Η Καλλιθέα της Δράμας στις παρυφές Μενοικίου

 Σε όλη την Ελλάδα και στον κόσμο αν αναζητήσεις την “Καλλιθέα” δεδομένο είναι ότι θα βρεις ξεχωριστές τοποθεσίες που έχουν την συγκεκριμένη ονομασία. Σας παρουσιάζουμε την Καλλιθέα του Δήμου Προσοτσάνης , ένα χωριό 664 χλμ μακριά μας…
kalitheapress grkalitheapress grkalitheapress gr
Στις ανατολικές παρυφές του Μενοικίου όρους και σε υψόμετρο της εκκλησίας και της πλατείας του χωριού, 460 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και επί ανωμάλου εδάφους είναι ταυτισμένη (το χωριό μας) η Καλλιθέα. Το αρχικό της όνομα ήταν Εγρί-Δερέ που στα τουρκικά σημαίνει στραβός λάκκος. Και πράγματι μεταξύ δύο λάκκων είναι κτισμένο το παλιό χωριό. Ο ένας από τους δύο αυτούς λάκκους είναι κατάμεστος με αιωνόβια πλατάνια και το συνεχόμενο φυσικό καταπράσινο δάσος δίνει μια ξεχωριστή τέρψη στα μάτια κάθε επισκέπτη ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες δικαιώνοντας τους αναδόχους της ονομασίας ΚΑΛΛΙΘΕΑ, η οποία δόθηκε μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, στις αρχές της δεκαετίας 1920
.Η Καλλιθέα παλιότερα:
Οπως προκύπτει από τα διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, από αρόσεις και απ’ ότι διασώθηκε από την παράδοση, το χωριό ήταν διάσπαρτο στα διάφορα σημεία του κάμπου και στις ορεινές ή ημιορεινές περιοχές , μη εξαιρουμένου του σημερινού. Ενδείξεις τέτοιων πεδινών οικισμών υπάρχουν στις πεδινές περιοχές Βρύση, Τούμκοεκ, Λιγορίνοβα, Τσάδαρ, Χάνια και σε ορεινές ο νυν οικισμός Εγρί-Δερέ και Ρούσετς. Η δημιουργία αυτών των οικισμών τους ευνοούσε στην εκτέλεση των αγροτικών εργασιών. Σ’ αυτό συνέβαλλε και η ύπαρξη πολλών διάσπαρτων πηγών νερού. Οι ορεινοί ή ημιορεινοί οικισμοί πρέπει να ήταν μεικτοί και κτηνοτροφικοί και αγροτικοί. Ο ορεινός όγκος ήταν ιδανικός για τις κτηνοτροφικές ανάγκες, τα δε γύρω χωράφια λόγω του μικρού όγκου των κατοίκων για την εκτέλεση των αγροτικών δραστηριοτήτων. Μετά την κατάληψη της Ανατολικής Μακεδονίας από τους Οθωμανούς το 1373 οι μικροί αυτοί οικισμοί με την πάροδο του χρόνου, άρχισαν να διαλύονται. Σ’ αυτό συνέβαλε το ισχύον τότε φεουδαρχικό σύστημα το οποίο βασιζόταν στην μεγάλη γαιοκτησία. Έτσι βλέπουμε την δημιουργία Ελληνικών Οικισμών σε ορεινά ή ημιορεινά μέρη τα οποία δεν ενδείκνυντο στο φεουδαρχικό σύστημα και στα πεδινά τα μεγάλα τσιφλίκια των μπέηδων. Οι διάσπαρτοι αυτοί πεδινοί οικισμοί μετά την αρπαγή των περιουσιών τους άρχισαν να καταφεύγουν προς τα ορεινά, και να δημιουργούνται ή να αυξάνονται οι ορεινοί οικισμοί. Ο ημιορεινός οικισμός με την ονομασία Εγρί-Ντερέ, με τα άφθονα νερά του συγκέντρωσε τους πεδινούς οικισμούς και έτσι έχουμε τη δημιουργία του χωριού. Η δημιουργία του μικρού οικισμού σε χωριό πρέπει να συνετελέσθει μετά το 1450-1550 ή να άρχισε να συντελείται. Μία παράδοση λέει ότι οι πεδινοί οικισμοί προσεβλήθησαν από μια κακή επιδημία και αναγκάσθηκαν οι κάτοικοι να εγκαταλείψουν τα πεδινά και να ανέβουν προς τα ορεινά ή ημιορεινά. Αφού ο ημιορεινός αυτός οικισμός έλαβε τη μορφή χωριού άρχισε με την πάροδο του χρόνου η εγκατάσταση και νέων οικογενειών από διάφορα μέρη ιδίως από την Δυτική Μακεδονία μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι οικογένειες Νάνου, Κομβόκη, Νιδέλτσιου Δασκάλου και άλλοι. Η πρώτη εγκατάσταση έγινε προς την περιοχή της Λιασκοβίτσας, στον σημερινό λεγόμενο τουρκικό μαχαλά και από την σημερινή πλατεία άνω και προς την εκκλησία και Ν.Α. της εκκλησίας. Την διαμόρφωση του χωριού από τα παλιά, μπορούσαμε ως πριν από αρκετά χρόνια να την παρακολουθήσουμε από τον τρόπο κτισίματος των σπιτιών. Τα πρώτα σπίτια με το ισόγειο κατά το μπροστινό ήμισυ με ανοιχτό χαγιάτι και στο εσωτερικό ο στάβλος. Ο όροφος και η σκεπή από το μπροστινό μέρος στηριζόταν σε δοκούς. Το ήμισυ του ορόφου περιφραγμένο μπροστά με παρμάκια ήταν το τσαρδάκι και στο εσωτερικό τα δωμάτια με παράθυρα προς τη σάλα. (Σήμερα το πλείστο έπαψε να υπάρχει).
 Η Καλλιθέα και η περιοχή της στην αρχαιότητα:
kalitheapress gr kalitheapress gr
 Τα αρχαιότερα φύλλα που κατοίκησαν στην περιοχή μας μετά το 2000 π.Χ. είναι οι Θράκες. Λαός Ινδοευρωπαϊκός που από τις εποχές της 2ης χιλιετηρίδας π.Χ. είχε εισχωρήσει στον ευρύτερο χώρο των Βαλκανίων μη δημιουργώντας όμως ενιαίο κράτος. Τα φύλλα αυτά με την πάροδο του χρόνου και τον προς βορρά αποικισμό των Νοτίων Ελλήνων σιγά σιγά Εξελληνίσθηκαν. Από αρχαίο τάφο που βρέθηκε στην Καλλιθέα την δεκαετία 1960 εικάζουμαι ότι ήσαν και αρκετά προοδευμένοι. Ο τάφος ευρέθη στον αγρό του κ. Πασχάλη στην περιοχή Τουμπέκ. Ήταν επιμελώς κατασκευασμένος με ωραία κεραμότουβλα και επάνω επιτύμβια πλάκα μαρμάρινη με γραφή στα Ελληνικά (ότι διεσώθη).Την επομένη της ανεύρεσης του τάφου η πλάκα αυτή εκλάπη. Ορισμένα από τα ευρήματα στάλθηκαν στο αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας. Η γραφή Διονισίοις μας βεβαιώνει την Θρακική προέλευση. Εξάλλου όταν ο Φίλιππος επέκτεινε το κράτος του προς ανατολάς την περιοχή αυτή την κατέλαβε από τους Θράκες. Επίσης στον ορεινό οικισμό Ρούσετς που υπήρχε σε υψόμετρο περί τα 800 μέτρα βρέθηκε προτομή αγάλματος (κεφαλή) η οποία για αρκετά χρόνια κρατήθηκε στο σχολείο και μετά εστάλη στο Μουσείο Καβάλας. Ο οικισμός αυτός απ’ ότι διεσώθη από την παράδοση ήταν αρκετά προοδευμένος στις τέχνες. Για την περιοχή αυτή στην δεκαετία του 1920 Γάλλοι Αρχαιολόγοι έδειξαν ενδιαφέρον.
Θρησκευτική ζωή – Παιδεία 19ος – 20ος αιώνας:
kalitheapress gr
Μετά την δημιουργία του χωριού, οι κάτοικοι ζούσαν ειρηνικά μεταξύ τους υπό την οθωμανική κατοχή σύμφωνα με τις Ελληνοχριστιανικές αρχές. Στερούμενοι εκκλησιών αποφάσισαν να κτίσουν μόνοι τους τον σημερινό ιερό ναό του Αγίου Αθανασίου προσφέροντας ο καθένας κατά το δυνατόν την προσφορά του σε χρήματα ή εργασία.
kalitheapress gr
Έτσι το 1832 ετέθησαν τα θεμέλια και μετά δύο τρία χρόνια άρχισε να λειτουργεί. Από το μέγεθος της εκκλησίας συμπεραίνουμε ότι ο πληθυσμός του χωριού είχε αυξηθεί σημαντικά. Με τον ίδιο τρόπο το 1864 κτίσανε και το υπάρχον σήμερα πυργοειδές κωδωνοστάσιο, εμπλουτίζοντας αυτό με τρεις καλόηχες καμπάνες και εκκρεμές ωρολόγιο μεγάλης ακρίβειας ο κτύπος του οποίου ενημέρωνε τους κατοίκους για την ώρα. Κατασκευάστηκε στην Ανω Βροντού και λειτουργούσε με κρεμαστές πέτρες εξ’ ού και εκκρεμές.
Παιδεία:
kalitheapress gr

Συγχρόνως με την ανέγερση εκκλησίας και κωδωνοστασίου , οι κάτοικοι αποφάσισαν να κτίσουν και σχολείο. Αυτό κτίστηκε παραπλεύρως του κωδωνοστασίου με τον ίδιο εθελοντικό τρόπο και διατηρήθηκε έως το 1992 οπότε λόγω παλαιότητας κατεδαφίσθηκε και στη θέση του κτίσθηκε αίθουσα δεξιώσεων της εκκλησίας. Το Δημοτικό Σχολείο θεμελιώθηκε, αποπερατώθηκε και λειτουργεί από τότε συνεχώς με αρκετές μετατροπές και επεκτάσεις. Οι γονείς που ήθελαν τα παιδιά τους να λάβουν πληρέστερη μόρφωση τα έστελναν στην Ελληνική Σχολή Αλιστράτης. Οι απόφοιτοι της Σχολής αυτής στη συνέχεια διορίζονταν γραμματοδιδάσκαλοι από την τοπική Εφορευτική Επιτροπή η οποία μεριμνούσε για θέματα παιδείας και μισθοδοσίας από προσφορές των δημοτών. Για ακόμη δε καλύτερη μόρφωση στο γυμνάσιο Σερρών διαμένοντας σε οικοτροφείο το οποίο συντηρούνταν με προσφορές και χορηγία του Ελεύθερου Ελληνικού Κράτους. Ακολουθεί επιστολή μαθητού της σχολής Αλιστράτης προς τον πατέρα του στην Καλλιθέα έχουσα ούτως:”Σεβαστέ μου πάτερ,πολύς καιρός παρήλθε αφού δεν έλαβα αγαπητήν μου γραφήν σας, ένεκα τούτου, ευρισκόμενος έν άκτα απορία εγώ δια να σας δώσω αιτίαν δια να μου αποκριθείτε, σπεύδω δια του παρόντος μου, ίνα ερωτήσω ακριβώς το αίτιον περί της καλής σας υγείας, καθ’ ως και ο υιός σας ήν κατέχω καλώς έσχω μέχρι της σήμερον. Επί τούτοις λοιπόν ειδοποιώ υμίν ότι καθ΄εκάστην συχνάζω εις το σχολείον και ακούω τακτικά τα μαθήματα εις τα οποία δι΄ ευλογιών σας προοδεύω. Ταύτα μεν επί του παρόντοςΟ Ευπειθής υιός σαςΑγγελος ΠέτκουΤη 2α Σεπτεμβρίου 1864Αλιστράτη”(Ακριβές αντίγραφον εκ’ του πρωτοτύπου)

διάβασε και αυτό  Σχέδιο 5 σημείων για άνοιγμα του τουρισμού στην Ευρώπη

Η Δημογραφική Εξέλιξη του χωριού μέσα στον 20ο αιώνα βάσει των απογραφών είναι οι εξής:
1920: 1012
1928: 1432
1940: 1764
1951: 1442
1971: 956
1981: 726
1991: 592
2001: 626

Διοικητικες μεταβολες
-Με την απόφαση 16623/12-4-1921 Υπουργείου Εσωτερικών Φ.Ε.Κ. 46/1924 ΑΤ ο οικισμός Εγρί Δερέ μετονομάσθει Καλλιθέα ανήκουσα εις την Νέα Ζίχνη.
– Με το ΒΔ/14-3-23 ΦΕΚ 284/1925 ο οικισμός Γκόρνιτσα αποσπάσθηκε από την Κοινότητα Καλλιθέας.
– Με το ΝΔ 9-9-1925 ΦΕΚ 284/1925 η Κοινότης Καλλιθέας με τους οικισμούς της αποσπάσθηκε από την υπο/ση Ζίχνης εις Δράμα.
– Με το Δ/γμα της 21-9-1931 ΦΕΚ 342/1931ΑΤ ο οικισμός Πουρσόβου αποσπάσθηκε από την Κοινότητα Καλλιθέας.
– Με την απόφαση 75/2/1925 του Υπουργείου Εσωτερικών ο οικισμός ΟΜΠΑ διαγράφεται ως ακατοίκητος.

Αγροτική Δραστηριοτητα:

Από τα πολύ παλιά χρόνια το χωριό ήταν αγροτικό και κτηνοτροφικό. Οι αγροτικές παραγωγές απέβλεπαν στην παραγωγή προϊόντων για αυτοκατανάλωση το πλείστο ανθρώπων και ζώων. Τέτοια προϊόντα ήταν το σιτάρι , το κριθάρι, καλαμπόκι, ροβί-φακή, σουσάμι, φασόλια, ρεβύθια και αμπελουργικά με όλα τα παράγωγα των σταφυλιών καθώς επίσης και κηπευτικά, δενδροκομικά (δαμασκηνιές – συκιές – ροδακινιές – καρυδιές – αγριαπιδιές και άλλα.Με την εξάπλωση της καπνοκαλλιέργειας άρχισαν να παραγκωνίζονται ορισμένες καλλιέργειες και να επιδίδονται στην καλλιέργεια του καπνού από το οποίο το χωριό γνώρισε αρκετή οικονομική άνθηση.Πέρασαν χρονιές με μεγάλη και εκλεκτή ποιότητα καπνού τύπου Μπασή-μπαγλή ανερχόμενη έως 300.000 οκάδες (μια οκά 1.480gr).Οι εργασίες όλες γίνονταν με αροτριώντα ζώα και οι μεταφορές με άλογα και γαϊδουράκια. Λόγω της μορφής του εδάφους κάρα δεν κυκλοφορούσαν. Οι αρόσεις αρχικά γίνονταν με βόδια. Αργότερα όμως αντικαταστάθηκαν με άλογα τα οποία έκαναν και τις αρόσεις και τις μεταφορές. Η κτηνοτροφία ήταν αρκετά ανεπτυγμένη και είναι. Υπήρχαν κοπάδια με πρόβατα και κοπάδια με κατσίκια. Εκτός από αυτά όμως υπήρχε και οικόσιτη κτηνοτροφία. Κάθε σπίτι είχε μια ή δύο αγελάδες, εξασφαλίζοντας τα γαλακτοκομικά της και πτηνοτροφία για τα αυγά και το κρέας. Διατρέφονταν χοίροι οι οποίοι εξασφάλιζαν το νοστιμότατο κρέας για την περίοδο των εορτών και του χειμώνα. Ειδικά δε το πολύ πάχος (το οποίο σήμερα θεωρείται περιττό) αντικαθιστούσε το λάδι. Λάδι επίσης έβγαινε και από το σουσάμι, το σαμόλαδο.

Η Καλλιθέα στην περίοδο του μεσοπολέμου
Μετά το πέρας της ταραχώδους και ανωμάλου καταστάσεως 1912 – 1923 της ανταλλαγής των πληθυσμών Ελλάδας – Τουρκίας και την οριστική αποκατάσταση των προσφύγων στον ελεύθερο Ελληνικό χώρο, η ζωή άρχισε να βρίσκει τον ρυθμό της. Με το καλό και υγιεινό της κλίμα η Καλλιθέα άρχισε να γίνεται θερινό θέρετρο για πολλούς ξένους ανήκοντας το πλείστο σε υψηλή κοινωνική και εύπορη τάξη.Η παραμονή των ξένων όλη την θερινή περίοδο, ο τρόπος ζωής και ψυχαγωγίας συνέβαλλε θετικά στην μεταστροφή της τοπικής κοινωνίας προς το καλύτερο. Ειδικώς η νέα γενιά γρήγορα ασπάσθηκε τα σύγχρονα μηνύματα του νέου τρόπου ζωής και ψυχαγωγίας παραμερίζοντας τα παραδοσιακά, τα γραμμόφωνα και η λατέρνα αντικατέστησαν τις γκάιντες και τους νταχαρέδες. Ο παλιός Κυριακάτικος πάνδημος δημόσιος χορός χάνει την αίγλη του και γεννιούνται τα πάρτι, οι Ευρωπαϊκοί χοροί και οι νυχτερινές καντάδες. Ανοίγει έτσι ένας νέος τρόπος ζωής και ψυχαγωγίας πιο μοντέρνος.

διάβασε και αυτό  ΥΠΑ: Ταξίδι μόνο με πιστοποιητικό εμβολιασμού, βεβαίωσης νόσησης ή αρνητικό τεστ

Η Καλλιθέα σήμερα
Μετά την κακή περίοδο 1940 – 1950 και την επακολουθείσασα ειρηνική τοιαύτη, η ζωή γενικώς άρχισε να βελτιώνεται. Σ’ αυτό συνέβαλαν τα έργα υποδομής όπως οι δρόμοι, η ύδρευση, η αποχέτευση και η ηλεκτροδότηση. Παλιά σπίτια ανακαινίσθηκαν ή επανεκτίσθηκαν με τις νέες σύγχρονες απαιτήσεις της ζωής αλλάζοντας την όψη του χωριού προς το καλύτερο. Η ασφαλτόστρωση των επαρχιακών δρόμων μας έφερε πιο κοντά στα αστικά κέντρα. Η παιδεία γενικεύτηκε βελτιώνοντας έτσι το πνευματικό επίπεδο της νέας γενεάς. Η οικογενειακή αγροτική εργασία έπαψε να υπάρχει με την δημιουργία αγροτικών επιχειρήσεων. Υπάρχουν όμως και τα αρνητικά. Το σχολείο μας που άλλοτε, παρά τις διαδοχικές προεκτάσεις για να καλύψει τις ανάγκες στέγασης των μαθητών, σήμερα έμεινε με εννέα (9) μαθητές και δεύτερο αρνητικό η μετανάστευση εσωτερική ή εξωτερική που έκανε την Καλλιθέα χωριό γερόντων. Πολύ συνοπτικά αυτά για την Καλλιθέα. Μια ιστορία ενός χωριού δεν μπορείς να την καταγράψεις σε λίγες σελίδες.

Συγκοινωνία
Η συγκοινωνία στα χρόνια του μεσοπολέμου με τα αστικά κέντρα γινόταν με τρία μικρά πενταθέσια αυτοκίνητα. Οι δρόμοι όμως δεν ήταν σε καλή κατάσταση (χωματόδρομοι) και με μια βροχή λασπώνανε και η κίνηση ήταν αδύνατη. Εκτός όμως από τα καιρικά φαινόμενα για τους πολλούς ήταν απρόσιτα λόγω του οικονομικού. Τελική κατάληξη τα γαϊδουράκια τα οποία εκτελούσαν τις επικοινωνιακές ανάγκες των κατοίκων παντός καιρού. Ήταν όμως τελείως απαραίτητα για τους παραθεριστές στην θερινή παραθεριστική περίοδο.

Παιδική εξοχή
Η πολιτεία κρίνοντας το υγιεινό κλίμα της Καλλιθέας, τον πλούτο του πρασίνου στην δεκαετία του 1950, το επέλεξε για την ίδρυση παιδικών κατασκηνώσεων (της Πρόνοιας). Σε στενό χώρο, στην αρχή, σε πρόχειρες εγκαταστάσεις, σε συνεχή βελτίωση χρόνο με χρόνο και σε επέκταση του χώρου. Από τις παιδικές εξοχές έγινε γνωστή η Καλλιθέα στον ευρύτερο χώρο παρουσιάζοντας μεγάλη κίνηση το καλοκαίρι.

Η Καλλιθέα στον Μακεδονικό Αγώνα
Η περίοδος 1890 – 1908 για το μικρό τότε ελεύθερο Ελληνικό κράτος, ως και για την Τουρκοκρατούμενη περιοχή μας ήταν ίσως η κρισιμότερη. Η ταπεινωτική ήττα του πολέμου το 1897, η μετέπειτα εσωτερική πολιτική κρίση του κράτος από τη μια πλευρά, η μεγάλη ιδέα της ίδρυσης του μεγάλου Βουλγαρικού κράτους με την συνθήκη του αγίου Στεφάνου το 1878, η αποσκίρτηση της Βουλγαρικής Εκκλησίας από το Πατριαρχείο και η γέννηση της ΕΞΑΡΧΙΑΣ, με ανοχή της υψηλής πύλης, όλα αυτά είχαν δυσμενή επίδραση στην περιοχή μας. Το άριστα οργανωμένο και αφειδώς χρηματοδοτούμενο Βουλγαρικό κομιτάτο, άρχισε την διείσδυση στις Ελληνοκατοικούμενες περιοχές, αρχικά καλυπτόμενο με το ιερό ένδυμα της ΕΞΑΡΧΙΑΣ (βοήθεια στους αδύνατους, αγάπη) και αργότερα με τη βία, τους σκοτωμούς, τους χρηματισμούς και την εξαγορά συνειδήσεων, αναγκάζοντας τους αδυνάτους να προσχωρήσουν στην εξαρχία, πράξη που σήμαινε απάρνηση του Ελληνισμού. Στην δύσκολη αυτή στιγμή αφυπνίσθηκε το τραυματισμένο Ελληνικό κράτος, ειδικά μετά το θάνατο του Παύλου Μελά με τον γνωστό σε όλους μας Μακεδονικό Αγώνα. Στην φάση αυτή το ντόπιο Ελληνικό στοιχείο, όχι μόνον δεν λύγισε, πλην ολίγων, αλλά αγωνίσθηκε σκληρά με σθένος και πατριωτισμό, μη φειδόμενο αίματος και θυσιών για την διάσωση του Ελληνισμού. Αγώνας που τελικά στέφτηκε με επιτυχία.Τιμή σε όλους τους προγόνους μας.

Α’ -ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ “ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ” ΣΗΜΕΡΑ
Λόγω φθοράς που υπέστησαν το κεντρικό υποστήριγμα της στέγης του Ιερού ναού, υπήρχε φόβος κατάρρευσης της. Αυτό ανάγκασε τους διοικούντας να προβούν σε επισκευή αυτής, αλλά επειδή αυτή ήταν αδύνατη να αντικατασταθεί γκρεμίζοντάς την ως το ύψος των πλαϊνών τοίχων και όλα τα εσωτερικά υποστηρίγματα. Επάνω στο σκελετό των παλιών τοίχων, φάρδους ενός μέτρου έγινε η νέα εκκλησία με αλλαγή ρυθμού από Βασιλική σε Σταυροειδή με τρούλο. Οι εργασίες άρχισαν το 198… και περατώθηκαν το 1997. Για την ολοκλήρωση της πλην των κρατικών χορηγήσεων, αξιέπαινος υπήρξε η συνεισφορά του κόσμου σε χρηματικές δωρεές, ντόπιων και ξένων, ανάλογα βέβαια με την οικονομική επιφάνεια του καθενός. Αυτή δεν περιορίστηκε μόνο στις οικοδομικές εργασίες αλλά συνεχίσθηκε και μετέπειτα για την εσωτερική της αποπεράτωση. Τα Θυρανοίξια της ανακαινισθείσης εκκλησίας έγιναν την απογευματινήν της 17ης /4/1997, επί Ιερέως Γεωργίου Τσούκα από την Μεσσοράχη Σερρών και επιτρόπων Γεωργίου Βοζίκη, Βασιλείου Μυλωνά, Φουρλή Πάσχου. Κατά το εσπέρας της ημέρας εκείνης, παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες η προσέλευση των δημοτών και λοιπών φιλόθρησκων από την γύρω περιοχή ήταν συγκινητική και μεγάλη σε όγκο. Πλήρες αδιαχώρητο. Μέλη της επιτροπής που άρχισε η κατεδάφιση ήταν ο ίδιος Ιερέας και επίτροπος Γεώργιος Βοζίκης, Χριστόδουλος Πετρίδης, Μυλωνάς βασίλειος και Παχατουρίδης Ανέστης. Την δαπάνη για την αποπεράτωση δεν τη γνωρίζω. Το σύνολο σχεδόν της εσωτερικής διακόσμησης έγινε από δωρεές κατά το διάστημα των εργασιών , ο εκκλησιασμός των δημοτών εγίνετο στην “Αγία Παρασκευή”. Επειδή όμως ο χώρος ήταν μικρός οι νάρθηκες εκλήσθησαν με υαλοκατασκευή και έτσι ο χώρος διπλασιάσθηκε. Σήμερα η εκκλησία μας μπορεί να θεωρηθεί ως μία από τις καλύτερες εκκλησίες της περιοχής. Το μόνο κακό κατά την άποψή μου είναι ότι έπρεπε να διατηρηθεί ο παλιός της ρυθμός.

διάβασε και αυτό  Κρήτη – Πνίγηκαν τρεις λουόμενοι μέσα σε μόλις ένα 24ωρο

Β’- ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ “ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ” ΚΑΛΛΙΘΕΑ
Η ανέγερση του Ιερού Ναού “Αγίου Αθανασίου “Καλλιθέας χρονολογείται – Θεμελίωση 1832 πέρας 1835. Η κρατούσα τότε κοινωνική και οικονομική κατάσταση επέβαλλε λιτές κατασκευές. Ο τύπος του ναού ήταν Μονόχωρη Βασιλική, τρίκλητη, ξυλόστεγη άνευ τρούλου με νάρθηκα και Γυναικωνίτη στην δυτική πλευρά με προέκταση λίγο στα βόρεια και νότια. Αρχικώς ο γυναικωνίτης εκάλυπτε μόνον την δυτική πλευρά. Το έτος 1932 έγινε επέκταση και έλαβε την τελική της μορφή. Οι διαστάσεις του ναού είναι: 12 Χ 32 Οι τοίχοι είναι λασπόχτιστοι πάχους ενός μέτρου περίπου και η σκεπή στυλωμένη σε δοκούς ξύλινους σε δύο σειρές και ήταν επικαλυμμένοι με τσιτμά. Το αρχικό της τέμπλο ήταν ξυλόγλυπτο λιτής κατασκευής. Στη δεκαετία του 1960 αφαιρέθηκε και κτίστηκε με τούβλο. Υπήρχαν τοιχογραφίες. Ο Δεσποτικός Αμβωνας ξύλινος και λιτός με δύο ξυλότηπες κεφαλές λεόντων. Το δάπεδο επί 130 χρόνια ήταν πλακόστρωτο με ανώμαλες πλάκες ελαφρώς κατεργασμένες. Στην δεκαετία του 1960 έγινε μωσαϊκό. Η μνήμη του, ως Πολιούχου του χωριού τιμάτε στις 18 Ιανουαρίου. Εκτός του ανωτέρου ναού έχουμε και την “Αγία Παρασκευή” κτισμένη κατά το έτος 1890 και αρκετά ξωκλήσια γύρω από το χωριό τα οποία μερίμνει των κατοίκων ανακαινίσθηκαν και είναι: “Αγιος Γεώργιος”, “Αγιος Νικόλαος”, “Προφήτης Ηλίας”, “Αγιος Βλάσης”, “Αγία Τριάδα”, “Αγιος Πέτρος”, “Αγιος Χαράλαμπος”, “Αγιος Γρηγόριος” και “Αγιος Ελευθέριος”.

ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΛΕΤΩΝ
Κατά την περίοδο που εκτελούνταν οι εργασίες ανακαίνισης του ναού, το παραπλεύρως εντός του χώρου της εκκλησίας παλαιόν Ελληνικόν σχολείον το οποίον με κόπους και θυσίες κατά τα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας εκτίσθει (1864) για να μπορέσει μέσω των λίγων γραμμάτων να εμφυτεύσει την Εθνική συνείδηση στα νέα βλαστάρια του Έθνους μας και λειτούργησε ως νηπιαγωγείο μέχρι την δεκαετία του 1960 κατεδαφίστηκε και επάνω στα θεμέλιά του κτίστηκε η αίθουσα Εκδηλώσεων του Ιερού Ναού μας. Για την αποπεράτωση της η συνεισφορά των δημοτών ήταν μεγάλη ως και για την εκκλησία. Η λειτουργία της άρχισε τον Απρίλιο του 1999.

ΚΩΔΩΝΟΣΤΑΣΙΟ
Το πυργοειδές Κωδωνοστάσιο του Ιερού Ναού “Αγίου Αθανασίου” μη αποτυπωμένος ευκρινώς, ως όπως και αλλού αναφέρω, ταυτίστηκε το έτος 1864 όπως φαίνεται και από την υπάρχουσα πλάκα με την ημερομηνία ανέγερσής του. Συγκρινόμενο με το παλιό λιτό κτίσιμο της εκκλησίας αποτελούσε ένα συμπληρωματικό κόσμημα σ’ αυτήν. Έγινε με εθελοντική προσωπική εργασία των δημοτών κουβαλώντας την ειδική πέτρα κτισίματος από πολύ μακριά με τα γαϊδουράκια και με χρηματική ή άλλη συνδρομή ανάλογα με την δυνατότητα του καθενός Εμπλουτισμένο με εκκρεμές ωρολόγιο από την δεκαετία του 1860 χονδρής κατασκευής αλλά μεγίστης ακριβείας λειτούργησε έως το 1995 μεταφέροντας την ώρα και σε όλη την αγροτική περιοχή μας. Από κει και μετά έπαψε να λειτουργεί όχι λόγω βλάβης, αλλά διότι έπαψε να υπάρχει ο άνθρωπος που θα ανελάμβανε το καθημερινό κούρδισμα (ανέβασμα της πέτρας). Η λειτουργία του βασίζεται σε 4 κρεμαστές πέτρες οι οποίες κατεβαίνοντας θέτουν σε λειτουργία τον μηχανισμό. Με την ευκαιρία να κάνω και μια έκκληση προς την Δημοτική αρχή: Το ωρολόγιο αυτό είναι ένα ιστορικό κειμήλιο. Σήμερα είναι ακάλυπτο παραμελημένο στην φθορά του χρόνου. Ας το καλύψουμε τουλάχιστον όπως ήταν έως τώρα γιατί με την ανακαίνιση του Κωδωνοστασίου και το ξήλωμα του επικαλύμματος είναι εκτεθειμένο στα καιρικά φαινόμενα.
Ας σεβαστούμε και ας τιμήσουμε τους προγόνους μας.

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Χρ. Δασκάλου “Γνωριμία με το παρελθόν του τόπου μας”

Facebook Comments Box



Ακολουθήστε το Kalithea Press στο Google News Feed, για να ενημερώνεστε σωστά και έγκαιρα

Απάντηση

Recommended
Οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις των ταμείων του ΕΦΚΑ…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel
Αρέσει σε %d bloggers: