fbpx
16 °C Athens, GR
24 Νοεμβρίου 2020

Αποκλειστική συνέντευξη της Κλέλια Χαρίση στην διαδικτυακή εφημερίδα #Kallithea #Press.

Kυρία Χαρίση σας καλωσορίζουμε στην διαδικτυακή εφημερίδα Καλλιθέα press είναι τιμή μας και χαρά που δεχτήκατε την πρόσκληση μας.

-Τι σας ώθησε να στραφείτε προς την ποίηση;

Καλησπέρα σας. Σας ευχαριστώ καταρχήν για την τόσο θερμή υποδοχή😊
Αναρωτιέμαι καμία φορά όταν «ξεφυλλίζω το άλμπουμ της μνήμης» αν η σχέση μου με την ποίηση είναι σχέση ώθησης η απλά σχέση « δράσης-αντίδρασης».
Η ζωή και η εμπειρία της με ωθούν περισσότερο προς την δεύτερη εκδοχή..
Η ποίηση θεωρώ πως δεν είναι μια μορφή τέχνης που την ανακαλύπτεις, είναι ιδιότητα…δόνηση..ο εσωτερικός τρόπος έκφρασης ενός ανθρώπου .
Με αυτή την έννοια, νιώθω ότι την κουβαλάω μέσα μου απο τα παιδικά μου μόλις χρόνια και απλά στην πορεία διασταυρωθήκαμε..
Εγώ και αυτή..
Σαν δύο συγκοινωνούντα δοχεία ανάμεσα στην προσωπικότητα και την έμπνευση.

-Πείτε μας για τα δυο ποιητικά σας έργα «Μετανάστης η ελπίδα» και «Αλλαγή Φρουράς»;

Πρόκειται για τις δύο επόμενες συλλογές μου μετά τη Στέγη Αναζητήσεων απο τις εκδόσεις Διάττων: την πρώτη μου ποιητική συλλογή το 2012..
Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον αείμνηστο Σεραφείμ Φυντανίδη ο οποίος επέμενε να εκδώσω υπογράφοντας το εξαιρετικό πρόλογο του βιβλίου αλλά και στον τότε δάσκαλο μου, τον μεγάλο ποιητή Κώστα Παπαγεωργίου.
Η δεύτερη ποιητική συλλογή « Μετανάστης η ελπίδα» απο τις εκδόσεις Όστρια , πιστεύω ότι υπήρξε προπομπός στη ζωή μου για ότι θα επερχόταν.
Σε αυτό το σημείο θέλω να πω ένα ευχαριστώ στον Γιάννη Πάριο τον οποίο εκτιμώ βαθύτατα γιατί μέσα απο μιά πολύ εποικοδομητική συζήτηση που είχαμε κάποια στιγμή γύρω απο το έργο μου, ήταν αυτός που με συμβούλεψε να αλλάξω τον τίτλο του βιβλίου απο « Μετανάστρια ελπίδα» σε « Μετανάστης η Ελπίδα» θεωρώντας πως ο δεύτερος τίτλος είναι πιό εύηχος..και όντως..
Είχε δίκιο.😊😊
Από κεί και πέρα…εμφανίστηκαν παράλληλα καλλιτεχνικά πολύ όμορφες συνεργασίες οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στα βιβλία μου με σημαντικούς δημιουργούς οι οποίοι μελοποίησαν ποίησή μου και στίχους όπως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Λάκης Παπαδόπουλος, η Τζώρτζια, η Κρινιώ Νικολάου, η Ζωή Τηγανούρια και τώρα πρόσφατα ο Σταύρος Σιόλας ο οποίος μελοποίησε και ερμηνεύει το ομώνυμο ποίημα « Αλλαγή Φρουράς» της τρίτης και νέας μου δίγλωσσης ποιητικής συλλογής.

Η νέα μου δίγλωσση ποιητική συλλογή « Αλλαγή Φρουράς» απο τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ με την ευγενική χορηγία του Ιδρύματος Ιωάννη Σ.Λάτση σε πρόλογο και Αγγλική μετάφραση της μεγάλης Ελληνίδας ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη Ρουκ,
πιστεύω πως αγγίζει τις διαστάσεις μιας ολοκληρωμένης έκδοσης ικανής να μεταλαμπαδεύσει τη γενιά της Νέας Ελληνικής ποίησης στο εξωτερικό ενώνοντας δεσμούς διαφορετικών μορφών τέχνης..
Παρουσιάστηκε επίσημα στο Λονδίνο ( Hellenic Center) την παγκόσμια ημέρα ποίησης σε συνεργασία με τον Πρόεδρο Και Φιλέλληνα Γιώργο Τσαβλίρη έχοντας κοντά μου αξιόλογους καθηγητές Πανεπιστημίων Υποκριτικής όπως ο Γιώργος Σκούρτης και η Χριστίνα Καπάδοχα καο λίγο αργότερα , περισυ τον Απρίλιο στην Νέα Υόρκη σε συνεργασία με τον πρόεδρο των AHEPA Louis Katsos και την αγαπημένη φίλη και συνεργάτη, Evangeline Plakas, εκδότρια του https://www.hellenicdailynewsny.com

« Αλλαγή Φρουράς ζητούν τα μάτια μου απο τα μάτια της σοφίας…

My eyes seek a change of guard from the eyes of “wisdom” …”

-Πώς αισθάνεστε όταν διαβάζετε ή ακούτε καλές κριτικές για τα έργα σας;

Αν και η κριτική είναι υποκειμενική σε κάθε μορφή τέχνης,
Όλοι όσοι εκφραζόμαστε μέσω του λόγου, έχουμε στο βάθος την ανάγκη να συμπορευτούμε θετικά την κριτική.
Πόσο μάλλον όταν μέσω της γραφής εκμηστυρευσαι τα πιο σκοτεινά και φωτεινά σου σημεία.
Κάθε φορά που κάνεις επίκληση στο συναίσθημα και αποτυπώνεις το είναι σου έξω από εσένα για να το μοιραστείς με τον αναγνώστη, με τον ακροατή,
Παραδίδεις τη «φλόγα της καλλιτεχνικής σου ύπαρξης» στον διπλανό σου.
Αυτή η δραση-αντιδραση που λειτουργεί αμφόπλευρα σε κάνει να κατανοείς πως η αυτή η φλόγα που πηγαία σου ανήκει, η δημιουργία…μεγαλώνει και ενηλικιώνεται μόνο μέσα απο την αποδοχή του κόσμου.

-Πώς νιώσατε όταν έφτασε στα χέρια σας το πρώτο σας βιβλίο;

Ένιωσα πως είχα βγεί απο τον πρώτο μου δυνατό τοκετό!( χαχα)
Κάθε μου ποίημα είναι μία γέννηση..
Κάθε μου όμως ποίημα όταν το ξαναδιαβάζω μετά απο καιρό …είναι μία νέα εξέλιξη.
Διότι αποκαλύπτονται μπροστά σου όλες εκείνες οι πτυχές του εαυτού σου που κρύβονταν κρυμμένες στον ομφάλιο λώρο του υποσυνείδητου.
Φόβοι, ελπίδες, όνειρα, μνήμες…
Όλα περίτεχνα πλεγμένα μέσα απο το DNA της έμπνευσης.
Όταν όλα αυτά, παίρνουν σάρκα και οστά μέσα απο τον τοκετό της έκδοσης..
τότε νιώθεις την απόλυτη πληρότητα και απελευθέρωση.
«Είσαι έτοιμος να γίνεις οικογένεια με το κοινό σου».

-Ποιος είναι ο αγαπημένος σας στίχος από δικό σας ποίημα;

Είναι δύσκολο να επιλέξω ποιο απο τα «παιδιά μου αγαπώ περισσότερο»…
Επιτρέψτε μου όμως να σας πω κάποια απο αυτά που γεννήθηκαν σε δύσκολους και ανύποπτους χρόνους με αποτέλεσμα να τρέφω ίσως μια μικρή αδυναμία..

« Αλλαγή Φρουράς ζητούν τα μάτια μου απο τα μάτια της σοφίας».

«Τώρα που κρυώνουμε και οι δυό μας, πες μου:
Ποιός θα σηκωθεί να ανάψει τα ξύλα απο τα λόγια εκείνα που πρέπει να γίνουνε στάχτη»;

« Μία ασπίδα προστασίας..
Κανείς δεν έχει να μου δώσει;
Λίγο πιο ελαφριά απο τα λάθη,
Λίγο πιο βαριά απο την επιθυμία».

« Σταματώ να βλέπω το χρόνο
μήπως και η ενέργειά του με χωρέσει.
Εξάλλου, ποιός τόλμησε ποτέ να τον ερωτευτεί κατάματα;
Μόνο στο προχωράω αρμόζει να τον αγαπά
και να τον ανέχεται».

«Κλείνουν όλα όσα αγάπησα,
ίσως γιατί δανείστηκα ξένα χέρια για ν’αγαπήσω.
Ποιός δανεισμός άλλωστε δεν επιφέρει χρεωκοπία;

-Είστε ενεργός πολίτης και παροτρύνετε πολλές γυναίκες να κατευθύνονται έγκαιρα στον γυναικολόγο τους και μέσα από την πρώτη δωρεάν Ελληνική εφαρμογή για την υγεία της γυναίκας- Lets ΠΑΠ. Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε ;

Η κοινωνική μου ενεργή συναναστροφή με την πρόληψη του γυναικείου καρκίνου προέκυψε θα μπορούσα να πω εσωτερικά μέσα απο μία δυνατή εμπειρία που έζησα χρόνια πριν με πολύ καλή μου φίλη όταν βίωσε καρκίνο του μαστού και έπειτα καρκίνο ωοηθηκών.
Εκεί αντιλήφθηκα τη σημασία της πρόληψης…
Λίγα χρόνια μετά, διασταυρώθηκε η δημοσιογραφική μου πορεία ως πρέρβειρα με την Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρία στην εκστρατεία Κίνηση Μαστ για τη πρόληψη του κακρίνου του Μαστού και ένα χρόνο αργότερα με την HeCPA,την Ενορασις, τη Leaseplan, το Αγγιγμα Ζωής, και το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικης Πολιτικής μέσα απο την εκστρατεία πρόληψης του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας «LET’S ΠΑΠ».

Τόσο σε σχέση με την ΚΙΝΗΣΗ ΜΑΣΤ , όσο και σε σχέση με το « LET’S ΠΑΠ» το μήνυμα είναι ένα:

« Μη φοβόσαστε, μην ντρέπεστε, μην αγνοείτε…
Μία και μόνο ανώδυνη, ολιγόλεπτη εξέταση στο γιατρό μας…μπορεί να μας σώσει τη ζωή»!!

-Η ποίηση τι ρόλο πιστεύετε πως θα έπρεπε να είχε στο εκπαιδευτικό μας σύστημα;

Αν και η ποίηση είναι η αρχαιότερη μορφή επικοινωνίας, θεωρείται προαιρετική στην εκπαίδευση.
Αν σκεφτεί κανείς πως η ποίηση καθεαυτή συμπεριλαμβάνει όλες τις τέχνες και όλες τις αισθήσεις, είναι σαν « ν’απομονώνεις απο το σύνολο της επικοινωνίας την ιδιότητα».
Η πρωτόλια μορφή της είναι η ανάγνωση.
Την ποίηση όμως στην ουσία της την ερμηνεύεις, την μελοποιείς, την απαγγέλεις, την θεατροποιείς, τη ζωγραφίζεις..
Πως είναι λοιπόν δυνατόν απο την εκπαίδευση να λείπει η «παιδεία των τεχνών»;

-Δεν θα μπορούσα να σας ρωτήσω για της μεγάλες μας ποιήτριες Αγγελάκη-Ρουκ και Κική Δημουλά δυο μεγάλες απώλειες του Ελληνικού πνεύματος ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Πως νιώθετε και τι μαθήματα πήρατε;

Είχα την τιμή και ευλογία να γνωρίσω και τις δύο και να λάβω ουσιαστική γνώση και εμπειρία …
Απο την Κατερίνα όμως, το Κατερινάκι μας όπως την αποκαλούσαμε ..
«Έμαθα να ζυγώνω την τέχνη στο ύψος της ανθρωπιάς».
Τόσο σοφή, ταλαντούχα, απλή και ανθρώπινη που υπερτερούσε στις ελλείψεις της με ένα ποίημα, ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα.
Ίσως γι’αυτό και έμαθε απο κούνια κοσμοπολίτισσα να γλυκοκοιτάει τη ζωή κατασκοπεύοντας την με τους δικούς της όρους.
Έδιωξε τα περιττά μπαίνοντας στον ουρανό του τίποτα όπως έλεγε με …ελάχιστα!

https://www.hellenicdailynewsny.com/el/in-house-greece/460-evgnomonontas-tin-elleipsi-tis-katerinas-aggelaki-rouk

Για μένα…ήταν η « πνευματική μου δασκάλα» που όχι μόνο με τίμησε υπογράφοντας την Αγγλική μετάφραση του Αλλαγή Φρουράς πιστεύοντας στη δική μου γραφή και ποίηση ,
αλλά « έριξε με το πνεύμα της φως στα μάτια της ψυχής μου» και την ευγνωμονώ γι’αυτό..

Απο την άλλη, η Κική Δημουλά, η ποιήτρια όλων..επικοινωνιακή, εξωστρεφής, δυναμική, χιουμοριστική..
Δε θα ξεχάσω ποτέ πως οταν την γνωρισα δίνοντάς της την πρώτη μου ποιητική συλλογή με είπε:
« Κλέλια μου..συνέχισε να γράφεις…
Η ποίηση όμως τρέφει το πνεύμα σου , όχι εσένα την ίδια, γι’αυτό πάνω απο όλα είναι η επαγγελματική αποκατάσταση.
Εμένα η συναναστροφή μου με τον τραπεζικό τομέα με βοήθησε να μπορώ να συντηρούμαι για να γράφω».

Είναι στιγμές που όταν σκέφτομαι και τις δυο μεγάλες αυτές υπάρξεις νιώθω ένα τεράστιο κενό..
Λες και η πυξίδα στρέφεται σε άλλη κατεύθυνση μακριά της ποίησης.
Όταν όμως» ανιχνεύω τα γεγονότα και τη
Μνήμη» παρατηρώντας το πως ακόμη και σήμερα Ένας Καβάφης, ένας Καζαντζάκης, ένας Ελύτης, ένας Σολωμός..επηρέαζουν ολόκληρες γενεές παγκόσμια..
Τότε με καθησυχάζει η « ενός λεπτού σιγή» της φυσικής τους παρουσίας τονίζοντας μου πως η τελευταία χειραψία με τις δύο μεγάλες ποιήτριες δεν είναι παρά « ο θρίαμβος της σταθερής τους απώλειας» που θα παρελαύνει απο εδώ και εμπρός ποιητικά σε κάθε μικρή και μεγάλη γειτονιά ανά τους αιώνες των αιώνων.

-Διανύουμε μια περίοδο που είναι πρωτόγνωρη και δύσκολη πρακτικά λόγο του νέου Ιού. Εσείς πως το περνάτε όλο αυτό και τι συμβουλεύατε να κάνει ο καθένας μας ώστε να μην κυριεύσει την ψυχή των ανθρώπων ο φόβος;

Όντως διανύουμε όλοι μας μία « νέα εποχή».
Στην αρχή τρομοκρατήθηκα, παρατηρούσα ότι συνέβαινε « μένοντας σπίτι» βιώνοντας έναν απειλητικό εισβολέα έξω απο κάθε οικογένεια, απο κάθε σπιτικό..
Ακυρώσεις καλλιτεχνικών παραστάσεων( όπως και η δική μου στις 14/3 στον Ιανό) , κλείσιμο επιχειρήσεων, κέντρων μαζικής εστίασης, θεάτρων, κινηματογράφων, εμπορικών κέντρων, γυμνατηρίων, απαγορεύσεις σε μετακινήσεις…μακριά απο αγαπημένα πρόσωπα , οικογένεια φίλους και συνεργάτες.
Και όμως… αναθεώρηση..επαναπροσδιορισμός…
Νέα δεδομένα..
Όλα όσα προσέφερε η διασπορά του Covid-19 ..
Διαφορετικό τρόπο ζωής και σκέψης σε μία Ελλάδα που στάθηκε τυχερή σε σχέση με τις υπόλοιπες Ευρωπαικές Χώρες χάρη στους αφανείς ήρωες..τους επιστήμονες γιατρούς μας, το νοσηλευτικό προσωπικό, τους φαρμακοποιούς, τις μαίες, τους δημοσιογράφους..

Σίγουρα δεν θα επιστρέψουμε στην απόλυτη καθημερινότητας μας « Προ-κορονοιού εποχή» όπως ανέφερε και στο διάγγελμα του ο Πρωθυπουργός .
Ποτέ άλλοτε η ατομική συμπεριφορά του καθενός μας δεν επηρέασε τόσο σημαντικά το συνολικό Εθνικό μας κοινωνικό συμφέρον.
«Μένουμε ασφαλείς» με όπλο τους κανόνες ατομικής υγιεινής φορώντας μάσκα και διατηρώντας αποστάσεις …

Για να χουμε να λέμε…

«Με κοίταξες. Σε αγνόησα.
Και έτσι απλά με γύρεψες.
Συσκότισες κάθε αρχή μου και κάθε τέλος.
Γεννημένος απο τα δικά μου χέρια, μου επιτέθηκες.
Αφησες απ έξω τις μικρές ψυχές και τη χαρά της νιότης για να φανείς δικαιος στη καταδίκη.
Έχωσες τη λαβή του θανάτου απο τη μέση της διαδρομής και πέρα.
Λες και τα γηρατειά σε εμπαίζαν.
Λες και κυνικά μοιράζονταν μαζί σου σε περασμένα χρόνια γνώση.

Σε ποιά φάση ζωής σε βρίσκουν να κυβερνάς;
Στη κακοαναθρεμμένη σου νιότη που δε νοεί απο ωριμότητα και εμπειρία;
Η μήπως υπήρχες και τώρα απο το καβούκι σου θρέφεις απανεμιά;
Σαν σκορπιός που κρύβεται κάτω απο τα σεντόνια του αναβρασμού και της εκδίκησης.

Θαρρείς πως ειν ο φοίνικας το οικόσημό σου.
Οι άρρωστες ψυχές σεντούκι.
Να στερέψεις θες ότι «αλόγως κάλπασε».
Να θρέψεις νέκταρ σε ότι βύθισε.
Με την κορώνα ενός ιού που στέκει ψηλά στο DNA με φαινότυπο εγκληματία και καρυότυπο αθανασίας.

Ορφανό σε ανακήρυξε η διασπορά.
Λόγο ύπαρξης δε βρήκες ούτε σε μετάλλαξη.
Ίσως και γι αυτό…
Οι κόρες των θολών μάτιων σου ζωγραφισαν την πανδημία.

Αγέρωχα τον φόβο σκόρπισες σε κάθε γειτονιά.
Εγκλειστους συμμόρφωσες με έλλειψη ανθρωπιάς.
Διαχωρισμό δεν έκανες , τρόπαια δεν λογάριασες παρά σε γεννητούρια και παιδιά.

Τον σκοπό σου τον μετέδωσες με μιά σου ματιά,
Ηρώδης μεταμφιέστηκες στους προγενέστερους με του Άδη τη θηλιά.

Τι και αν ζητήσεις την αποδοχή του κόσμου με το που προσπεράσεις;

Θα χουν να λενε οι εποχές…
Προς τα έθνη:
μαύρος καβαλάρης παρέλασες μες στη συμφορά,
Προς το σύμπαν :
Άσπρος καβαλάρης παρέλασες μες στης αλλαγής… την αποκάλυψη.»

Κλέλια Χαρίση

Κλέλια Χαρίση #ΜένουμεΣπίτι……
Αν θέλετε συμπληρώστε εσείς το μήνυμα σας….

#Μένουμε Πλέον Ασφαλείς#
Μένουμε στις σκέψεις μας…
μένουμε στις αναθεωρήσεις μας…
μένουμε στις νέες εμπειρίες…
« εσώκλειστες των θυρών της αναζήτησης»..

Γιατί μόνο μέσα απο « εγκλεισμούς και ελλείψεις» τρέφουμε ελπίδα για ένα φωτεινότερο με ανοιχτά παράθυρα μέλλον.!

ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ Η ΕΛΠΙΔΑ

(Ἀφιερωμένο στὴ Μητέρα Ἑλλάδα, 2ο βραβεῖο στὸν Διεθνὴ Διαγωνισμὸ Ποίησης)

Είμαι ἄλλη…
Δὲν εἶμαι πιὰ ἐγώ.

πανσέληνος μὲ γύρεψε
γιὰ νὰ μὲ φέρει ὁλόκληρη σὲ ἐσένα,
καὶ ἐσὺ ποὺ κοινωνεῖς τὰ παιδιά σου στὰ δεκαοχτώ,
ἡμιφέγγαρα τοὺς τάζεις.
Τὸ μισὸ τῆς λογικῆς μᾶς ἄφησες μονάχα,
νὰ πρέπει νὰ φιλάμε στὰ μάτια
τὸ αὔριο ἀποχαιρετώντας.
Τί περίεγο παιχνίδι παίζει, ἀλήθεια,
ἡ πατρίδα στὴ μετανάστρια ἐλπίδα!

Τὸ ἄλλο μισὸ σκοτείνιασε στὴν προσπάθειά του νὰ ἐκλείψει ἀπὸ τὸ φῶς τῶν κυβερνήσεων.

Καὶ ἐσὺ Ἑλλάδα;
γιατί δὲν ἄφησες τὸν ἥλιο νὰ δύσει
μὲς στὶς ἐκλείψεις τῶν ἀξιῶν σου,
μπᾶς καὶ ἐπιστρέψει τὸ μισὸ τῆς ρίζας μου στὴ γῆ σου;
Εἶμαι ἄλλη…
Δὲν εἶμαι πιὰ ἐγώ.

Φοβᾶμαι.
Καὶ ἔχω μάθει νὰ γεννάω καρποὺς μέσα ἀπὸ τὸ φῶς σου.
μὴ μ’ ἀφήνεις,
τώρα σὲ χρειάζομαι!

νὰ μοῦ θυμίζεις πὼς…
γῆ καὶ Θάλασσα,
εἶναι τὰ μισὰ τοῦ ἑαυτοῦ μου ποὺ νιώθω ὅτι χάνω.
Κάπου ἐκεῖ ψηλὰ στὸν Ὄλυμπο.
Κάπου ἐκεῖ χαμηλὰ στὸ Αἰγαῖο!

( Κλέλια Χαρίση)

Η Κλέλια Χαρίση είναι δημοσιογράφος-ποιήτρια και το πρόσωπο της εκστρατείας «Κίνηση Μαστ» για τον καρκίνο του μαστού της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας και την εκστρατείας LET’S ΠΑΠ για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας .Ακόμη είναι η πρέσβειρα της καμπάνιας επαναπατρισμού της Αφροδίτης της Μήλου.Καθώς και διευθύντρια λόγου και τέχνης του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και νήσων.

Social media 

https://www.facebook.com/SyggrafeasCleliaCharissi/

https://www.instagram.com/clelia_charissis/?utm_source=ig_embed

 

Συνέντευξη και Επιμέλεια :Καραμιχάλη Ελεονώρα

 

Related articles

Εργατική Πρωτομαγιά:Με αυστηρά μέτρα και αποστάσεις η διαδήλωση του ΠΑΜΕ στo Σύνταγμα.

Απεργιακές συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας για την εργατική Πρωτομαγιά, παρά την απαγόρευση. Στο Σύνταγμα το ΠΑΜΕ με οργάνωση και στρατιωτική πειθαρχία όρισε αποστάσεις για τους διαδηλωτές και η εικόνα από ψηλά είναι εντυπωσιακή. Μάσκες, γάντια και προσοχή είναι οι αυστηρές οδηγίες. Το ΚΚΕ φρόντισε να υπάρχουν και ειδικά αυτοκόλλητα στο οδόστρωμα με σήμανση για […]

Σοκάρει ο δολοφόνος του Γραικού: «Διαφωνήσαμε, ήρθαμε στα χέρια και έπεσε νεκρός»

Δημήτρης Γραικός: Τη δική του εκδοχή έδωσε ο κατηγορούμενος για τη δολοφονία του Δημήτρη Γραικού, στην κατάθεση του στην ανακρίτρια για το έγκλημα που έχει σοκάρει το Πανελλήνιο. Η απολογία του 46χρονου καθ’ ομολογία δολοφόνου κράτησε πάνω από τέσσερις ώρες κατά τη διάρκεια της οποίας περιέγραψε τα όσα διαδραματίστηκαν στις 3 Νοεμβρίου 2016. O ίδιος υποστήριξε […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *