App Icon

Τοπικές κοινωνίες και εκπαιδευτική πολιτική

άρθρο του  Δρ Δημήτριου Γκίκα, Εκπαιδευτικού, Εκλεγμένου Σύμβουλου 1 ης Κοινότητας Δήμου Καλλιθέας

Όταν μια κρίση λυσσομανά, η συμπεριφορά των τοπικών κοινωνιών μπορεί να αποτελέσει ανασχετικό παράγοντα ή να την επιταχύνει. Αυτό αποδείχθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση των πυρκαγιών, όπου όσες τοπικές κοινωνίες ήταν καλύτερα οργανωμένες, βοήθησαν ουσιαστικά στο έργο της πυρόσβεσης, πολλές φορές με αυτοθυσία και αξιοθαύμαστη ικανότητα δραστηριοποίησης. Πώς, όμως μπορούμε να καλλιεργήσουμε αυτές τις ικανότητες, τις δεξιότητες και τη θέληση, σε τελική ανάλυση, των τοπικών κοινωνιών να διαμορφώσουν συνείδηση συμμετοχής όχι μόνο σ’ ένα γενικό πλαίσιο πολιτικής, αλλά και σε ειδικές δράσεις που αφορούν στον τόπο τους; Πώς, εν τέλει, θα μάθουμε στα παιδιά μας, τους αυριανούς πολίτες, να δρουν εντός της κοινωνίας στην οποία ζουν, ως συνειδητοποιημένοι άνθρωποι; Η απάντηση είναι μία: Εκπαίδευση. Όλα ξεκινούν από αυτήν και, μάλιστα, σχετίζονται με όλες τις βαθμίδες της.

Στην «ατζέντα» των τοπικών αρχόντων σπανίως βρίσκει θέση η εκπαίδευση, καθώς η λειτουργία της εξαρτάται από την κεντρική αρχή του αρμόδιου Υπουργείου. Ακόμα και στο βαθμό της ενασχόλησης του δήμου με αυτήν, η ενασχόληση αυτή είναι περιορισμένη και μάλλον τυπική. Εξάλλου, τα κριτήρια στελέχωσης των Σχολικών Επιτροπών των Δήμων, για να αναφέρουμε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, αρκετές φορές είναι αμιγώς πολιτικά κι όχι τεχνοκρατικά, καθώς μιμούνται περισσότερο τη λογική της στελέχωσης Υπουργείων. Παρά ταύτα, τόσο οι τοπικές κοινωνίες, όσο και η εκπαίδευση, διαθέτουν ανάγκες και χαρακτηρίζονται από ιδιαιτερότητες, οι οποίες απαιτούν πολύπλευρη θέαση των αναγκών
και των ιδιαιτεροτήτων αυτών. Απαιτούν, δηλαδή όχι απλές τυπικές διαδικασίες
διεκπεραίωσης, αλλά ουσιαστική ενασχόληση, άρα απαιτούν εμπειρία και κατάρτιση
αντίστοιχη, τόσο με τοπικά θέματα, όσο και με τα ειδικότερα της εκπαίδευσης.

διάβασε και αυτό  Μόνο με Green Pass και μοριακό ή Rapid test στα νησιά από Δευτέρα -Μία ώρα νωρίτερα στα λιμάνια οι επιβάτες

Είναι πλέον εμφανές σ’ όσους ασχολούμαστε με την εκπαιδευτική διαδικασία ότι η
κεντρική εξουσία (Υπουργείο, Κυβέρνηση, βουλευτές) δεν μπορεί να δώσει
αποτελεσματικές λύσεις στις τοπικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Σωστό είναι να
προσλαμβάνεις προσωπικό για να καλύψεις τα εκπαιδευτικά κενά (η νυν Υπουργός
Παιδείας κ. Κεραμέως έδειξε ιδιαίτερη προθυμία να καλύψει, κατά το δυνατόν, αυτή την τραγική έλλειψη), σωστό είναι να υιοθετείς πρωτοβουλίες στην εκπαίδευση που αφορούν την ίδια τη διαδικασία, όπως αυτή των πολλαπλών βιβλίων, σωστό είναι να
προβληματίζεσαι για την αναγκαιότητα ύπαρξης ορισμένων τριτοβάθμιων ιδρυμάτων της Περιφέρειας. Εξ ορισμού, όμως μια κεντρική ηγεσία, όσο επιτυχημένη κι αν είναι, δεν μπορεί να κρίνει ή να κατανοεί τοπικές ανάγκες, προβλήματα, ιδιαιτερότητες. Τα οριζόντια μέτρα, δυστυχώς είτε έχουν μικρή αποτελεσματικότητα, είτε δεν «ακουμπούν» τις ιδιαιτερότητες των τοπικών κοινωνιών.

Η κρίση με τις πυρκαγιές το απέδειξε, εν μέρει, αυτό. Σε κοινότητες με πλούσιο δασικό
περιβάλλον, ακούγεται αδιανόητο οι μαθητές να μην γνωρίζουν βασικές αρχές
πυροπροστασίας ή να μην υπάρχουν συμπαγείς εθελοντικές ομάδες πολιτικής προστασίας με έμφαση στη δασοπυρόσβεση. Αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κακής ή καλής εκπαίδευσης.

Είναι αποτέλεσμα εγγενούς αδυναμίας της κεντρικής εξουσίας να προάγει τη λογική
κάποιων ωρών εκπαίδευσης που θα σχετίζεται με αντίστοιχες τοπικές ανάγκες και
ιδιαιτερότητες. Πριν χρόνια, ο Δήμος Καλλιθέας διενήργησε μια πολύ επιτυχημένη καμπάνια προώθησης της ανακύκλωσης στα ίδια τα σχολεία. Το αποτέλεσμα; Ο γιος μου, μαθητής Δημοτικού τότε, σήμερα ξέρει άριστα ποια προϊόντα μπορούν να ανακυκλωθούν και ποια όχι, να τα απορρίπτει στους ανάλογους κάδους και, εν τέλει, έχει πλέον εξαιρετικά καλή περιβαλλοντική συνείδηση.

Πολλαπλασιάστε το παραπάνω παράδειγμα και σε άλλους τομείς και θα αντιληφθείτε πόσο σημαντικές είναι τέτοιες πρωτοβουλίες τοπικού χαρακτήρα, πρωτοβουλίες οι οποίες θα πρέπει να διευθύνονται από τις τοπικές αρχές και επιτροπές (Σχολικές, Περιβάλλοντος κ.ο.κ.). Πώς θα αντιληφθείς, για παράδειγμα, τη σημασία (άρα θα επιδείξεις και τον  απαιτούμενο σεβασμό) της ύπαρξης των ειδικών διόδων για τυφλούς στα πεζοδρόμια, αν δεν υπάρχει αντίστοιχη εκπαίδευση των παιδιών, ήδη από τα σχολεία;

διάβασε και αυτό  400 ευρώ σε 130000 μακροχρόνιους ανέργους

Πώς θα βοηθήσουμε, με κάθε τρόπο, την ανάδειξη τοπικών μνημείων και ιστορικών συμβολικών κτιρίων ή προσώπων, αν αυτά δεν υφίστανται ως αναφορά στα τοπικά σχολεία;

Πώς εφαρμόζουμε οριζόντια μέτρα για την Βάση Εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (άρα, και για το συνεπακόλουθο «λουκέτο» σε σχολές), χωρίς πρώτα να έχουμε διερευνήσει ποιες από αυτές τις σχολές παρέχουν ποια ακριβώς επαγγελματικά δικαιώματα και αν αυτά εξυπηρετούν όχι τοπικά «ρουσφέτια», αλλά τοπικές (ή και κεντρικές) ανάγκες της Αγοράς;

Έχει παρέλθει πια η εποχή όπου οι τοπικοί άρχοντες πρέπει να νοιάζονται μονάχα για τον εξωραϊσμό των γειτονιών, για τις υποδομές ή για τον φωτισμό στις πλατείες.

Όπως επίσης έχει παρέλθει η εποχή όπου οι τοπικοί άρχοντες μπορούν να λειτουργούν σαν μικρογραφία κεντρικής εξουσίας, που στελεχώνει Υπουργεία με βάση πολιτικά και μόνο κριτήρια. Οι τοπικές κοινωνίες διαθέτουν άλλες ανάγκες, άλλες ιδιαιτερότητες, ιδιόμορφη κοινωνική συνοχή. Οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να αποτελέσουν τους κυρίαρχους διαμορφωτές εθελοντικής συνείδησης, υγιούς πολιτικής κουλτούρας με συμμετοχή στα κοινά. Σ’ αυτούς τους στόχους, οι τοπικές Επιτροπές, ειδικά αυτές που αφορούν στην εκπαίδευση, μπορούν να παίξουν τεράστιο ρόλο στην αναβάθμιση της εικόνας, τόσο της τοπικής κοινωνίας, όσο
και της χώρας μας στο σύνολό της. Εξάλλου, η πρώτη πατρίδα μας είναι η γειτονιά μας, ο τόπος που γεννηθήκαμε, που μεγαλώσαμε, που κατοικούμε, που εργαζόμαστε…

 

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μία νόσος με μεγάλη…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel