App Icon

Πόση “βιώσιμη” ανάπτυξη να αντέξει πια ο Πολιτισμός και το Περιβάλλον σ αυτήν την χώρα;

Ένα παράξενο χαρακτηριστικό της ύπαρξής μας είναι ότι ανήκουμε σε έναν πλανήτη που είναι πολύ καλός στο να υποβοηθά τη ζωή, αλλά είναι ακόμα καλύτερος στο να την καταστρέφει.

Με ιδιαίτερη ανησυχία αλλά και σφοδρές αντιδράσεις οι κάτοικοι των τοπικών κοινωνιών, στις οποίες έχουν αδειοδοτηθεί εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων, εναντιώνονται εδώ και χρόνια στην τοποθέτησή τους, εστιάζοντας στην βάναυση αλλοίωση της εικόνας του τόπου που γεννήθηκαν, αγάπησαν και δημιούργησαν τις αναμνήσεις τους. Δάση, βιότοποι, χλωρίδα και πανίδα, περιοχές natura, παραδοσιακοί οικισμοί και προστατευόμενα μνημεία, τουριστικοί προορισμοί και αρχαιολογικά πάρκα, αντιμετωπίζουν το φάσμα της καταστροφής μέσα στα επόμενα χρόνια, εξ αίτιας μιας αλόγιστης εγκατάστασης αιολικών πάρκων από την μια άκρη της Ελλάδας μέχρι την άλλη. Ευλόγως θα απορούν οι ανυποψίαστοι πολίτες της χώρας και θα θεωρούν ίσως υπερβολικές αυτές τις συλλογικές αντιδράσεις σε δεκάδες τοπικές κοινωνίες, από περιβαλλοντικές οργανώσεις, τοπικούς φορείς και τοπική Αυτοδιοίκηση. Πολλά έχουμε ακούσει άλλωστε για τις υπερβολές των οικολόγων…

Πράγματι…Γιατί άραγε υπό το σύνθημα «Ελεύθερα Βουνά Χωρίς Αιολικά», με σφοδρότητα, οι τοπικές πλειοψηφίες των πολιτών, εναντιώνονται κατά της εγκατάστασης των αιολικών πάρκων καταγγέλοντας πως καταστρέφεται ο τόπος τους, από την τοποθέτηση των τεράστιων διαστάσεων ανεμογεννητριών, στις κορυφογραμμές σχεδόν κάθε ορεινού όγκου, κάθε περιφερειακού διαμερίσματος; Και αν έχουν δίκιο μήπως τελικά η “καθαρή ενέργεια” της βιώσιμης ανάπτυξης, είναι ένα πολύ καλό αντισταθμιστικό όφελος για το κοινωνικό σύνολο και τις τοπικές κοινωνίες ;

Είναι δικαιολογημένη άραγε τόση αγανάκτηση ή μήπως όλοι αυτοί παραπλανήθηκαν ή ακόμη χειρότερα έχουν εμμονές και βλέπουν παντού εχθρούς και κινδύνους ;

Τόσα χρόνια αυτό δεν ήταν το ζητούμενο; Η μείωση του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και η εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας, που αποτελεί μια εναλλακτική ανανεώσιμη πηγή ενέργειας και λειτουργεί προς όφελος του φυσικού περιβάλλοντος και άρα της ζωής; Γιατί λοιπόν τόση φασαρία και αλαλαγμός παντού, τώρα που μας επισκέφτηκε επιτέλους
η “πράσινη” ανάπτυξη να μας σώσει;

Κάποιοι που συμφωνούν με την τοποθέτηση των ανεμογεννητριών , υποβαθμίζουν αυτές τις αντιδράσεις αποδίδοντας τις, σε γραφικές μειοψηφίες, αντιπολιτευτικές πρακτικές και υπερβολικές περιβαλλοντικές ευαισθησίες οικολογικών οργανώσεων…
Όσοι διαφωνούν, μιλούν για τεράστια περιβαλλοντολογική καταστροφή και βάναυση αλλοίωση του τοπίου, αλλά και για τεράστια οικονομικά συμφέροντα, από την διασπορά των αιολικών πάρκων σε όλες στις κορυφογραμμές των ορεινών όγκων, από την μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη… Την ίδια απορία θα είχα και εγώ, αν λόγω καταγωγής δεν είχα ασχοληθεί επισταμένως με την αδειοδότηση για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών στις κορυφογραμμές του Ταΰγέτου, σε μικρή απόσταση και ορατές από τους Ειδικής Κρατικής Προστασίας, των χαρακτηρισμένων ως “νεότερα μνημεία” από το υπουργείο Πολιτισμού, Παραδοσιακούς οικισμούς της Μάνης.

Εκεί διαπίστωσα για πρώτη φορά, ότι όντως, “κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας”… Η αίσθηση αυτή ενισχύθηκε, παρακολουθώντας την διαδικτυακή εκδήλωση που έγινε με πρωτοβουλία του Συλλόγου Φιλοπροόδων Άσκρης «Ο ΗΣΙΟΔΟΣ», με διακεκριμένους και σημαντικούς ομιλητές,έχοντας ως θέμα την Προστασία Του Ιερού Άλσους των Μουσών, από τι άλλο; Μα από τις ανεμογεννήτριες και την αποτροπή της εγκατάστασης τους στις κορυφογραμμές του Ελικώνα, σε μικρή επίσης απόσταση και ορατές από το Αρχαιολογικό Πάρκο των Μουσών…

Η εκδήλωση ήταν μια πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών της Βοιωτίας, που πριν μερικά χρόνια αρχικά ξεκίνησαν μια συλλογική προσπάθεια, για την ανάδειξη της “Κοιλάδας των Μουσών” ως πολιτιστικού Μνημείου . Με τον κίνδυνο οι Ανεμογεννήτριες να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στις κορυφογραμμές Ελικώνα και την κατάργηση του Νόμου περί Μη ορατότητας των Αιολικών Πάρκων από Αρχαιολογικούς χώρους και προστατευόμενα Μνημεία, η προσπάθεια για την ανάδειξη του Ιερού Άλσους των Μουσών και την αξιοποίησή του, όπως είναι φυσικό περνά σε δεύτερη μοίρα και εξελίσσεται σε μια αγωνιώδη προσπάθεια για την διάσωσή του … όπως γίνεται τελικά παντού.

Με τις Ελικωνιάδες Μούσες ας αρχίσει το τραγούδι μας· κατοικούν τον Ελικώνα, όρος μέγα κι ιερό,
και χορεύουν γύρω στη μαβιά πηγή με τα πόδια ανάλαφρα, στον βωμό του παντοδύναμου Κρονίδη.
Λούζουν πρώτα το κορμί τους τρυφερό στα νερά του Περμησσού και της Ιπποκρήνης ή του θεϊκού Ολμειού·
ύστερα ψηλά ανεβαίνουν στου Ελικώνα τις απάτητες κορφές, και χορούς συστήνουν, όμορφους, χαριτωμένους,
τον ρυθμό κρατώντας με τα πόδια τους.
ΗΣΙΟΔΟΣ, Θεογονία 1-8 (μετάφραση Δ. Ν. Μαρωνίτης)

Φαίνεται πως μόνο για τον Ησίοδο και τους άλλους αρχαίους ποιητές ο Ελικώνας ήταν όρος μέγα κι ιερό που έστηναν χορό οι Μούσες στις απάτητες κορυφές του… Για τους επενδυτές και το Υπουργείο Πολιτισμού, είναι ένα ακόμη βουνό , όπως και ο Ταΰγετος, η Πίνδος τα Ακαρνανικά Όρη, το Παναιτωλικό, τα Όρη Βάλτου και τόσα άλλα, αναλώσιμο και αυτό και προσφερόμενο προς “βιώσιμη” ανάπτυξη. Οι κορυφές του, μόνο “απάτητες” δεν θα είναι πλέον… Θα καταπατηθούν με δόξα και τιμή στον βωμό, ενός παράδοξου και αλλοπρόσαλλου σχεδίου για “καθαρή ενέργεια”, μέσω της καθολικής
καταστροφής του περιβάλλοντος. Πριν λίγες ημέρες την Παρασκευή (2/4/2021) με υπουργική απόφαση που υπέγραψε
η κ Μενδώνη, κατάργησε τον περιοριστικό όρο περί μη ορατότητας των Ανεμογεννητριών και από τους προστατευόμενους οικισμούς, δίνοντας το πράσινο φως για άμεση εγκατάσταση δεκάδων νέων ανεμογεννητριών, ύψους 120 μέτρων,
σε ολόκληρη τη χερσόνησο της Μάνης.

Η κ Μενδώνη υπογράφοντας αυτή την υπουργική απόφαση, υπέκυψε χωρίς δεύτερη κουβέντα, στο αίτημα “θεραπείας” (!) που της υπέβαλλαν οι αδειοδοτημένες εταιρείες για την κατάργηση της μη ορατότητας, προκειμένου να διευκολυνθούν στο θεάρεστο κοινωφελές έργο τους…
Κάνοντας δεκτές τις απαιτήσεις τους, έγινε και ίδια συμμέτοχος του εγκλήματος εις βάρος της Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς και των παραδοσιακών οικισμών Ειδικής Κρατικής Προστασίας, των χαρακτηρισμένων ως νεότερα μνημεία από το υπουργείο Πολιτισμού. Και όχι μόνο στην Μάνη, στην Αρεόπολη, την Κοίττα, τη Μίνα και τη Βάθεια, αλλά και σε άλλες
περιοχές με παραδοσιακούς οικισμούς σε όλη την Ελλάδα!

Ο περιοριστικός όρος της “μη ορατότητας”, είχε τεθεί από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ) το 2016 και είχε υπογραφεί το 2017 από την τότε υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου. Με αυτόν, που αποτελούσε αναγκαία προϋπόθεση, οι ανεμογεννήτριες δεν μπορούσαν να είναι ορατές από τους παραδοσιακούς οικισμούς Ειδικής Κρατικής Προστασίας,
χαρακτηρισμένους ως νεότερα μνημεία από το υπουργείο Πολιτισμού. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι η υπουργός Πολιτισμού με αυτήν της την απόφαση, καταστρατηγεί και αψηφά την απόφαση του ΣτΕ που ενέκρινε την εγκατάσταση των
ανεμογεννητριών υπό τη δεσμευτική τήρηση του περιοριστικού όρου τον οποίο ή ίδια κατάργησε μετά από απαίτηση των εταιρειών, κάνοντας «λάστιχο» το πλαίσιο προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, (αυτο)αναιρώντας το ΚΣΝΜ και το
ίδιο της το Υπουργείο.

Θα μπορούσε ίσως να βρει κανείς μια κάποια λογική σ αυτή την απόφαση, αν είχε την υπογραφή ενός τεχνοκράτη Υπουργού, που δεν διαθέτει την ιδιαίτερη ευαισθησία μιας Αρχαιολόγου για την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου…
Πέντε ελληνικά νησιά στις πιο απειλούμενες περιοχές πολιτιστικής κληρονομιάς λόγω των Αιολικών Πάρκων.

Στις 12/4/21 διαβάσαμε στο Lifo.gr πως Αμοργός, Κίμωλος, Κύθηρα, Σίκινος και Τήνος είναι μεταξύ των επτά πιο απειλούμενων περιοχών πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ευρώπη για το 2021, όπως αναφέρει έκθεση της Europa Nostra.
Τα νησιά αυτά μοιράζονται το τοπίο και τον πολιτιστικό πλούτο των Κυκλάδων, που τους προσφέρουν μια ασύγκριτη περιβαλλοντική αξία, η οποία ωστόσο απειλείται συνεχίζει η έρευνα.

Το εμβληματικό τοπίο, αποτελεί ζωτικό μέρος της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής ταυτότητας, διαμορφώνεται από την αρμονική συνύπαρξη μεταξύ του Αιγαίου Πελάγους, των λόφων, των βουνών, των παραδοσιακών οικισμών, των μνημείων
και των αρχαιολογικών χώρων, αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα. Αυτό το πολυστρωματικό τοπίο κινδυνεύει εξαιτίας των προτάσεων για την εγκατάσταση πολλών ανεμογεννητριών σε διάφορα μέρη κάθε νησιού, συνεχίζει η έκθεση τονίζοντας ότι αυτό γίνεται συχνά δίπλα σε αρχαιολογικούς χώρους, ορισμένοι εντός προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 ή σε σκηνικά παραδοσιακών χωριών.

Οι ανεμογεννήτριες που προτείνονται, υπερβαίνουν κατά πολύ τις πραγματικές ανάγκες των νησιών και προορίζονται να προσφέρουν ενέργεια σε άλλες ελληνικές περιοχές, σύμφωνα με την έκθεση της Europa Nostra. Αυτές οι ανεμογεννήτριες όχι μόνο θα επηρεάσουν οπτικά το τοπίο των νησιών, αλλά θα έχουν επιπτώσεις στη μορφολογία και το κλίμα τους, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο τη χλωρίδα και την πανίδα τους όσο και, κατά συνέπεια, τους γεωργικούς, κτηνοτροφικούς
και τουριστικούς τομείς των οικονομιών των νησιών αυτών. Αναμφίβολα, αναφέρει η έκθεση, αυτό θα μειώσει την περιβαλλοντική και πολιτιστική αξία του τοπίου και θα θέσει σε κίνδυνο τη διαβίωση των τοπικών κοινοτήτων.
Την έκθεση έρχεται να επιβεβαιώσει μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, που δείχνει ότι η Ελλάδα μπορεί να επιτύχει τον στόχο της Ε.Ε. για την εγκατάσταση συστημάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Π.Ε.), χωρίς περαιτέρω άδεια για ανεμογεννήτριες σε περιοχές που υπάγονται σε καθεστώς προστασίας του περιβάλλοντος.

Η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΕΠΠ) υπέβαλε πρόταση για την εξαίρεση των προστατευόμενων περιοχών από το πρόγραμμα ανεμογεννητριών στο Ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η ΕΕΠΠ, εκπρόσωπος της Europa Nostra στην Ελλάδα, επέλεξε πέντε ενδεικτικά νησιά στο νότιο τμήμα του Αιγαίου Πελάγους για να τα εντάξει στο Πρόγραμμα «7 Υπό Απειλή» .

Η Εταιρεία αγωνίζεται για έναν βιώσιμο τρόπο ζωής χρησιμοποιώντας ανανεώσιμες πηγές ενέργειας από το 1972. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτών των πέντε νήσων αναζητά εναλλακτικές και ισορροπημένες λύσεις καθαρής ενέργειας αντί για αιολικά πάρκα, μαζί με μια διεξοδική διαδικασία διαβούλευσης με τοπικές κοινότητες και εμπειρογνώμονες. Η τοποθέτηση των υποδομών ανανεώσιμης ενέργειας σε (προστατευόμενα) πολιτιστικά τοπία είναι μεταξύ των πιθανών συγκρούσεων της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και της δράσης της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, που εντοπίστηκε στην πρόσφατη Πράσινη Βίβλο της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς «Η τοποθέτηση της κοινής κληρονομιάς της Ευρώπης στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας». Αυτό το έγγραφο αντικατοπτρίζει την ακλόνητη πεποίθησή, όπως αναφέρει η έρευνα, ότι, στην περίπτωση τέτοιων εντάσεων, τα σενάρια «win-win» είναι και τα δύο επιθυμητά και εφικτά βάσει μιας κατάλληλης διαδικασίας διαβούλευσης με τις τοπικές κοινότητες και τους εμπειρογνώμονες της κληρονομιάς.

Η Πολιτεία υποκριτικά εφαρμόζει δυο Μέτρα και δυο σταθμά … Το αξιοσημείωτο είναι ότι την ίδια στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά, σχεδόν το σύνολο των ιδιωτικών εκτάσεων σε όλη την χώρα, ακόμη και δίπλα ή μέσα σε πόλεις, (ακόμη και
όσες έχουν νόμιμα συμβόλαια αγοράς, έχουν πληρώσει γι αυτές φόρο στο κράτος, έχουν δικαστικές αποφάσεις και απόφαση του Κτηματολογίου, που τις χαρακτηρίζουν επίσης Ιδιωτικές και Μη Δασικές), με την ανάρτηση των δασικών χαρτών, έχουν χαρακτηριστεί αυθαίρετα από το Δασαρχείο ως δασικές.

Το Ελληνικό δημόσιο προσχηματικά και παρά τις τελεσίδικες αποφάσεις των Ελληνικών δικαστηρίων, αυθαιρετεί χαρακτηρίζοντάς ιδιωτικές μη δασικές ιδιοκτησίες ως δασικές, για να προστατευτούν τα δάση που υποτίθεται ότι
υπάρχουν μέσα στις πόλεις… (όπως αυτό που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε ανακαλύψει στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού…) Δυστυχώς όμως το κράτος μας δεν έχει τις ίδιες ευαισθησίες, όταν πρόκειται να καταστραφούν υπαρκτές δημόσιες δασικές εκτάσεις χιλιόμετρων στα βουνά όλης της χώρας από τα διάσπαρτα χωρίς περιορισμούς αιολικά πάρκα

Αρκείται να προστατεύει τα ανύπαρκτα, δάση μέσα στις πόλεις, ταλαιπωρώντας αδίκως χιλιάδες φορολογούμενους πολίτες και ταυτόχρονα με αμφιλεγόμενες και απαράδεκτες αποφάσεις, να επιτρέπει σκανδαλωδώς να συντελείται μια πρωτοφανής οικολογική καταστροφή ακόμη και σε περιοχής χαρακτηρισμένες Natura. Κόβονται χιλιάδες δέντρα για να ανοιχτούν χιλιόμετρα δρόμων, ώστε να μεταφερθούν και να φυτευτούν στις κορυφογραμμές των βουνών οι τεράστιων διαστάσεων ανεμογεννήτριες, καθώς η αερομεταφορά τους κοστίζει και δεν είναι συμφέρουσα επιλογή από τους επιχορηγούμενους με κεφάλαια από την ΕΕ επενδυτές … Θυμίζουμε ότι για να εγκατασταθεί μία γιγαντιαία ανεμογεννήτρια –που φτάνει έως και τα 120(!) μέτρα ύψος- μόνο η βάση της χρειάζεται 400 κυβικά μέτρα σκυρόδεμα! Όλες αυτές θα μπουν σε κορυφές βουνών προκαλώντας την αλλοίωση της φυσιογνωμίας της περιοχής, με εσωτερική οδοποιία μέσα στα αιολικά πάρκα και ανύπαρκτες συνήθως υδρογεωλογικές μελέτες. Η διατάραξη της υδρολογικής ισορροπίας και η διαταραχή των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, είναι ένα από τα πρώτα προβλήματα που θα παρουσιαστούν σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες.

διάβασε και αυτό  Γιώργος Πατούλης Είναι η στιγμή όλοι οι Γιατροί να συνεισφέρουν στο ΕΣΥ

“Μικρό το όφελος, μεγάλη η καταστροφή” .

Θα μπορούσαμε ίσως να καταλάβουμε το μέγεθος αυτής υποκρισίας άλλα και της σπουδής για την περιβαλλοντική και πολιτιστική καταστροφή, οικοτόπων γεμίζοντας με ανεμογεννήτριες τα βουνά και τα δάση σε όλη την χώρα, εάν πράγματι η δοκιμαζόμενη επί έτη οικονομία μας, θα είχε κάποιο σημαντικό όφελος από αυτήν την επένδυση και την παραγόμενη ενέργεια . Ίσως τότε χάριν της οικονομικής ανάτασης και της πολυπόθητης ανάπτυξης, να άξιζε αυτή η θυσία.

Όμως σε όλους τους τόνους, η γνώμη όλων των ειδικών και των επιστημόνων είναι :
“Μικρό το όφελος, μεγάλη η καταστροφή” .

Όπως προκύπτει και από την προαναφερόμενη μελέτη του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων για τις ανεμογεννήτριες, στην χώρα μας η ήδη εγκατεστημένη ισχύ είναι υπέρμετρη για τις ανάγκες του εθνικού συστήματος ενέργειας και μια τέτοια επένδυση θα αφήσει ένα βαρύ περιβαλλοντολογικό αποτέλεσμα, με ελάχιστο όφελος για την οικονομία ή τις θέσεις εργασίας. Το μεγαλύτερο αιολικό «πάρκο» στην Ευρώπη άλλωστε, έχει τρεις μόνιμους υπαλλήλους. Επομένως ακόμη και η επίκληση της ανάγκης της επένδυσης για την καταπολέμηση της ανεργίας, δεν είναι παρά ένα πρόσχημα. Αυτή η επένδυση, που αλλοιώνει με βάναυσο τρόπο όλη την φυσιογνωμία του Ελληνικού τοπίου από την μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη, στην ουσία δεν είναι παρά πλεονασμός για τα ελληνικά δεδομένα όπως λένε οι ειδικοί Επιστήμονες…Παρ όλα αυτά, τίποτα δεν φαίνεται ν αλλάζει στην υλοποίηση του αρχικού σχεδιασμού των αιολικών πάρκων.

Η χώρα μας μάλιστα πρόκειται να φορτωθεί όλο το παρωχημένο υλικό που έχει ξεμείνει στα εργοστάσιά κατασκευής και όχι αυτό της νέας τεχνολογίας, με πολύ μικρότερες σε μέγεθος και όχληση γεννήτριες … Έτσι το έγκλημα στις κορυφογραμμές των βουνών της χώρας, συνεχίζει να συντελείται διαχρονικά σε όλη την Ελλάδα, ανεξαρτήτως ιστορίας, μνημείων, τοποθεσίας, παραδοσιακών οικισμών και φυσικού κάλλους …

Δράσεις και Αντιδράσεις …

Ο Διεθνής Οργανισμός Διατήρησης της Φύσης (International Union for Conservation of Nature, IUCN) στην έκθεση με τίτλο «Μετριασμός των επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα που σχετίζονται με την ανάπτυξη της ηλιακής και της αιολικής
ενέργειας – Mitigating biodiversity impacts associated with solar and wind energy development» περιλαμβάνει κατευθυντήριες γραμμές, οδηγίες και συμβουλές που απευθύνονται κυρίως στους επενδυτές, μελετητές και όσους λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με τις επενδύσεις σε χερσαία και θαλάσσια αιολικά πάρκα και σε ηλιακά συστήματα.

Σύμφωνα με την έκθεση, την οποία επικαλείται η ΕΛΕΤΑΕΝ:
 Η κάλυψη των αυξανόμενων ενεργειακών αναγκών του πλανήτη και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, είναι συνυφασμένες με την ανάπτυξη μεγαλύτερης κλίμακας έργων Α.Π.Ε.,

 Οι επενδυτές πρέπει να προσέχουν ώστε τα έργα Α.Π.Ε. που αναπτύσσουν, να μην δημιουργούν άθελά τους κινδύνους για τη φύση και τα οικοσυστήματα. Ο ορθός σχεδιασμός και ο έγκαιρος προσδιορισμός των επιπτώσεων είναι
αποτελεσματικά εργαλεία για την επίτευξη της κατάλληλης χωροθέτησης των έργων. Για αυτό οι επενδυτές θα πρέπει να αποφεύγουν περιοχές υψηλής οικολογικής αξίας. Άλλα μέτρα που συνιστώνται από τις οδηγίες περιλαμβάνουν τη
χρήση τεχνολογίας για την προσωρινή παύση λειτουργίας επιλεγμένων ανεμογεννητριών για την προστασία των πτηνών και άλλων ειδών όταν διαπιστώνεται κίνδυνος από παρατηρητές πεδίου, ή βάσει εικόνας ή ραντάρ.

 Οι νέες οδηγίες παρέχουν συμβουλές για την προστασία της βιοποικιλότητας καθ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του έργου, δηλαδή τον αρχικό σχεδιασμό, την κατασκευή, την λειτουργία και την απεγκατάσταση. Προσφέρουν ένα
πλαίσιο για την εφαρμογή μιας ιεραρχίας μέτρων μετριασμού (αποφυγή, ελαχιστοποίηση, αποκατάσταση και αντιστάθμιση) των επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα.

 Οι οδηγίες προσφέρουν επίσης προτάσεις για τους επενδυτές και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για το πώς μπορούν να διαδραματίσουν και άλλους θετικούς ρόλους, π.χ. μέσω της αποκατάστασης υποβαθμισμένων οικοτόπων.

Είναι προφανές ότι καμιά από τις παραπάνω προτάσεις και προϋποθέσεις προς τους επενδυτές δεν ελήφθησαν υπ όψιν για την χωροθέτηση, την αδειοδότηση και την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων στην χώρα μας . Αντίθετα όπου οι επενδυτές
είχαν πρόβλημα με την νομοθεσία για την εγκατάστασή των αιολικών πάρκων τους σε περιοχές με προστατευόμενους οικισμούς ή υψηλής οικολογικής αξίας, ζήτησαν “θεραπεία” από τα αρμόδια υπουργεία και την έλαβαν απλόχερα με συνοπτικές διαδικασίες.

Δεν είναι ν απορεί κανείς λοιπόν που σε όλη την Ελλάδα διεξάγεται ένας άνισος αγώνας από εκατοντάδες τοπικούς, πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς Συλλόγους, για την Προστασία της τοπικής τους ταυτότητας, του περιβάλλοντος και των Παραδοσιακών Οικισμών. Όπως αυτών της Μάνης, που με την πρόσφατη απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού, για την κατάργηση της υποχρέωσης της μη ορατότητας από Μνημεία και χαρακτηρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς, παραδόθηκαν ως βορά στις θηριώδεις ανεμογεννήτριες, που τους αφαίρεσαν εν μια νυκτί το στοιχείο του “Παραδοσιακού” από την ταυτότητά τους , όπως συνέβη και σε όλη την χώρα και στα νησιά μας με πολλούς Παραδοσιακούς οικισμούς .

Μια απόφαση απεμπόλησης με νομιμοφανείς διαδικασίες, του καθήκοντος και της υποχρέωσης του Υπουργείου Πολιτισμού εν προκειμένω, να προστατεύει οτιδήποτε έχει χαρακτηριστεί “Μνημείο” ή “Παραδοσιακός οικισμός”. Αντίθετα συναινεί στην
βεβήλωση τους, από κάθε είδους συμφέροντα, στο όνομα μιας κακώς εννοούμενης και αμφίβολου αποτελέσματος επί του προκείμενου, βιώσιμης ανάπτυξης. Ακόμη χειρότερα τις διευκολύνει νομοθετικά σκανδαλωδώς, καταργώντας ακόμη και αυτές
τις ελάχιστες δικλείδες ασφαλείας που υπήρχαν στην νομοθεσία και εμπόδιζαν στοιχειωδώς την ασυδοσία των εταιρειών και τις βίαιες παρεμβάσεις τους, στο πολιτιστικό και περιβαλλοντικό τοπίο της κάθε περιοχής.

Η παρούσα κυβέρνηση βέβαια εφαρμόζει και συνεχίζει να υλοποιεί τον σχεδιασμό που υπήρχε εδώ χρόνια , αφού πολλές από τις αδειοδοτήσεις που σήμερα δημιουργούν αυτά τα προβλήματα, έγιναν από προηγούμενες κυβερνήσεις και αποτελούν διαχρονικές επιλογές. Οι αδειοδοτήσεις που έχουν δοθεί περιλαμβάνουν τις περιοχές: Ροδόπη, Σαμοθράκη, Βέρμιο, Πιέρια Όρη, Βασιλίτσα, Όρος Χατζή, Άγραφα, Ακαρνανικά Όρη, Παναιτωλικό, Όρη Βάλτου, Φωκίδα, Μάνη, Καβομαλιάς, Ικαρία, Κυκλάδες (Τήνο, Νάξο, Άνδρο, Πάρο, Αμοργό)και Νότια Εύβοια. Στη μικρή Ικαρία δε, θα στηθούν στην κορυφογραμμή της 100 φαραωνικές ανεμογεννήτριες 

Τοπικές κοινωνίες, οικολογικές οργανώσεις, Πολιτιστικοί Σύλλογοι,τοπικοί φορείς, συλλογικότητες και τοπικές αρχές ανά τη χώρα, είναι επίσης επί ποδός για αυτές τις επιλογές εγκατάστασης αιολικών πάρκων, στον Ελικώνα, στα Άγραφα, Κοζάνη, Γρεβενά, Τρίκαλα, Ναύπακτο, Δράμα, Ιεράπετρα Κρήτης… Περιβαλλοντικές Οργανώσεις και ειδικοί επιστήμονες, σε όλη την χώρα, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το δραματικό οικολογικό αποτύπωμα, από την λεηλασία των
βουνών με fast track διαδικασίες και ανυπολόγιστες συνέπειες στη τοπική φυσική και πολιτιστική ταυτότητα .
Στην σχετική μελέτη του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, που αφορά την χρησιμότητα των αιολικών πάρκων στην χώρα μας, αναφέρεται ότι στην Ελλάδα όχι μόνο έχουμε πιάσει τον υποτιθέμενο στόχο εγκατεστημένης ισχύος από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας από το 2013, αλλά και ότι η ήδη εγκατεστημένη ισχύ, είναι υπέρμετρη για τις ανάγκες του εθνικού συστήματος ενέργειας. Τονίζοντας ότι αν κατασκευαστούν και λειτουργήσουν όλα τα αιολικά πάρκα που έχουν αιτηθεί άδεια από το υπουργείο Περιβάλλοντος, τότε η Ελλάδα θα ξεπεράσει τον στόχο αυτό κατά έξι φορές !

Μόνο που οι δυνατότητες της αποθήκευσης επιπλέον αιολικής ενέργειας, προς το παρόν δεν είναι οι καλύτερες δυνατές
Όπως είναι φυσικό λοιπόν, οι τοπικοί πληθυσμοί αντιδρούν, στην αλόγιστης εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε βιότοπους και παραδοσιακούς οικισμούς. Συμμεριζόμενοι τις ανησυχίες των ειδικών επιστημόνων, Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οργανισμών, Εκθέσεων περιβαλλοντικών Εταιριών και της Ε.Ε. κινητοποιούνται με κάθε νόμιμο μέσον για την προστασία του τόπου τους, από την βάναυση αλλοίωση του περιβαλλοντικού και πολιτιστικού τοπίου.

Καθαρή Ενέργεια ή Αέρας κοπανιστός και περιβαλλοντική καταστροφή;

Η πολιτεία από την άλλη πλευρά ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα παραμένει ένας πολλά υποσχόμενος και ασφαλής επενδυτικός προορισμός Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ακόμη και εν μέσω της τρέχουσας επιχειρηματικής αβεβαιότητας. Μάλιστα σε επενδυτικό συνέδριο που έγινε την Τετάρτη 10 Μαρτίου 2021, καθώς και στις
διαδικτυακές επιχειρηματικές συναντήσεις (Β2Β) που ακολούθησαν, διαπιστώθηκε το έντονο ενδιαφέρον των ισπανικών εταιρειών για επιχειρηματικές συνεργασίες στο ραγδαία αναπτυσσόμενο κλάδο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) της χώρας μας, ενώ καταγράφηκαν και οι θετικές προοπτικές που διαμορφώνονται για την ελληνική οικονομία το 2021.

Παράλληλα, σύμφωνα με τη σχετική ενημέρωση, επισημάνθηκαν οι επικείμενες ρυθμιστικές αλλαγές για τις ΑΠΕ, την ηλεκτροπαραγωγή και την αποθήκευση ενέργειας, οι οποίες δημιουργούν νέες επενδυτικές ευκαιρίες για την ανάπτυξη μονάδων ηλεκτροπαραγωγής από ΑΠΕ, την υιοθέτηση της ηλεκτροκίνησης, τα βιοκαύσιμα, την ενεργειακή εξοικονόμηση/αναβάθμιση, καθώς και την ταχύτατα ανερχόμενη αποθήκευση ενέργειας.

Το συγκεκριμένο περιβαλλοντικό πείραμα λοιπόν που συντελείται στην χώρα μας, γίνεται με όλες τις ευοίωνες προοπτικές, ποντάροντας στην ταχύτατα ανερχόμενη τεχνολογία στην αποθήκευση ενέργειας. Αν αυτή τελικά δεν ευοδωθεί σε ικανοποιητικά ποσοστά, θα μας μείνουν τα Αιολικά πάρκα για όλη μας την ζωή να μας θυμίζουν την ατυχία μας…Εάν
τα σχέδια ευοδωθούν, θα μας θυμίζουν απλά την απληστία και την απόφαση μας να καταστρέψουμε τον τόπο μας, για να πουλάμε στους Ευρωπαίους την ενέργεια που περισσεύει και που χρειάζονται για να παρασκευάζουν τα προϊόντα που μας πουλάνε… Και όπως ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις, έτσι και ο δρόμος
προς τα Αιολικά Πάρκα…

Έτσι είναι φυσικό οι Α.Π.Ε. να δημιουργούν άθελά τους κινδύνους για τη φύση και τα οικοσυστήματα. Καλές οι θεωρίες και οι συμβουλές στους επενδυτές για ορθό σχεδιασμό και έγκαιρο προσδιορισμό των επιπτώσεων που είναι αποτελεσματικά εργαλεία για την επίτευξη της κατάλληλης χωροθέτησης των έργων ώστε να αποφεύγουν περιοχές υψηλής οικολογικής και πολιτιστικής αξίας, αλλά εδώ είναι Ελλάδα…

Και αφού η χώρα εκτός των άλλων, είναι γεμάτη πολιτιστικά μνημεία και παρθένα οικοσυστήματα, που να βρεθεί η κατάλληλη χωροθέτηση; Είναι όμως αυτός λόγος για να μείνουμε πίσω και να χάσουμε το τρένο της βιώσιμης ανάπτυξης, επειδή έτυχε να ζούμε σε μια πανέμορφη χώρα και να έχουμε μια ιστορία 3500 χρόνων;

Εν τω μεταξύ στην τελική ευθεία μπαίνει και η κατασκευή του μεγαλύτερου αιολικού πάρκου της Ηπείρου στον «Κασιδιάρη», στους δήμους Πωγωνίου και Ζίτσας από την εταιρεία «Ελληνική Τεχνοδομική Άνεμος», που ανήκει στον Όμιλο Ελλάκτωρ. Σύμφωνα με όλους όσοι ασχολούνται με το θέμα στην Ήπειρο, εκεί δεν τηρούνται ούτε οι στοιχειώδεις όροι που επιτάσσει η περιβαλλοντική ευθύνη. Σημειώνουμε ακόμα, ότι το περιβαλλοντικό έγκλημα που θα γίνει στην περιοχή των Αγράφων είναι ίσως και τελειωτικό, καθώς το εκτεταμένο ορεινό σύμπλεγμα θα δεχθεί σε πέντε (!!!) σημεία του 600, ναι καλά διαβάσατε 600, ανεμογεννήτριες, όλες σε παρθένες κορυφογραμμές! Και ήδη έχει ξεκινήσει η χωροθέτηση στην θάλασσα για ανάπτυξη πλωτών υπεράκτιων αιολικών πάρκων στις ελληνικές θάλασσες .

Με κοινή τους επιστολή 13 από τις πιο γνωστές Περιβαλλοντικές Οργανώσεις ζητούν από τον πρωθυπουργό και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας την προστασία 14 προστατευόμενων νησίδων από την επικείμενη χωροθέτηση καταστροφικών έργων.

Το ίδιο ζητούν η Ελληνική Βοτανική Εταιρεία, η Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, επιστήμονες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Κύπρου. Οι παραπάνω φορείς ενώνουν τη φωνή τους με τους κατ’ εξοχήν αρμόδιους Φορείς Διαχείρισης Κυκλάδων και Δωδεκανήσου, που έχουν ήδη γνωμοδοτήσει αρνητικά και έχουν απορρίψει συλλήβδην τα έργα. Οι μικρές απομακρυσμένες νησίδες του Αιγαίου, τα «Γκαλαπάγκος της Μεσογείου» όπως είναι γνωστές στην επιστημονική κοινότητα, αποτελούν ένα από τα τελευταία ακέραια φυσικά καταφύγια της Ευρώπης. Η απομόνωση και η απουσία ανθρώπινων δραστηριοτήτων τις καθιστά πολύτιμα καταφύγια για ολόκληρες αποικίες σπάνιων πουλιών και για την ανάπτυξη μοναδικών μορφών ζωής. Λόγω της υψηλής οικολογικής τους αξίας,
οι 14 νησίδες έχουν ενταχθεί στο σύνολό τους στο Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών Natura 2000. Στις νησίδες αυτές, όπου ακόμη και η επιστημονική έρευνα επιτρέπεται μόνο -υπό αυστηρότατους όρους- για ελάχιστο χρόνο και χωρίς φωτισμό τη νύχτα, σχεδιάζεται η χωροθέτηση 104 ανεμογεννητριών (3MW-6MW έκαστη), 70 χιλιομέτρων οδικού δικτύου, 14 λιμανιών, 14 ελικοδρομίων, μόνιμος έντονος φωτισμός, κτίρια και δεξαμενές σε κατασκευαστική περίοδο που θα διαρκέσει τουλάχιστον πέντε χρόνια.

διάβασε και αυτό  Κώστας Μπακογιάννης: Φροντίζουμε για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα της πόλης

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ως τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι στην αυθαιρεσία, με απόφασή του Ακύρωσε περιβαλλοντική άδεια, κρίνοντας ως μη νόμιμη την απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε σημαντική περιοχή για πουλιά (ΣΠΠ) στο Νομό
Λακωνίας λόγω ελλιπούς ορνιθολογικής μελέτης. Τα ερωτήματα μετά απ όλα αυτά τα δεδομένα έρχονται αβίαστα και ζητούν απαντήσεις … Προς τι τέτοια βιασύνη για την ολοκλήρωση το συντομότερο και με συνοπτικές διαδικασίες,
αυτής της περιβαλλοντικής καταστροφής;

Γιατί ενώ όλοι οι ειδικοί επιστήμονες έχουν ενδοιασμούς και επιφυλάξεις γι αυτήν την επένδυση των ΑΠΕ, τονίζοντας με εμπεριστατωμένες μελέτες και στοιχεία, ότι η καταστροφή που προκαλεί είναι μεγαλύτερη από το όφελος, το κράτος διαχρονικά αδιαφορεί επιδεικτικά και το Υπουργείο Πολιτισμού διευκολύνει προκλητικά;

Αν δεν ισχύουν τα στοιχεία της μελέτης του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, που πιστοποιεί ότι έχουμε πιάσει ήδη από το 2013, τον στόχο εγκατεστημένης ισχύος από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και πως η ήδη εγκατεστημένη ισχύ, είναι υπέρμετρη για τις ανάγκες του εθνικού συστήματος ενέργειας , γιατί τα αρμόδια υπουργεία δε παρουσιάζουν
τα δικά τους ανάλογα στοιχεία που να αποδεικνύουν την αναγκαιότητα της επένδυσης ή που να ισοφαρίζουν τις καταστροφικές συνέπειες της εγκατάστασής τους;

Και αφού δεν το διαψεύδουν, αλλά ούτε και αιτιολογούν την σκοπιμότητα της επένδυσης, γιατί η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας έχει δεσμεύσει σχεδόν το σύνολο των κορυφογραμμών της Πίνδου – περίπου το 80 % – για τη δημιουργία βιομηχανικών τύπου αιολικών πάρκων, χάριν των οποίων πρόκειται να ανοιχθούν εκατοντάδες χιλιόμετρα νέων δρόμων, να
ριχθούν χιλιάδες κυβικά μέτρα τσιμέντο, να στηθούν μεταλλικά τέρατα-βιομηχανικές τουρμπίνες που θα ξεπερνούν τα 120 μέτρα ύψος και να απλωθούν δεκάδες χιλιόμετρα πυλώνων υψηλής τάσης;

Αποφάσεις για εμάς…. χωρίς εμάς, ανήκουν σε μια άλλη εποχή και δεν είναι αποδεκτές σε μια Δημοκρατία…

Χωρίς να θέλουμε να αμφισβητήσουμε ότι όλα γίνονται για το καλό μας , θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σε καμιά ευνομούμενη κοινωνία, δεν νοείται να παίρνονται αποφάσεις, με καταστροφικές συνέπειες για τους τοπικούς πληθυσμούς, σαν να μην τους αφορούν και να μην τους πέφτει λόγος για τις συνέπειες … Πολύ περισσότερο όταν αυτές είναι
αμφιλεγόμενες και αμφιβόλου αναγκαιότητας, προκαλούν κοινωνική αναταραχή, διχάζουν τις τοπικές κοινωνίες και το αποτύπωμά τους θα μείνει εκεί για χρόνια να τους στοιχειώνει και να τους διχάζει μέχρι τις επόμενες γενιές… Τέτοιες αποφάσεις, δεν μπορεί να λαμβάνονται χωρίς διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και χωρίς την αποδοχή τους από
αυτές, που υφίστανται τις συνέπειές τους .

Έστω και την τελευταία στιγμή , ας κάνουν το κόπο να τους ακούσουν, όσοι βιάζονται να φέρουν την “βίωσιμη” ανάπτυξη σε βιότοπους , μνημεία και παραδοσιακούς οικισμούς… Ας αφουγκραστούν τις ανησυχίες τους και την αγωνία τους, που είναι καταγεγραμμένη εμπεριστατωμένα, με ηπιότητα και εξαιρετική ευαισθησία, στα κείμενα τους, στις προτάσεις τους, στις εισηγήσεις τους, όπως και σε αυτό το άκρως διαφωτιστικό βίντεο από την συγκεκριμένη διαδικτυακή Εκδήλωση για το “Ιερό Άλσος των Μουσών”, όπου ειδικοί στον τομέα του πολιτισμού, αρμόδιοι φορείς και τοπικοί παράγοντες, αναλύουν τα
δεδομένα και απευθύνουν στους αρμόδιους υπουργούς, τις αγωνιώδεις εκκλήσεις τους για την διάσωση και την προστασία του περιβάλλοντος στο Άλσος των Μουσών και τον Ελικώνα.

Ας αφουγκραστούν επιτέλους εκτός από τις απαιτήσεις των εταιρειών και τις ανησυχίες των απλών ανθρώπων, που αγαπούν τον τόπο τους και δεν αντέχουν να τον βλέπουν να καταστρέφεται στο όνομα μιας “βιώσιμης και πράσινης ανάπτυξης” που όπως αποδεικνύουν τα δεδομένα,ούτε βιώσιμη είναι ούτε πράσινη, ούτε ανάπτυξη. Κι αν αυτούς τους θεωρούν αδαείς και υπερβολικούς, ας αφουγκραστούν τουλάχιστον τις ανησυχίες των ειδικών, των επιστημόνων και κυρίως ας διδαχθούν από τα παραδείγματα και την εμπειρία των άλλων χωρών που προηγήθηκαν υμών, στον συγκεκριμένο τομέα…
Οι έξυπνοι δεν μαθαίνουν από τα δικά τους λάθη, αλλά από τα λάθη των άλλων … Προφανώς δεν είμαστε οι πρώτοι που επιχειρούμε να δαμάσουμε την φύση και τον Αίολο.

Το έκαναν άλλοι πολύ πριν αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε τα βήματά τους, έχοντας τις ίδιες καλές προθέσεις και τα ίδια μεγαλόπνοα σχέδια για καθαρή και εναλλακτική ενέργεια, χωρίς πολύ επιτυχία ομολογουμένως. Τα παραδείγματα από την Ευρώπη είναι πραγματικά απογοητευτικά… Η Δανία σήμερα καλύπτει το 20% της κατανάλωσης του ρεύματός της από την αιολική ενέργεια, αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμη να μειώσει τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα, ενώ παράλληλα μειώθηκαν τα εισοδήματά της από τον τουρισμό και υπήρξαν επιπτώσεις στην κτηνοτροφία. Το ίδιο ισχύει και για τη Γερμανία που με περισσότερες από 5.000 ανεμογεννήτριες, παράγει λιγότερο από το 1% του απαιτούμενου ηλεκτρισμού.
Στη Μ. Βρετανία, θα χρειαζόντουσαν 32.700 ανεμογεννήτριες για να παραχθεί το 10% του ηλεκτρικού ρεύματος. Όσο για τους ρύπους, ερευνητές ισχυρίζονται ότι ακόμα κι αν βάλουμε σε λειτουργία 25.000 ανεμογεννήτριες, το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα μειωθεί κατά μόλις 0,07%.

Περισσότερο απ όλα όμως το μη διαχειρίσιμο σε αυτήν την υπόθεση “καθαρή ενεργεία”, είναι η εγκατάλειψη των Ανεμογεννητριών (Α/Γ) «παλιάς τεχνολογίας» (ο μέσος χρόνος ζωής μιας Α/Γ είναι 20-25 χρόνια). Σ’ όλο τον κόσμο έχουν αρχίσει να δημιουργούνται «νεκροταφεία Α/Γ», εκεί που πριν ήταν τα αιολικά πάρκα. Ενδεικτικό το παράδειγμα με τις
παλιές  ανεμογεννήτριες της Λέσβου που η ΔΕΗ θέλει να τις ξηλώσει. Χαρακτηριστικό είναι επίσης το παράδειγμα των ΗΠΑ, που μετά από 25 χρόνια και αφού οι 14.000 ανεμογεννήτριες των αιολικών πάρκων ολοκλήρωσαν τον κύκλο της ζωής τους,
οι κατά τόπους αρχές ψάχνουν να δουν τι θα κάνουν τα μεταλλικά κουφάρια που σκουριάζουν στις βουνοκορφές , καθώς η αποκαθήλωσή τους είναι εξαιρετικά δαπανηρή και κανείς δεν θέλει να αναλάβει αυτό το κόστος.

Κι αν δεν θέλει κάνεις να αναλάβει το κόστος της αποκαθήλωσης στην Αμερική, μπορούμε εύκολα να φανταστούμε τι θα συμβεί εδώ, μετά από 25 χρόνια. Ποιος τοπικός φορέας απ όσους διαμαρτύρονται για την εγκατάσταση των Αιολικών
Πάρκων, έχει ενημερωθεί αρμοδίως αν στις μελέτες αδειοδότησης που έχουν εγκριθεί, υπάρχουν τα σχέδια για την προστασία της βιοποικιλότητας καθ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του έργου, δηλαδή από τον αρχικό σχεδιασμό, την κατασκευή, την λειτουργία έως και την απεγκατάσταση, όπως προβλέπουν οι οδηγίες που παρέχει στους επενδυτές, ο Διεθνής Οργανισμός Διατήρησης της Φύσης (International Union for Conservation of Nature, IUCN)

Μια μελέτη του «Institut für Umwelt und Biotechnik» της Βρέμης, υπολόγισε πως μέχρι το 2034 θα προκύψει η ανάγκη ανακύκλωσης περίπου 225 χιλ. τόνων υλικών πτερύγων ανεμογεννητριών. Έτσι με δεδομένο το μεγάλο κόστος (30.000 για
αποσυναρμολόγηση της κάθε μίας) και την ενδεχόμενη (σχεδόν βέβαιη) αδιαφορία των εταιρειών κι αφού κανένας νόμος δεν υποχρεώνει τις εταιρείες να μαζέψουν τις εγκαταστάσεις όταν χαλάσουν, πολλοί εκφράζουν ήδη την ανησυχία τους, ότι θα τα παρατάνε και θα φεύγουν.

Στη Γερμανία, έχει ανοίξει μεγάλη «μπίζνα», για τη μεταφορά χιλιάδων τόνων σκουπιδιών από ανεμογεννήτριες, σε χώρες – σκουπιδότοπους του τρίτου κόσμου. Βέβαια τα τσιμεντένια απομεινάρια τους, μένουν στο έδαφος». Η ειρωνεία είναι πως ενώ αργήσαμε να μπούμε στον χορό, δεν φάνηκε να μάθαμε κάτι από τα λάθη των άλλων. Δεν εκμεταλλευτήκαμε καν ούτε και την «εξέλιξη της τεχνολογίας», αφού η νέα γενιά Α/Γ που έρχεται είναι οι πτυσσόμενες Α/Γ, με στύλο και πτερύγια τηλεσκοπικά, που δίνουν 5 MW, τοποθετούνται πιο εύκολα και κυρίως μέσα στη θάλασσα. Τέτοιες βάζουν π.χ. οι Ισπανοί στα τουριστικά νησιά τους, στο πλαίσιο της εφαρμογής μιας ιεραρχίας μέτρων μετριασμού (αποφυγή, ελαχιστοποίηση, αποκατάσταση και αντιστάθμιση) των επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα. Αυτό σημαίνει ότι οι τεράστιες σε μέγεθος ανεμογεννήτριες (Α/Γ) με τις οποίες σχεδιάζουν να γεμίσουν τα βουνά, τους κάμπους και τις θάλασσες μας οι επενδυτές, είναι ήδη παρωχημένες πριν καν τοποθετηθούν και ακόμη χειρότερα είναι το στοκ που ξεφορτώνονται τα εργοστάσια παραγωγής, για να τις αντικαταστήσουν με αυτές της νεώτερης γενιάς. Ποιος και πότε λοιπόν θα ενημερώσει τις τοπικές κοινωνίες, ως οφείλει για τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν οι επενδυτές απέναντι στην πολιτεία και απέναντι στις τοπικές κοινωνίες, για την απεγκατάσταση των αιολικών πάρκων μετά την λήξη της ζωής των ανεμογεννητριών; Και αν υπάρχουν δεσμεύσεις, τι συνέπειες θα έχουν οι επενδυτές εάν δεν μπορέσουν να φέρουν αυτό το έργο εις πέρας ; Ποιες είναι οι προβλέψεις αν π.χ. πτωχεύσει ή χρεοκοπήσει η εταιρεία που έχει κάνει την επένδυση,λίγους μήνες πριν λήξει
ο κύκλος της επένδυσης και ποιος θα αναλάβει την απεγκατάσταση των 25.000 Α/Γεννητριών, για να μην στέκουν τα κουφάρια τους αιωνίως πάνω σε όλα τα βουνά και τις θαλασσες της χώρας ; Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι τους επιφυλάσσει το μέλλον, ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση που θα υπάρξει κάποιο κοινωνικό όφελος, από την
περιβαλλοντική τους καταστροφή και την βάναυση αλλοίωση του τοπίου της γενέθλιας γης τους.

Όσο δεν υπάρχει ένα διαφανές πλαίσιο για τα αιολικά αλλά και τα υπεράκτια αιολικά πάρκα που θα πάρουν σειρά, μ έναν μακροχρόνιο σχεδιασμό χωρητικότητας και διαγωνισμών,με αυστηρά περιβαλλοντικούς όρους ως προϋπόθεση για να καταστούν
δυνατές οι σχετικές επενδύσεις, οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και οι έντονες διαμαρτυρίες σε κάθε πολιτική αυθαιρεσία για την διευκόλυνση της επένδυσης, θα είναι ένα μόνιμο φαινόμενο για τις επόμενες δεκαετίες .
Η καθαρή ενέργεια δεν πήρε μόνο τα βουνά … πήγε και στην θάλασσα.

Με δεδομένο τα μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης θαλάσσιων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, οι ειδικοί πιστεύουν ότι μέχρι το 2050 έως και το 35% της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ε.Ε. θα μπορεί να παράγεται από υπεράκτιες πηγές .
Το μόνο σίγουρο λοιπόν είναι ότι από εδώ και στο εξής θα πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε με την καθαρή ενέργεια των ΑΠΕ, τα αιολικά πάρκα καθώς και την ανάπτυξη των θαλάσσιων /Υπεράκτιων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Φαίνεται ότι
αυτός είναι ο πρωταρχικός στόχος της ΕΕ, για την ενεργειακή μετάβαση σε ό,τι αφορά την απανθρακοποίηση και πως υπάρχει ισχυρή πολιτική δέσμευση της χώρας μας προς αυτή την κατεύθυνση, υπογραμμίζοντας την υψηλή προστιθέμενη αξία που αυτές οι επενδύσεις θα φέρουν στη χώρα.

Τον Μάρτιο το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών σε συνεργασία με το Ινστιτούτο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου, διοργάνωσε ψηφιακή διάσκεψη με τίτλο "Blue Economy Forum: The way to green recovery. Στον σημαντικό ρόλο που θα διαδραματίσουν τα επόμενα έτη οι επενδύσεις στις υπεράκτιες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) αναφέρθηκε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κώστας Σκρέκας, μιλώντας στο τρίτο πάνελ της ψηφιακής διάσκεψης. Ο κ. Σκρέκας τόνισε ότι η ανάπτυξη υπεράκτιων πάρκων ΑΠΕ, κυρίως αιολικών και
φωτοβολταϊκών, σε συνδυασμό με την προώθηση έργων αποθήκευσης «πράσινης» ενέργειας, αποτελεί μία από τις βασικές προτεραιότητες της κυβέρνησης. Όπως σημείωσε, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας επεξεργάζεται ήδη το θεσμικό
πλαίσιο για την αδειοδότηση και ανάπτυξη θαλάσσιων αιολικών πάρκων, το οποίο αναμένεται να είναι έτοιμο το καλοκαίρι.
Ο βασικός στόχος είναι η εκπόνηση δίκαιου και σταθερού πλαισίου το οποίο θα παρέχει ισχυρά κίνητρα σε επενδυτές, δεδομένου του έντονου ενδιαφέροντος που καταγράφεται για την υλοποίηση υπεράκτιων έργων ΑΠΕ στην Ελλάδα. Μιλώντας για τους βασικούς πυλώνες της πολιτικής για την ενεργειακή μετάβαση, ο υπουργός υπογράμμισε ότι η Ελλάδα φιλοδοξεί να αποτελέσει πρωτοπόρο στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά την απανθρακοποίηση.

διάβασε και αυτό  Ιατρικό ανακοινωθέν: Aποσωληνώθηκε και ανέκτησε επικοινωνία με το περιβάλλον η Ν. Κατσέλη

Όπως δήλωσε, «τα μέτρα για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής αποτελούν βασικά εργαλεία για την επίτευξη των στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης. Η Κυβέρνησή μας έχει δεσμευθεί να προσελκύσει επενδύσεις και να προωθήσει την καινοτομία σε σημαντικούς τομείς της οικονομίας. Σε αυτούς περιλαμβάνονται τα υπεράκτια πάρκα ΑΠΕ, τα λεγόμενα «πράσινα» λιμάνια και ναυπηγεία, οι θαλάσσιες μεταφορές με χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και η καταπολέμηση της θαλάσσιας ρύπανσης».

Την πολιτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων με έμφαση το πεδίο της καθαρής Ενέργειας ανέλυσε στην ίδια διάσκεψη, ο κ. Ricardo Mourinho Félix, Vice-President of the EIB for Blue Economy.
Ο αντιπρόεδρος τόνισε ότι οι θάλασσες είναι σημαντικές για την επιβίωση στον πλανήτη και πρόσθεσε ότι από το 2025 το 50% των χρηματοδοτήσεων της EIB θα χορηγούνται προς αυτή την κατεύθυνση για υψηλού επιπέδου επενδύσεις για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων Ως επενδυτική προτεραιότητα στην Ελλάδα χαρακτήρισε την υπεράκτια αιολική ενέργεια ο Guy Auger, Partner, Andera Partners/ Board Member, GreenSolver. Σε αυτή τη βάση, σχολίασε ότι η χώρα θα πρέπει εκμεταλλευθεί τη θαλάσσια τεχνογνωσία της, το πλούσιο αιολικό δυναμικό που διαθέτει καθώς και το γεωγραφικό της πλεονέκτημα. Τέλος πρότεινε «λιγότερη ρύθμιση και μεγαλύτερη ταχύτητα» ώστε να καταστούν ευκολότερες οι
επενδύσεις. Στη μεγάλη ωρίμανση των θαλάσσιων τεχνολογιών αναφέρθηκε ο Yair Rudick , Business Development Manager, Eco Wave Power. Ο κ. Rudick πρόσθεσε ότι η Eco Wave Power έχει υπό ανάπτυξη αρκετά έργα σχολιάζοντας ότι βλέπει την Ελλάδα ως έναν ελκυστικό προορισμό λόγω της ακτογραμμής της ευελπιστώντας σε δραστηριοποίηση της εταιρείας
στη χώρα. Κλείνοντας σχολίασε ότι οι μηδενικές εκπομπές ρύπων χρειάζονται πολλές διαφορετικές μορφές ΑΠΕ και συγκεκριμένα έργα χρειάζονται συγκεκριμένους διαγωνισμούς που ευνοούν την ανάπτυξή τους.

Μάλλον έχει δίκιο τελικά ο Κασέγιεφ όταν ισχυρίζεται οτι “Περιβάλλον είναι αυτό στο οποίο μετατρέπεται η φύση, όταν την προστατεύει ο άνθρωπος”. Είναι βέβαιο πως η συνύπαρξη των μεγαλόπνοων στόχων της Ε.Ε. για την καθαρή
ενέργεια που προέρχεται από τις Α.Π.Ε., των επενδύσεων που αδειοδοτούνται για την επίτευξη των στόχων της Ε.Ε. και της προστασίας του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, εξελίσσεται σε μια πολύ δύσκολη εξίσωση, που περνάει μέσα από πολλά και αντικρουόμενα συμφέροντα εταιριών, τοπικών κοινωνιών και πολιτείας, που αμφότερες επικαλούνται το ενδιαφέρον τους για την διάσωση του περιβάλλοντος.

Μόνο που στις περισσότερες των περιπτώσεων οι εταιρείες που συμμετέχουν, με τις πρακτικές τους δεν πείθουν ότι το εννοούν και η πολιτεία δεν πείθει ότι μπορεί να το εξασφαλίσει.

Από την άλλη πλευρά οι τοπικές κοινωνίες , οι περιβαλλοντικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι, ειδικοί επιστήμονες και ερευνητές και απλοί πολίτες, θεωρούν καθήκον τους να διαφυλάξουν την φυσική και πολιτιστική τους κληρονομιά και δείχνουν διατεθειμένοι περισσότερο απ όλους να το πετύχουν. Ενημερώνονται, συνασπίζονται, και συμμετέχουν
σε κοινές δράσεις αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν καμιά επένδυση που θα αλλοιώσει τον χαρακτήρα αυτής της κληρονομιάς, αν δεν δικαιολογείται η αναγκαιότητά της, αν δεν έχει ξεκάθαρες προδιαγραφές, προοπτικές, κανόνες, δεσμεύσεις και όρους και αν δεν υπάρχουν αυστηροί νόμοι, που θα διασφαλίζουν την τήρησή όλων των παραπάνω χωρίς
παρέκκλιση, έως το τέλος του κύκλου της επένδυσης. Ζητούν και δικαίως, από την πολιτεία να διασφαλίσει την προσαρμογή των επενδύσεων και των επενδυτών στην νομοθεσία σύμφωνα και με τα διεθνή στάνταρ, και ένα ξεκάθαρο
πλαίσιο που δεν θα αλλάζουν οι όροι αδειοδότησης, με αιτήσεις “θεραπείας”, αμέσως μετά την αδειοδότησή τους, για να παρακαμφθεί η όποια δικλείδα ασφάλειας του νόμου,θεωρούν ότι αποτελεί εμπόδιο στα μεγαλόπνοα σχέδιά τους, ούτε θα δίνονται εγκρίσεις με “εκπτώσεις” στις προδιαγραφές των μελετών, προς χάρη της ταχύτητας να ολοκληρωθεί η
επένδυση. Απαιτούν από την Πολιτεία να είναι ο θεματοφύλακας του Συντάγματος και όχι η συνεργάσιμη “Μπανανία”, που χάριν της “βιώσιμης”, “καθαρής” ή “πράσινης” ανάπτυξης, ανοίγει κατά παραγγελία παραθυράκια στους νόμους για να παρέχει διευκολύνσεις στους επενδυτές, εις βάρος της βιοποικιλότητας , του φυσικού τοπίου, των μνημείων και της
παράδοσης του τόπου τους.

Μήπως ζητούν πολλά;

Ήρθε η στιγμή των Ευθυνών για όλους…

Ο πρώτος νόμος της οικολογίας έλεγε ο Αμερικανός πολιτικός και οικολόγος Barry Commoner είναι ότι τα πάντα σχετίζονται με τα πάντα. Είναι βέβαιο πως αν υλοποιηθεί αυτό το καταστροφικό εγχείρημα των διάσπαρτων στις κορυφογραμμές των βουνών ανά την Ελλάδα αιολικών πάρκων, δίπλα, κοντά ή απέναντι σε αρχαιολογικά πάρκα και χαρακτηρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς, πέραν των όποιων άμεσων καταστροφικών επιπτώσεων, νομοτελειακά σε λίγα χρόνια όλα τα βουνά μας θα γεμίσουν με σκουριασμένα κουφάρια γιγάντιων και άχρηστων ανεμογεννητριών.
Ακόμη κι αν επιβεβαιωθούν τα αισιόδοξα σενάρια και υπάρξει η τεράστια πρόοδος που αναμένεται στην αποθήκευση της αιολικής ενέργειας, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, δεν θα αξίζει αυτό το τεράστιο τίμημα της αλλοίωσης του τοπικού φυσικού τοπίου και των συνεπειών στην βιοποικιλότητα της περιοχής από την 25χρονη λειτουργία τους

Ήρθε η στιγμή που και η πολιτεία θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της. Να αναθεωρήσει τον σχεδιασμό για την εγκατάσταση των ΑΠΕ , βάσει των νέων μελετών και να πάψει συνειδητά να συνεργεί και να διευκολύνει με συνοπτικές διαδικασίες αυτό περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελείται σε όλη την χώρα, με αμφιβόλου απόδοσης επενδύσεις, γνωρίζοντας ότι το κέρδος είναι μηδαμινό για την οικονομία, το κοινωνικό της όφελος ανύπαρκτο και οι συνέπειες για το περιβάλλον, το τοπίο και τον πολιτισμό τεράστιες .
Αν όντως όπως τεκμαίρεται από τις σχετικές μελέτες, ως χώρα είμαστε ήδη αυτάρκεις από τέτοιου είδους ενέργεια είναι τουλάχιστον αδικαιολόγητη και αξιοπερίεργη αυτή η επιμονή στο λάθος και κυρίως η βιασύνη για να διαπραχθεί.
Αναρωτιέται πλέον κανείς όχι γιατί να μην γίνει αυτή η επένδυση, αλλά με ποια λογική και ποιο αντικειμενικό κριτήριο γίνεται, αν πρόκειται να καταστρέψει την τοπική φυσιογνωμία σε κάθε περιοχή της Ελλάδας που περικλείεται από βουνά…;

Τι νόημα έχει να καταστραφούν πολύτιμα κοινωνικά αγαθά, το πολιτιστικό και περιβαλλοντολογικό κεφάλαιο του τόπου, με ανυπολόγιστες συνέπειες ακόμη και για τον τουρισμό ή την τοπική οικονομία, για μιας αμφιβόλου αξίας κοινωνική ωφέλεια

Ας μας ενημερώσουν οι αρμόδιοι σαν την κ Μενδωνη που παίρνει τέτοιες αποφάσεις
“θεραπείας”:

-Είναι κοινωνική ωφέλεια μια επένδυση για την επίτευξη του ευρωπαϊκού στόχου για την παραγωγή μέχρι το 2050 έως και το 35% της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ε.Ε. από αιολικά πάρκα και από υπεράκτιες πηγές, γεμίζοντας με ανεμογεννήτριες μια μικρή χώρα σπάνιας φυσικής ομορφιάς , πολιτιστικών μνημείων και παραδοσιακών οικισμών όπως η Ελλάδα;

-Είναι κοινωνική ωφέλεια μια επένδυση που οδηγεί στην καταστροφή προστατευόμενων μνημείων και του φυσικού κάλους, που αποτελούν τον μοναδικό πόλο έλξης του τουρισμού μας, που είναι η μόνη βαριά βιομηχανία στην χώρα μας, που δεν παράγει άνθρακα και είναι η μοναδική πηγή εσόδων για κάποιες μικρές και απομονωμένες κοινωνίες, που θα συρρικνωθούν ακόμη περισσότερο όπως συνέβη στην Δανία μετά την εγκατάσταση των Α/Γ;
-Είναι κοινωνική ωφέλεια μια επένδυση για την παραγωγή καθαρής ενέργειας, για τις ανάγκες της Ευρώπης αφού εμείς έχουμε ήδη καλύψει τους στόχους παραγωγής;
-Είναι κοινωνική ωφέλεια μια επένδυση που η διάρκεια της έχει ημερομηνία λήξης, αλλά όχι και οι συνέπειες που θα επιφέρει και το αποτύπωμα που θα αφήσει στο περιβάλλον, όπου εγκατασταθεί;

Και τελικά μπορεί η βιώσιμη, η πράσινη, η όποια άλλη ανάπτυξη, στο όνομα της καθαρής ενεργείας και των όποιων μακροπρόθεσμων στόχων, να εξωραΐζει τα πάντα στο διάβα της και να επιβάλλεται παντού χωρίς διαβούλευση ως πανάκεια ;

Αν εξελιχθούν έτσι τα πράγματα, δυστυχώς το τοπίο των παιδικών μας χρόνων, στον τόπο των παππούδων μας και των γιαγιάδων μας δεν θα είναι ποτέ πια ξανά το ίδιο και καμιά παρηγοριά δεν θα μας δίνει όταν αγναντεύουμε τα κουφάρια των ανεμογεννητριών στις κορυφογραμμές των βουνών, ότι η ενέργεια που ξοδεύουμε μας στοιχίζει λιγότερο και είναι καθαρή…

Πολύ περισσότερο δεν θα μας ανακουφίσει η σκέψη ότι μειώθηκε η παράγωγη άνθρακα στην ατμόσφαιρα μερικά χιλιοστά της μονάδας, χάρις στα αιολικά πάρκα που φυτέψαμε στα βουνά μας για να ελαχιστοποιήσουμε τις συνέπειες από τους ρύπους του άνθρακα που προκαλούν οι βαριές βιομηχανίες στην βόρεια Ευρώπη.

Μερικές εκ των οποίων κατασκευάζουν και μας προμηθεύουν και τις συγκεκριμένες ανεμογεννήτριες.
Αυτή η επένδυση των “αιολικών πάρκων” για την “βιώσιμη” ανάπτυξη, όπως εξελίσσεται με μαθηματική ακρίβεια θα κάνει “μη βιώσιμη” την ζωή χιλιάδων πολιτών, για δεκάδες χρόνια σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Εκτός από θλίψη θα μας γεμίζει και από ντροπή. Θα είναι η τιμωρία μας, γιατί επιτρέψαμε τα παιδιά και τα εγγόνια μας, να κληρονομήσουν βουνά με σκουριασμένα κουφάρια, αντί παραδοσιακά μνημεία , δάση και την φυσική ομορφιά που μας κληροδότησαν οι προγονοί
μας. Οι ρομαντικές φωτογραφίες ανεμογεννητριών με ηλιοβασιλέματα, για να συνηθίζουμε στην
εικόνα που μας επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον, περισσότερο μας ανατριχιάζουν παρά μας
ηρεμούν, γι αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει…

Ο καθένας θα πρέπει να πάρει τις ευθύνες του. Αν το επιτρέψουμε, θα έχουμε αφήσει να συντελεστεί εν γνώση μας, ένα ακόμη έγκλημα κατά της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και του περιβάλλοντος, το μέγεθος του οποίου θα συνειδητοποιήσουμε όλοι, όταν θα είναι πλέον πολύ αργά και δεν θα υπάρχει επιστροφή. Αντίθετα η κυβέρνηση θα κληθεί να αντιμετωπίσει άμεσα, το κόστος από τις καθολικές αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, τόσο με το αλαλούμ από τους δασικούς χάρτες όσο και με την ασυδοσία της χωρίς όρων αδειοδότησης των αιολικών πάρκων από την μια
άκρη της Ελλάδας στην άλλη.

Όταν κάνουμε λάθος ο Θεός μας επιτρέπει πάντα στροφή 180 μοιρών… Ποτέ δεν είναι αργά για τον ανασχεδιασμό μιας επένδυσης, προ όφελος του περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Πολιτισμός , Περιβάλλον και Ανάπτυξη μπορούν και πρέπει να συμβαδίζουν σ ένα πλαίσιο αρχών, με την στήριξη της κοινωνίας των πολιτών, τον σεβασμό των
πολιτιστικών και περιβαλλοντολογικών μας αξιών, καθώς και των νόμων που τις προστατεύουν. Οποιαδήποτε άλλη συνύπαρξη είναι προβληματική και ψυχοφθόρα, υπονομεύοντας την κοινωνική συνοχή και το μέλλον μας.

Οι πολιτιστικοί Σύλλογοι, οι Πνευματικοί άνθρωποι, οι άνθρωποι των τεχνών και του πολιτισμού σε όλη την Ελλάδα, θα πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους, απέναντι στην ανεξέλεγκτη και χωρίς κανόνες όρους και όρια αμφιλεγόμενης πράσινης ή όχι Ανάπτυξης, εις βάρος της Πολιτιστικής και της Φυσικής μας Κληρονομιάς. Εμείς και οι πολιτικοί μας είτε το γνωρίζουμε είτε όχι, η Φύση είναι συμβαλλόμενο μέρος σε όλες τις συμφωνίες και τις αποφάσεις μας, και έχει περισσότερες ψήφους, μεγαλύτερη μνήμη και αυστηρότερη αίσθηση δικαιοσύνης από εμάς.

Υ.Γ. Ειμαστε τυχεροί που οι προγονοί μας έχτισαν τον Παρθενώνα, που προστατεύεται ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO και δεν έχει λόγο μόνο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Έτσι δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψει, να δούμε να φυτρώνουν “Αιολικά Πάρκα” και Ανεμογεννήτριες στα όρη της Αττικής που είναι ορατά από τον ιερό λόφο της Ακρόπολης… Όπως ακριβώς έκανε και στους Δελφούς, ακυρώνοντας την αδειοδότηση αιολικών πάρκων εκεί, με την απειλή της διαγραφής του Ιερού των Δελφών, από την λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Διαφορετικά με τόση φόρα για “πράσινη” ανάπτυξη και τέτοιες αποφάσεις από το Υπουργείο Πολιτισμού, μπορεί να βλέπαμε κάποια στιγμή η Υπουργός να έδινε το πράσινο φως για ανεμογεννήτριες ακόμη και στον λόφο του Λυκαβηττού και στου Φιλοπάππου… με την ίδια γνωμοδότηση που το έκανε, για τα Προστατευόμενα από το Υπουργείο της, Μνημεία και Παραδοσιακούς Οικισμούς!

άρθρο της Ντέπη Στενού

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς κυριάρχησε στον ημιτελικό του ATP Masters στο Μόντε Κάρλο του Βρετανού Νταν Εβανς με…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel