App Icon

Που πήγαν οι Άνθρωποι των ΚΑΠΗ μας;

Mέσα σε μία νύχτα όπως λέει και ο λαός μας τα ΚΑΠΗ κλείσανε και όλα άλλαξαν……
Οι εργαζόμενοι μετακινήθηκαν σ΄άλλες υπηρεσίες και τα μέλη μας φοβισμένα κλειδώθηκαν μέσα στα σπίτια τους για να προστατευθούν από τον αόρατο εχθρό.

Τα Δημοτικά Ιατρεία του Δήμου μας τώρα αποτέλουν το νέο εργασιακό μας χώρο.
Τι απέγιναν όμως τα εκατοντάδες μέλη του Δήμου μας;

Άνθρωποι της 3ης και της 4ης ηλικίας βιώνουν μια νέα σκληρή και μοναχική καθημερινότητα χωρίς την ζεστή αγκαλιά του ΚΑΠΗ ,χωρίς το καθημερινό καφεδάκι τους, χωρίς την φυσικοθεραπεία τους,χωρίς την εργασιοθεραπεία τους, χωρίς Κοινωνικές Υπηρεσίες, χωρίς τις εκδρομές του ΚΑΠΗ, χωρίς τα γλεντάκια τους, χωρίς την Θεραπευτική τους Γυμναστική……
Πλούσιες παροχές που απολάμβαναν τελείως δωρεάν.

Το μόνο εργαλείο για να αντιμετωπίσουν την σκληρή μοναξιά τους είναι το τηλέφωνο.
Τηλεφωνούν στους συγγενείς και στους φίλους που έκαναν μέσα στα ΚΑΠΗ.
Δίνουν συμβουλές και ελπίδες ο ένας στον άλλο και εύχονται να πετύχει γρήγορα η εμβολιαστική προσπάθεια για να πάρουν πίσω την ευτυχισμένη τους καθημερινότητα.
Μέσα στα ΚΑΠΗ όλα αυτά τα χρόνια αναπτύχθηκε ένα ισχυρό δίκτυο φιλίας, το οποίο αυτόματα τώρα λειτουργεί και υποστηρίζει.

Αισθάνομαι πολύ υπερήφανη που μπορέσαμε Διοίκηση ,Εργαζόμενοι και Μέλη να κτίσουμε αυτήν την ανθρώπινη σχέση.

Τελειώνοντας αφιερώνω στα μέλη μας τους στίχους από το γνωστό τραγούδι του Κότσιρα »κάθε φορά που τελειώνει ο κόσμος να με κρατάς απ’ το χέρι σφικτά, κάθε φορά που τελειώνει ο κόσμος όταν θα κλαίω θέλω να μου γελάς..»

Μαρία Αντωνιάδου
Φυσικοθεραπεύτρια
Δ.ΚΑΠΗ Καλλιθεας

Facebook Comments Box

διάβασε και αυτό  Πόση “βιώσιμη” ανάπτυξη να αντέξει πια ο Πολιτισμός και το Περιβάλλον σ αυτήν την χώρα;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Μέσα στην πανδημία, την ώρα που τα σχολεία στην Τουρκία…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel