App Icon

«Οι κάτω απ’ τα αστέρια» επέστρεψαν στο Σύγχρονο Θέατρο!

Μια συγκινητική, αστεία, γλυκόπικρη και αληθινή παράσταση, που τροφοδοτεί την
αίσθηση της γλυκιάς ανάμνησης και του ανεκπλήρωτου έρωτα!

Οι κάτω από τ’ αστέρια έκαναν πρεμιέρα στις 4 Οκτωβρίου του 2021, παρατείνοντας το καλοκαίρι, στην καρδιά της Αθήνας. Η παράσταση θα παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, μέχρι και τις 30/11 στο Σύγχρονο Θέατρο στην Ευμολπιδών 45, στην Αθήνα.

Μετά τη διεθνή τους περιοδεία σε Λονδίνο και Άμστερνταμ, τα δεκάδες sold out σε
παραστάσεις στην Αθήνα και την Περιφέρεια, τις διθυραμβικές κριτικές και την μεγάλη αγάπη του κοινού, «Οι κάτω απ’ τ’ αστέρια» του Τηλέμαχου Τσαρδάκα, με τη Λίλα Μπακλέση και τον Κωνσταντίνο Μπιμπή, επιστρέφουν για 4 η χρονιά, για να παρουσιάσουν στο ελληνικό κοινό, τον μεγάλο, αγνό και εφηβικό τους έρωτα.

 

Τέλη των 80ς, αρχές των 90ς. Ελληνική επαρχία, πόλη νησιού. Η Μένια και ο Νικολής πάνε μαζί σχολείο, γίνονται αχώριστοι, ονειρεύονται, κάνουν έρωτα, ερωτεύονται «για πάντα».

Αλλά τα χρόνια περνούν και η πραγματικότητα – όπως συνηθίζει – επιβάλλει τον εαυτό της. Οι δύο ήρωες όμως ποτέ δεν παύουν να σημαδεύουν ο ένας τον άλλο. Παρά τις επιλογές που έχουν κάνει στις ζωές τους, ανάμεσά τους, εξακολουθεί να καίει μια πυρκαγιά άγρια.

Αυτή είναι η τελική αναμέτρηση ενός μεγάλου εγκλωβισμένου έρωτα. Αυτή είναι η
συνάντηση που χρωστούσαν ο ένας στον άλλο. Γεμάτη χιούμορ και συγκίνηση, γεμάτη τρυφερότητα και απόρριψη, γεμάτη σύγκρουση και νοσταλγία. Αυτή είναι η γλυκόπικρη ιστορία των «κάτω απ’ τ’ αστέρια». Μια ιστορία αγάπης και ενηλικίωσης, για τις πολύ μεγάλες προσδοκίες και την πολύ σκληρή πραγματικότητα, με φόντο τη μικρή κοινωνία της επαρχίας, τις παραλίες του καλοκαιριού και την ξέγνοιαστη εποχή της αθωότητας. Μια παράσταση που πρέπει να δουν όλοι!
«Παραθερίζουμε στην ίδια παραλία. Αφήνουμε τα πράγματα μας στα βότσαλα και βουτάμε στη θάλασσα. Είμαστε πολλά παιδιά, μεγάλη παρέα, αλλά για μένα υπάρχεις μόνο εσύ.

διάβασε και αυτό  Η τεχνολογία του Σήμερα έρχεται από την Αρχαία Ελλάδα

Ενδεικτικά το Clickatlife.gr έγραψε για το έργο:

«Μια παράσταση συγκινητική, αστεία, αληθινή, που τροφοδοτεί την αίσθηση της γλυκιάς  ανάμνησης. «Είμαστε πολλά παιδιά, μεγάλη παρέα, αλλά για μένα υπάρχεις μόνο εσύ».

Δύο είναι τα στοιχεία που κάνουν την παράσταση ξεχωριστή. Από τη μία υπάρχουν οι
χαρακτήρες και ο λόγος του Τσαρδάκα, κυρίως οι εικόνες που φτιάχνει ο λόγος του,
γεμάτες παραστατικότητα, ένταση και λίγωμα που στο τέλος «καταντούν» ποιητικές, και από την άλλη ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζονται τον λόγο του οι ηθοποιοί/ σκηνοθέτες, οι οποίοι επιλέγουν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο γέλιο και το κλάμα στήνοντας παράλληλα τους ήρωες τον ένα απέναντι από τον άλλο και βάζοντας το κοινό πάνω στη σκηνή ώστε να το καταστήσουν κοινωνό- μάρτυρα της ερωτικής τους πάλης. Σ’ αυτήν την πάλη βοηθάει η εξαιρετική χημεία των δύο ηθοποιών, οι ήρωες μάλιστα των οποίων φτιάχτηκαν για τους ίδιους.

Η Μπακλέση υιοθετεί ένα ερμηνευτικό κώδικα πιο εσωτερικό που εκμεταλλεύεται την
κινησιολογία του σώματός της και την εκφραστικότητα που διαθέτει το πρόσωπό της, ακόμα και στη σιωπή, διατηρώντας πάντα τη ζωηράδα που απαιτεί η ηρωίδα της. Ο Μπίμπης απέναντί της πιο ζωηρός στην κίνηση, πιο αλέγρος, πιο κοντά στη σάτιρα και το παιχνίδι με το κοινό (στο στοιχείο του δηλαδή) είναι εκεί για να διεκδικεί επίμονα τον έρωτά του τορπιλίζοντας τη συνάντηση με αναμνήσεις και διασκεδάζοντας τον καημό του.

«Μέσα στα μάτια του κάτι σκοτεινό λαμπύριζε. Αλλά η κοιλιά μου, μέσα της, με
γαργαλούσε. Και σε αυτές τις περιπτώσεις οι κοιλιές δεν κάνουν λάθος» Τελικά και οι δύο ηθοποιοί υπάρχουν στη σκηνή με τον μόνο αποδεκτό τρόπο που θα μπορούσε να αποδοθεί αυτή η ιστορία, με πάθος και χωρίς υπερβολές.

διάβασε και αυτό  Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΥ

Η σκηνή άλλωστε στήθηκε από τους ίδιους για να υπηρετεί με αμεσότητα και νεύρο την αναμέτρηση των δύο ηρώων, όχι τόσο του ενός απέναντι στον άλλο, όσο των δύο απέναντι στις αναμνήσεις τους. Πολλές φορές θα αναζητήσει τον λόγο για όλα αυτά ο Νικολής, από την αρχή κιόλας ανοίγοντας την παράσταση. Γιατί, γιατί, γιατί, για να εισπράξει την απόλυτη σιωπή της Μένιας. Αυτό είναι το ερώτημα που μένει και στον θεατή, γιατί στραβώνει ό, τι στραβώνει στο έργο, ερώτημα που η ίδια η ζωή έχει απαντήσει άπειρες φορές με τη δική της σιωπή.»

Είμαστε δεκατεσσάρων χρονών. Μπορεί και δεκαπέντε. Καθόμαστε ακριβώς στο σημείο που σκάει το κύμα και μαζεύουμε κοχύλια. Είναι μια ωραία αφορμή για να καθόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο».
Σκηνοθεσία: Άρτεμις Γρύμπλα, Λίλα Μπακλέση, Κωνσταντίνος Μπιμπής
Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς
Φωτισμοί: Σεσίλια Τσελεπίδη

 

ρεπορτάζ Δροσούλα Θεοχαροπούλου

 

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Μια ιστορική μέρα για την Καλλιθέα η Τρίτη 12 Οκτωβρίου…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel