fbpx
13 °C Athens, GR
30 Νοεμβρίου 2020

Το συναίσθημα της απογοήτευσης

Η απογοήτευση είναι ένα πολύ οδυνηρό συναίσθημα ,πολύ
αρνητικό που μας προκαλεί πόνο ή θυμό.  Η οργή και ο πόνος
που νιώθουμε μας οδηγούν στην αποκαθήλωση, στη διάψευση και ακύρωση του ανθρώπου που μας δημιούργησε όλο αυτό το πλαίσιο –κατάσταση ψυχικά και νοητικά καταρρέει όλο το οικοδόμημα του ανθρώπου αυτού. Σε συναισθηματικό επίπεδο κατακλύζεται από αρνητικά
συναισθήματα απαξίωσης του εαυτού του , αυτολύπησης , ενοχών ακόμα και εκδικητικότητας . και ο λόγος γιατί σε αυτό το άτομο που στηριχτήκαμε και πιστέψαμε-εμπιστευτήκαμε και επενδύσαμε συναισθηματικά μας απογοήτευσε , το διαλέξαμε να παίξει βασικό ρόλο στη ζωή μας , του δώσαμε χώρο και χρόνο ίσως και βοήθεια και αυτό μας απογοήτευσε. Το θέμα είναι πως μπορεί ο άνθρωπος να διαχειριστεί αυτό το συναίσθημα της απογοήτευσης και το συναίσθημα της αποδόμησης του ατόμου που την προκάλεσε. Η εικόνα και ο ρόλος του άλλου στη ζωή μας έχει αποσυνδεθεί . Πρέπει να επανέλθουμε στη πραγματικότητα έχοντας κατά νου μια άλλη εικόνα πια του άλλου, και ίσως άλλης προσωπικότητας . είναι άραγε εύκολο για την ψυχολογική μας κατάσταση να βγούμε
αλώβητοι από αυτό; Όμως η ζωή δεν έχει πάντα ευχάριστα γεγονότα και
καταστάσεις. άλλωστε αυτό είναι και ένα μέρος της εξέλιξης του ανθρώπου. Σαν άνθρωποι φιλοσοφικά διανύουμε σκοτεινούς δρόμους , δυσκολίες , άσχημες καταστάσεις . Είναι γεγονός πως αυτά όλα συμβαίνουν ερήμην μας , δηλαδή εμείς δε τα προκαλούμε και δε φέρουμε την ευθύνη. Το ζητούμενο όμως αποτέλεσμα είναι ότι η δυσκολία θα μας κάνει σοφότερους , μας θωρακίζει από γνώση και εμπειρία. Άλλωστε
το να πληγωθούμε από ανθρώπινες συμπεριφορές σημαίνει
ότι ζούμε , συμμετέχουμε ενεργά στη ζωή. Αν και αυτή η εμπειρία της απογοήτευσης στην αρχή ,ίσως μας κάνει να έχουμε ενοχές και να θέλουμε να κλειστούμε στον εαυτό μας , όμως και αυτό είναι ωφέλιμο για μας. Διότι
ενεργοποιείται ο μηχανισμός του εσωτερικού κριτή γιατί ψάχνουμε για δικές μας ελλείψεις που ίσως οδήγησαν τον άλλο να μας διαψεύσει. Ακόμα αναρωτιόμαστε μήπως δεν είμαι τόσο έξυπνος , τόσο ικανός ,κάτι δεν έκανα καλά ;  Αν καταλήξουμε ότι αυτό δεν έχει να κάνει μ’εμάς , άλλος ότι
φταίει , ο άλλος που φέρεται έτσι.  Η προβληματική συμπεριφορά των άλλων προέρχεται από τα δικά του προβλήματα και ψυχολογικά συμπλέγματα.  Ίσως αντί να ακυρώνω και να μέμφομαι τον εαυτό μου για την απογοήτευση που εισέπραξα αν τη δω σαν μια αφορμή να
μάθω περισσότερα , για τους ανθρώπους , τις συμπεριφορές
του να αποκτήσω εμπειρίες και να είμαι προετοιμασμένος για
μελλοντικές σχέσεις. Ακόμη θα πρέπει να μην έχουμε μεγάλες απαιτήσεις από τους άλλους που συναλλασσόμαστε σε όλα τα επίπεδα σχέσεων
.Όσο περισσότερα προσδοκούμε από τους άλλους τόσο μεγαλύτερη απογοήτευση εισπράττουμε.  Και αυτό γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει ξεχωριστή προσωπικότητα –ιδιοσυγκρασία , συνεπώς όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν τις ίδιες αντιλήψεις- αρχές- ηθική και αξίες. Ας περιορίσουμε
λοιπόν τις μεγάλες προσδοκίες προς τους άλλους και να
είμαστε προσεκτικοί στους ανθρώπους που επιλέγουμε , να
συνδεθούμε και να επενδύσουμε συναισθήματα και προοπτικές.

Κάτι ακόμα που θα πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι η
απογοήτευση που νιώθουμε ότι τα όνειρα μας και οι στόχοι
μας καταρρέουν ή διαψεύδονται.  Χωρίς σ’αυτό να εμπλέκονται άλλοι. Μήπως οι στόχοι μας και οι επιδιώξεις μας δεν ήταν ρεαλιστικοί , δεν είχαν σωστή βάση και σωστή προετοιμασία. Μήπως ψάχνουμε τα ανέφικτα ή στόχους πέραν από τις δυνατότητες μας και δεξιότητες. Αυτού του
είδους η απογοήτευση έχει να κάνει με το δικό μας ρεαλισμό και το πόσο καλά βλέπουμε την πραγματικότητα και δεν είμαστε αιθεροβάμονες. Στον αντίποδα πολλές φορές χρειάζεται να μην απογοητευόμαστε αν αποτυγχάνουμε στις προσπάθειες μας αλλά οργανωμένοι και προσηλωμένοι στους στόχους μας και με επιμονή να φτάνουμε αυτούς. Η
απογοήτευση της αποτυχίας είναι μια κινητήριος δύναμη για μια επιτυχή προσπάθεια εφόσον όπως προαναφέραμε οι στόχοι των προσπαθειών μας είναι εφικτοί και ρεαλιστικοί. Αν εμείς δεν δίνουμε αγάπη στον εαυτό μας , ας μην προσδοκούμε αγάπη από τους άλλους. Όταν αγαπάμε τον
εαυτό μας , την αυτό-εικόνα μας και έχουμε αυτοεκτίμηση
κανένας κραδασμός από απογοήτευση δε θα μας τσακίσει.

άρθρο της Ελένης Γκινάλα πτυχιούχο του Παντείου Παν/μιου Κοινωνικών Πολιτικών Επιστημών και κάτοχος του διπλώματος HND Consuling & PsygologyEdexcel International U.K.

Related articles

Αγιος ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΝΑΣ

Κορυφαία έκφραση της αληθινής κατά Χριστόν ζωής του κάθε συνειδητού πιστού και πιο πολύ του πραγματικού και τελείου Ιερέως, αποτελεί η ζωή και το έργο του αγίου Ιερέως Νικολάου του Πλανά, αγίου των ημερών μας. Η ωραία, η εύανδρος και αγιοτόκος Νάξος, είχε την θεία εύνοια και ευλογία να είναι η Γενέτειρά του. Γεννήθηκε το […]

ΤΗΛΕΡΓΑΣΙΑ

Tης Ελένης Γκιναλά Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως διανύουμε μια περίοδο όπου η κοινωνία των ανθρώπων υφίσταται ριζικές αλλαγές σε επίπεδο πολιτισμικό, αξιακό αλλά και θεσμικό. Ο θεσμός της εργασίας βιώνει ένα καινούργιο εργασιακό καθεστώς να παγιώνεται. Μιλάμε για την τηλεργασία. Μια νέα μορφή άσκησης εργασίας την οποία επέβαλε σε μεγάλο φάσμα η υγειονομική πανδημία του […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *