App Icon

Σαν σήμερα γεννήθηκε οΤάσος Λειβαδίτης, ο ποιητής της πιο όμορφης ουτοπίας.

Ο Τάσος Λειβαδίτης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, γεννιέται στην Αθήνα στις 20 Απριλίου 1922.

Το 1940 γράφεται στη Νομική Σχολή Αθηνών, εν τέλει όμως τον κερδίζει η λογοτεχνία και συγκεκριμένα η ποίηση. Παράλληλα, ο ποιητής αναπτύσσει έντονη πολιτική δραστηριότητα στον χώρο της αριστεράς και η δράση του αυτή έχει ως αποτέλεσμα να εξοριστεί το 1947 στο Μούδρο. Στη συνέχεια, μεταφέρεται στη Μακρόνησο, τον Άι Στράτη και τέλος στις Φυλακές Χαζτηκώστα στην Αθήνα, απ’ όπου και αφήνεται ελεύθερος το 1951. Η πρώτη του εμφάνιση στο κοινό πραγματοποιείται το 1946, μέσα από τις στήλες του περιοδικού Ελεύθερα Γράμματα, με το ποίημα “Το τραγούδι του Χατζηδημήτρη”. Το 1947 συνεργάζεται στην έκδοση του περιοδικού “Θεμέλιο”, ενώ το 1952 εκδίδει την πρώτη του ποιητική σύνθεση με τίτλο “Μάχη στην άκρη της νύχτας”. Από το 1953 ως το 1980 ο Τάσος Λειβαδίτης εργάζεται ως κριτικός ποίησης στην εφημερίδα Αυγή, εκτός από το διάστημα 1967-1974 που η εφημερίδα κλείνει λόγω της δικτατορίας και ο ποιητής μένει άνεργος. Έτσι, καταλήγει να γράφει σε ένα νεανικό λαϊκό περιοδικό της εποχής, το Φαντάζιο, μαζί με πολλούς ακόμα διωγμένους αριστερούς. Επιπλέον, εργάζεται ως μεταφραστής, ενώ παράλληλα δουλεύει  μια σειρά από βιογραφίες λογοτεχνών και ακόμα μια σειρά από περιλήψεις, σε μορφή εκτενών διηγημάτων, μεγάλων έργων της παγκόσμιας λογοτεχνίας, με το ψευδώνυμο Ρόκκος. Ο ποιητής πεθαίνει στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 1988 από ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Η λογοτεχνική του πορεία μπορεί να διαιρεθεί σε 3 φάσεις. Την “επαναστατική”, τη “συμβολική-αλληγορική” και την “υπαρξιακή”. Στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από σπουδαίους συνθέτες, όπως είναι ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Λοΐζος, ενώ τα ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Επιπλέον, ο Τάσος Λειβαδίτης είχε συνυπογράψει  με τον Κώστα Κοτζιά τα σενάρια των ελληνικών ταινιών “Ο θρίαμβος” και “Συνοικία το όνειρο”, σε σκηνοθεσία του Αλέκου Αλεξανδράκη.

  • Τα ποιήματά του μεταφράστηκαν στα Ρωσικά, Σερβικά, Ουγγρικά, Σουηδικά, Ιταλικά, Γαλλικά, Αλβανικά, Βουλγαρικά, Κινεζικά και Αγγλικά.
  • Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν χειρόγραφα ανέκδοτα ποιήματά του με τον τίτλο “Χειρόγραφα του Φθινοπώρου”.
  • Τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο ποίησης στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βαρσοβία (1953 για τη συλλογή του “Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου”), το πρώτο βραβείο ποίησης του Δήμου Αθηναίων (1957 για τη συλλογή του “Συμφωνία αρ.Ι”), το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1976 για τη συλλογή “Βιολί για μονόχειρα”), το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1979 για το “Εγχειρίδιο ευθανασίας”)
  • Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της “Εταιρείας Συγγραφέων”.
  • Αδερφός του ήταν ο ηθοποιός Αλέκος Λειβαδίτης και ανιψιός του ο επίσης ηθοποιός, Θάνος Λειβαδίτης.
διάβασε και αυτό  Ελλη Στασινή: Ο Επιτάφιος του Σεικίλου-Δέσιμο Ψυχών

Οι στίχοι του

~Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί~

~Kαι σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον. Γιατί ο έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν~

~Ω απέραντη νοσταλγία για κάτι που πότε δεν ζήσαμε κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας~

~Και πεθαίνουμε στερημένοι σ’ έναν παράδεισο από λέξεις~

~Ένα σπίτι για να γεννηθείς, ένα δέντρο για ν’ ανασάνεις, ένας στίχος για να κρυφτείς, ένας κόσμος για να πεθάνεις~

~ Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο~

~Όσα δεν ζήσαμε, αυτά μας ανήκουν~

 

«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ’ τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες — μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφίνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ’ τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

διάβασε και αυτό  Γεώργιος Γεννηματάς

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν’ αφίσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ’ απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
θ’ απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν’ ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδι,
να κοιτάς έν’ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ’ το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
να την ακούς να σου λέει τα όνειρά της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ’ αποχαιρετήσεις όλ’ αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου, για όλα τ’ άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ’ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίζεις τον δρόμο σου πάνω στη γη.
Κι’ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ’ τ’ άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν’ ασπρίζουν τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ’ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

διάβασε και αυτό  To νέο μουσείο Αρχαίας Μεσσήνης σχεδιάζεται από την Περιφέρεια Πελοποννήσου

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό γράμμα στη μάνα σου
θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ’ αρχικά του ονόματός σου και μια λέξη: Ειρήνη
σα να ’γραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ’ ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ’ την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν’ ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Το έθιμο του παραδοσιακού ψησίματος τίμησε το φετινό Πάσχα ο…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel
Αρέσει σε %d bloggers: