισμού προσπαθούν να γκρεμίσουν αυτό που κάνω. Δεν τα καταφέρνουν. Βέβαια θα ήταν πολύ πιο ωραία να προσπαθήσουν να με βοηθήσουν. Θα ήταν πολύ πιο ωραία όχι για μένα, αλλά για ‘μας ,για την Ελλάδα. 

Συνέντευξη στο Πέτρο Γραμμενίδη στη cityculture.gr/

Έχετε καταφέρει κάτι μοναδικό να συνταιριάξετε στη μουσική στας το ροκ, την κλασική και τη βυζαντινή. Κατα τη γνώμη μου είστε ένα εθνικό κεφάλαιο. Αλλά με λυπεί που δεν έχετε ουσιαστικά καμία θέση ή αρμοδιότητα για να μετέχετε ενεργά στον πολιτισμό πέρα από αυτό που κάνετε σαν καλλιτέχνης Σας κάνω αυτή την ερώτηση γιατί σαν Έλληνας θα ήθελα να εμβαθύνουμε στη μουσική σας, θα ήθελα εσάς σε μια θέση όχι με την έννοια της πολιτικής, αλλά στο χώρο του πολιτισμού

Θα έχετε, ελπίζω, καταλάβει, αφού ζείτε σ’ αυτή τη χώρα, ότι ο «πολιτισμός», ανεξαιρέτως κυβερνήσεων, είναι πάντα σε λάθος, κατ’ εμέ πάντα, χέρια. Έχοντας, λοιπόν, από καιρό καταλάβει πώς παίζεται αυτό το «παιχνίδι», απέχω αλλά και με απέχουν. Έτσι, όμως, διαφυλάσσω την ηρεμία μου και τον τρόπο τού να υπηρετώ απόλυτα το δικό μου όνειρο, μη δίνοντας λογαριασμό σε κανέναν. Πολλά χάνεις έτσι, αλλά κερδίζεις τα ουσιαστικά. Τον πολιτισμό, πάντως τελικά, τον έχουν πραγματικά στα χέρια τους μόνον όσοι παράγουν ομορφιά. Όχι όσοι την διαχειρίζονται.

Με το χέρι στην καρδιά αν ζούσατε στη Γερμανία ή στη Γαλλία και κάνατε εκεί κάτι ανάλογο ποια πιστεύετε θα ήταν η θέση που θα είχανε σαν καλλιτέχνης ενεργά στα πολιτιστικά δρώμενα

Με το χέρι στην καρδιά, δεν με πολυενδιαφέρει. Προτιμώ το χαμόγελο ή το δάκρυ ενός μόνον Έλληνα από τους τίτλους, τις διεθνείς καριέρες και τα τοιαύτα. Είμαι ερωτευμένος μ’ αυτόν τον τόπο, τρόπο, γλώσσα, ιστορία και, κυρίως, με το δάκρυ και τον πόνο του.

Τι σημαίνει καλλιτέχνης για σας κύριε Σπανουδάκη

Ένα είδος μοναχού που ζητάει καθημερινά τον Θεό και να βρεθεί για λίγο στην παρουσία Του. Αλλάξτε τη λέξη Θεός με μουσική, ζωγραφική, ποίηση κλπ αν θέλετε, και θα με καταλάβετε. Ιδανικά για μένα μην αλλάξετε τίποτε. Απλά, προσθέστε σε όλες τις τέχνες τον Θεό και αυτό θα σημαίνει ο καλλιτέχνης για μένα. Επαναλαμβάνω κάτι που κάποτε είπα: «Ελληνική μουσική είναι: Ένα όνειρο γεμάτο φως, μια γαλανόλευκη σε ήχο, μια θάλασσα σε νότες και το ύψιστο, ίσως, μια ακρόπολη σε ένα απλό, παιδικό και, όμως, μεγαλειώδες μειδίαμα»

Έχουμε πολλούς καλλιτέχνες έτσι όπως τους ορίζετε στην Ελλάδα;

Εδώ υπάρχει ερώτηση, όμως δεν θα υπάρξει απάντηση.

Πιστεύετε πως υπάρχουν σήμερα οι προοπτικές κάτι να αλλάξει στη χώρα. και τι θα ήταν αυτό που έπρεπε κατά τη γνώμη σας να αλλάξει κάτι στη νοοτροπία μας, στα πιστεύω μας, που βλέπετε πως θα έπρεπε να εστιάσουμε; Μπορούμε να τα καταφέρουμε με τα πολιτικά πρόσωπα που υπάρχουν σήμερα στο προσκήνιο;

Αν η ερώτηση ήταν αν μπορούμε να αλλάξουμε τις ψυχές, η απάντηση θα ήταν δυστυχώς όχι. Νοοτροπίες, κοσμικά και πολιτικά εφήμερα πιστεύω, φοβάμαι ότι, πια, δεν επαρκούν.
Το «παιχνίδι» είναι στα χέρια που πάντα ήταν, αλλά δεν το βλέπαμε, ή δεν το δεχόμασταν. Τώρα, απορημένοι ή μαγεμένοι θεατές θα δούμε, επιτέλους, το σχέδιο Του να ξεδιπλώνεται.

Και εσείς από τη πλευρά σας είστε θύμα τη κρίσης και όχι μόνο.. ¨Έχετε τη δυνατότητα να μετακομίσετε σε κάποια άλλη χώρα το έχετε σκεφθεί

Έχω τη δυνατότητα. Ελεύθερος είμαι. Αλλά δεν δύναμαι.
Γιατί για κάποιο λόγο είμαι εδώ. Ίσως γι’ αυτήν τη διαφορετική φωνή, ίσως για το κουράγιο και τη δύναμη που παίρνω, αλλά και επιστρέφω, ελπίζω, στους συμπατριώτες μου. Ίσως…

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Νομοθετική ρύθμιση για να αλλάξει το όριο δαπανών με τις…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel