App Icon

Ο εικονισμός της Θεανθρώπινης ζωής.

Toυ Πατέρα Τιμόθεου Γεωργίου

Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας στήν πατρίδα μας καὶ στήν οἰκουμένη. Ἡ Κυριακὴ αὐτὴ μᾶς παραπέμπει σὲ μία νίκη χωρίς ἡττημένους. Με μια αναντικάτάστατη εὐθύνη που δεν υποκαθίσταται από κανένα: Νά μαρτυρείται η ἀλήθεια. Η ἀλήθεια τῆς σαρκωμένης θεανθρώπινης ζωῆς ἀπέναντι στό ψέμα τῆς ἰδέας τοῦ Θεοῦ, ἢ ενός θεοῦ ὡς «ἀνώτερης δύναμης». Αὐτό πού μαρτυροῦμε εἶναι αὐτό πού πιστεύουμε, δηλαδὴ ὅτι ὁ Θεὸς Λόγος ἔγινε ἄνθρωπος γι’ αὐτὸ καὶ τὸν εἰκονίζουμε.

Τὴν ἀλήθεια αὐτὴ ἐπιχειροῦν οἱ εἰκόνες νὰ περιγράψουν στὸ κάθε σήμερα τῆς ἱστορικῆς πορείας τῆς Ἐκκλησίας μας: Τή σχέση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸ Θεὸ καὶ μὲ τή ζῶσα εἰκόνα Του – τὸν ἄνθρωπο, μιὰ χειροπιαστὴ σχέση πίστης. Οἱ ἱερὲς εἰκόνες εἶναι τεκμήρια ἐλπίδας πού φέρουν ἱστορία καὶ ὡς σύμβολα πίστης, ἀποκτοῦν τὴν ὑπόσταση τους ἀπὸ τή σχέση πιστοῦ καὶ Ἁγίου στὴν ὁποία καὶ παραπέμπουν. Στή σημερινὴ εποχή κατὰ τὴν ὁποία τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο παραμορφώνεται καὶ ὑποβαθμίζεται ἂν «διαβάσουμε» ἐκκλησιαστικὰ τὶς ἱερὲς εἰκόνες, σὲ μία «λειτουργία μετὰ τή λειτουργίᾳ», μᾶς ἀποκαλύπτουν τὴν ἀναστάσιμη διάσταση τοῦ συνανθρώπου, μᾶς παιδαγωγοῦν νά δοῦμε τὸν κάθε ἀνθρωπο ὡς ἐν δυνάμει ἅγιο. Μᾶς ἐπιστρέφουν στή γνησιότητά πού ὁ κάθε
ἄνθρωπος σημαίνει καὶ εἶναι κάτι πολύ. Σήμερα προβάλλει ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νά στραφοῦμε ἀπὸ τις ιδεολογίες ενός ἀγριάνθρωπου ειδώλου στή Θεανθρώπινη εἰκόνα Του, να ἐπιστρέψουμε στόν ἴδιο τὸν ἄνθρωπο, να ξαναγίνουμε άνω θρώσκοντες ἀνθρώπινοι, και όχι κάτω πορευόμενοι πρὸς τὸ ἀδιέξοδο των θεωριών. Οι αόριστες, απρόσωπες ιδέες ταλαιπωρούν, κουράζουν, αποπροσανατολίζουν, σήμερα πού βρισκόμαστε ἀντιμέτωποι μὲ ἕνα νέο κομμάτιασμα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, με τον δαίμονα του κομματισμού και της
διαιρέσεως πάντα να απασχολεί την Εκκλησία.

διάβασε και αυτό  Χαιρετισμοί στην Υπεραγία Θεοτόκο – Α ‘ Στάσις

Σὲ μία ἐποχὴ λήθης, ἡ Ἐκκλησία δέν διασῴζει μόνο τίς εἰκόνες μὲ τις ὁποῖες ἐκφράστηκε ἡ ἀλήθεια γιά τὸν ἀνθρωπο. Διαφυλάσσει, ἐπίσης, τὸν τρόπο τῆς Ἀγάπης καὶ τὸν δρόμο τῆς Ἐλευθερίας, ὥστε να ἔχουμε ἀνάλογες ἰσόκυρες μορφὲς στό μέλλον. Νικά ως Εσταυρωμένη ως «Ωραιωθείσα Αγάπη Του» όταν δεν μετακινείται από την ελπίδα του Ευαγγελίου όταν μας παραδίδει την πίστη που δεν είναι αμάρτυρη, ούτε ανεύθυνη, χθεσινή, ή άσαρκη. Μας παραδίδει τις αλήθειες της πίστης, ερμηνεύει τις Γραφές καί «από βρέφους» μας μανθάνει τά «ιερά γράμματα». που δεν είναι γνώση καί σοφία ανθρώπινη ἀλλά σοφία «άνωθεν κατερχόμενη», με αγώνα και ἀγωνία νά διδάξει τόν λαό τοῦ Θεοῦ, να συγκροτήσει πρόσωπα ώστε νά μη καταντήσουν όχλοι. Σήμερα περισσότερο ἀπό ποτέ ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη να ἐμπνευσθοῦμε από την άχρονη άκτιστη και αιώνια Ἐκκλησία που γίνεται «τοῖς πᾶσι τὰ πάντα», χωρὶς νά ἔχει ψευδαίσθηση ὅτι θὰ καθιερώσει τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, αλλά ενσαρκώνοντας τὴν ὑπομονὴ καὶ τὴν πίστη ενός Σώματος και όχι ως σύστημα μιας οργάνωσης.

Στούς πάντα κρίσιμους καιροὺς ἡ Ἐκκλησία εἶναι παροῦσα, ἥσυχα ἀλλὰ ὄχι ἐφησυχασμένα, μὲ τρόπο ὄχι πάντα ἐντυπωσιακό, ἀλλὰ ὄχι καὶ λιγότερο οὐσιαστικό για να μεταγγίζει τὴν αἰωνιότητα μέσα ἀπὸ τὸ πάρον τῆς δικῆς Του φιλανθρωπίας. Η Ορθοδοξία ως κοινωνία λατρείας, είναι γεμάτη από Εκκλησία, από ιερότητα ζωής, από γεγονότα χάριτος, με αποστολή ιερή, πνευματική, μοναδική.


Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Γεγονότα 238 - Ο Γορδιανός Α΄ και ο γιος του…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel