App Icon

Πέθανε η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός Ολυμπία Δουκάκη – Τι είχε πει για την ελληνική της καταγωγή

Η Ολυμπία Δουκάκη, η οποία είχε βραβευθεί με Όσκαρ για την ενσάρκωση του ρόλου της σαρδόνιας μεσήλικης μητέρας που συμβουλεύει την ξεροκέφαλη κόρη της για τα αισθηματικά της στη ρομαντική κομεντί Moonstruck (1987), πέθανε χθες Σάββατο σε ηλικία 89 ετών.

Ο αδερφός της, Απόλλων Δουκάκης, ανακοίνωσε την είδηση στο Facebook χθες, γράφοντας ότι «μετά από πολλούς μήνες με προβλήματα υγείας» η «αγαπημένη μου αδερφή, Ολυμπία Δουκάκη, πέθανε σήμερα το πρωί στη Νέα Υόρκη».

Η Ολυμπία Δουκάκη είχε κερδίσει το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Moonstruck, μια ρομαντική κωμωδία του 1987 στην οποία έπαιξε την μητέρα της πρωταγωνίστριας την οποία υποδύθηκε η Cher, απέναντι στον Νίκολας Κέιτζ. Άλλες ταινίες περιελάμβαναν το «Look Who’s Talking» και την συνέχειά του, «Working Girl» και «Mr Holland’s Opus».

Η Ολυμπία Δουκάκη με την Cher, συμπρωταγωνίστριες στην ταινία Moonstruck

Η Ολυμπία Δουκάκη με την Cher, συμπρωταγωνίστριες στην ταινία Moonstruck
Η καριέρα της στη μεγάλη οθόνη συνεχίστηκε με ρόλους στο φιλμ Look Who’s Talking (1989) και τις συνέχειές του με τον Τζον Τραβόλτα και την Κέρστι Άλι, την ταινία Steel Magnolias (1989) με τη Σίρλεϊ Μακλέιν, τη Σάλι Φιλντ και την Τζούλια Ρόμπερτς, την ταινία Mighty Aphrodite του Γούντι Άλεν (1995), ή το φιλμ Mr. Holland’s Opus (1995), με τον Ρίτσαρντ Ντρέιφους.

Η Δουκάκη, που χειριζόταν μαεστρικά ρόλους που απαιτούσαν δηκτικό, ανέκφραστο χιούμορ, ήταν επίσης υποψήφια για βραβεία Emmy χάρη σε ρόλους που ενσάρκωσε σε τηλεοπτικές σειρές το 1991, το 1998 και το 1999.

Η Ολυμπία Δουκάκη με τον σύζυγό της Λούις Ζόριχ
Η Ολυμπία Δουκάκη με τον σύζυγό της Λούις Ζόριχ

«Έπαιζα πάντα την μεγαλύτερη» είχε δηλώσει στους New York Times το 2004. «Νομίζω ότι είχε να κάνει με την φωνή μου».

Μεταξύ των αφιερωμάτων για τον θάνατό της, η Cher έγραψε στο Twitter: «Η Ολυμπία Δουκάκη ήταν μια καταπληκτική, βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός. Η Ολυμπία έπαιζε την μαμά μου στο Moonstruck και παρόλο που υποδυόταν μία γυναίκα που υπέφερε… όλη την ώρα μου έλεγε πόσο αγαπούσε τον Λούις, τον ‘όμορφο, ταλαντούχο σύζυγό της’. Της μίλησα πριν από 3 εβδομάδες. Αναπαύσου εν ειρήνη αγαπημένη».

Η Ολυμπία Δουκάκη είχε μια εκτεταμένη καριέρα και παντρεύτηκε τον Λούις Ζόριχ, επίσης ηθοποιό, το 1962. Είχαν αποκτήσει τρία παιδιά. Εμφανίστηκαν μαζί μία φορά, σε μια παραγωγή του « Who’s Afraid of Virginia Woolf» από τον Έντουαρντ Άλμπι, το 1979. Με τον θάνατό του το 2018, σε ηλικία 93 ετών, οι Times ανέφεραν πως σε μία συνέντευξή του το 1991 ο Άλμπι είχε δηλώσει πως το ζευγάρι είχε μπει τόσο πολύ στο πετσί του ρόλου που «παραλίγο να χωρίσουν».

Η Ολυμπία Δουκάκη με τον ξάδερφό της και υποψήφιο των Δημοκρατικών, Μάικλ Δουκάκης

Η Ολυμπία Δουκάκη με τον ξάδερφό της και υποψήφιο των Δημοκρατικών, Μάικλ Δουκάκης

Γεννημένη στο Λόουελ της Μασαχουσέτης το 1931, η Ολυμπία Δουκάκης ήταν ξαδέρφη του Μάικλ Δουκάκης, ο οποίος έγινε κυβερνήτης και έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος των ΗΠΑ με τους Δημοκρατικούς το 1988. Παραλαμβάνοντας το Όσκαρ της εκείνη την χρονιά, σήκωσε το βραβείο ψηλά πάνω από το κεφάλι της και φώναξε: «Εντάξει Μάικλ, πάμε!». Δυστυχώς όμως, υπέστη βαριά ήττα από τον Τζορτζ Χέρμπερτ Ουόκερ Μπους στις εκλογές.

διάβασε και αυτό  Ιστορία και Αρχές Επαγγελματικού Μακιγιάζ

Το 1989, το αγαλματίδιο της Δουκάκη εκλάπη από το σπίτι της στο Νιου Τζέρσεϊ. «Δεν είμαστε εξεζητημένοι» είχε δηλώσει ο σύζυγός της. «Το είχαμε στην κουζίνα».

Τι είχε δηλώσει για την ελληνική καταγωγή της

Το 2012, η Ολυμπία Δουκάκης είχε δηλώσει στην Guardian πως ένιωθε ότι η ελληνική καταγωγή της σήμαινε πως «ήταν μια ξένη και πως δεν θα ταίριαζε ποτέ -τόσο σε σχέση με τον ελληνικό πολιτισμό όσο και με τον πολιτισμό των ΗΠΑ. «Μεγαλώνοντας, ήμουν πάντα μοιρασμένη ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους, ποτέ δεν ήμουν αρκετά σεβαστή σε κανέναν από αυτούς. Αλλά δεν με πειράζει».

Αποκλειστική Συνέντευξη με την Ολυμπία Δουκάκη και τον Χάρη Μαυρομιχάλη στον Νίκο Αντωνιάδη

 Ερώτηση: Χάρη, πώς προέκυψε η συνεργασία σας με την Ολυμπία Δουκάκη;

Η Ολυμπία κλήθηκε να διδάξει στο Πανεπιστήμιο NYU όταν έκανα το Masters μου στο Film Directing αλλά η τάξη της ακυρώθηκε μια εβδομάδα πριν ξεκινήσει. Την εποχή εκείνη είχα μια εταιρεία παραγωγής στην Κύπρο, όπου προσκαλούσα εταιρείες χορού και θεάτρου από όλο τον κόσμο για να έρθουν στο νησί μας για παραστάσεις. Επιπλέον, διοργάνωνα εργαστήρια κινηματογράφου με Filmakers (δημιουργούς ταινιών)  από τη Νέα Υόρκη. Μετά την ακύρωση της τάξης στο NYU, προσκάλεσα την Ολυμπία να έρθει στην Κύπρο για να διδάξει ένα εργαστήριο εκεί. Συμφώνησε και 6 μήνες αργότερα ήμασταν στην Κύπρο μαζί. Μετά από αυτό το ταξίδι ξεκίνησε μια φιλία και όταν επιστρέψαμε στη Νέα Υόρκη συνεχίσαμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον.

Περίπου ενάμισι χρόνο αργότερα, μου ήρθε η ιδέα να δημιουργήσω ένα ντοκιμαντέρ για την Ολυμπία κι έτσι πήγα στο διαμέρισμά της και της είπα ότι επιθυμία μου ήταν να το κάνει. Το απόρριπτε, για τρεις μήνες τη ρωτούσα συνεχώς, προσπαθώντας να βρω διαφορετικά επιχειρήματα που θα την πείσουν να το κάνει. Τελικά, αυτό που την έπεισε ήταν όταν της ανέφερα ότι ο κύριος λόγος που ήθελα να κάνω το ντοκιμαντέρ ήταν επειδή ήθελα να περνώ περισσότερο χρόνο μαζί της και με το γύρισμα ενός ντοκιμαντέρ, κάτι τέτοιο θα μου το επέτρεπε. Είναι τόσο συναρπαστικό άτομο, θέλησα να απολαύσω όλα όσα είχε να προσφέρει.

Ερώτηση: Να μας μιλήσεις λίγο για το έργο και όλη αυτή την διαδρομή;

Γνωρίζαμε ότι δεν θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα τυπικό bio-doc (βιο-ντοκουμέντο) απλά για να προβάλουμε τις καλύτερες στιγμές της καριέρας της Ολυμπίας. Όλες αυτές οι πληροφορίες βρίσκονται σε ζωντανή, διαδικτυακή σύνδεση, και όποιος έχει λίγο χρόνο μπορεί να ψάξει και να τα βρει όλα. Καθώς αρχίσαμε την επεξεργασία, το μόνο που έπρεπε να κάνουμε ήταν να βρούμε το θέμα μας. Η Ολυμπία είναι ένας από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ. Διαρκώς διαβάζει, μαθαίνει, αμφισβητεί και πάντα προσπαθεί για το τέλειο. Γράφει ποίηση και πάντα προσπαθεί να καταλάβει και να συνδέσει ιδέες με αυτό που συμβαίνει στον κόσμο. Απλά, συνέχισα να θέτω ερωτήσεις σχετικά με τα πράγματα που την νοιάζουν και προσπάθησα να δημιουργήσω ένα ασφαλές περιβάλλον όπου θα μπορούσε να είναι ειλικρινής και ευάλωτη μαζί μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι κέρδισε ένα Όσκαρ και πολλές φορές εξιδανικεύουμε αυτό το είδος επιτυχίας. Ήθελα να δείξω ότι οι καλλιτέχνες δουλεύουν σκληρά για να κάνουν μια επιτυχία και ότι υπάρχει πολύς πόνος στη διαδρομή. Αν το καλοσκεφτείς, η ζωή είναι ποίηση, κατ’ επέκταση, και η ταινία θα ακολουθούσε αυτή την πορεία.

Ερώτηση: Πόσο χρόνο χρειάστηκε να ολοκληρωθεί η ταινία; 

διάβασε και αυτό  ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ

Χρειάστηκαν 7 χρόνια για να ολοκληρωθεί η ταινία. Δεν ήταν εύκολος ο δρόμος αλλά ήταν γεμάτος εκπληκτικές εμπειρίες και παρόλο που μερικές φορές σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να παραιτηθώ, εντούτοις, δεν θα άλλαζα τίποτα αν έπρεπε να το κάνω ξανά.

Ευτυχώς που ο Χάρης δεν τα παράτησε. Γιατί σίγουρα αποτελεί τιμή για την μικρή μας πατρίδα, όταν έργα τέτοιας εμβέλειας αλωνίζουν τον κόσμο και μας θυμίζουν πώς μπορεί μεν η Κύπρος και η Ελλάδα να είναι μικρές σε έκταση, αλλά η ψυχή τους μπορεί να “πνίξει” όλη την έκταση της γης. Με τον ίδιο τρόπο, που η ερμηνεία της Ολυμπίας Δουκάκη, στην ρομαντική κωμωδία “Moonstruck”, της χάρισε το βραβείο Όσκαρ, το 1988. Η κυρία Δουκάκη, η οποία, σήμερα, μας κάνει την μεγάλη τιμή να μοιραστεί μαζί μας στιγμές “εκτός Όσκαρ”.

Ο Σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ κ. Χάρης Μαυρομιχάλης

Ερώτηση: Κυρία Δουκάκη, ζήσατε μια πλήρη ζωή και εργαστήκατε σκληρά για να φτάσετε εκεί που βρίσκεστε. Τι θεωρείτε ως το πιο σημαντικό στοιχείο σε αυτή τη διαδρομή; Οι αμερικανικές αξίες ή οι αξίες που σας έδωσαν οι μετανάστες γονείς σας;

Νομίζω ότι είναι και τα δύο μέσα μου. Ποτέ δεν έριξα τις αξίες των γονιών μου. Απλώς αντιτίθεμαι στον τρόπο με τον οποίο θα ζήσω τη ζωή μου. Έπρεπε να βρω τον τρόπο μου και αυτό ήταν δύσκολο. Όλοι παλεύουν γι’ αυτό, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στα 20 τους. Τις αξίες που πήρα από τους γονείς μου, τις πήρα. Είναι μέσα μου και θα είναι μέσα μου μέχρι την ημέρα που θα πεθάνω. Δεν τις διάλεξα, ήταν εκεί. Και τότε, καθώς κοίταξα τον κόσμο και συνειδητοποίησα ότι ήθελα αυτό, εκείνο ή το άλλο, αγωνίστηκα για να μάθω τι πραγματικά ήμουν, ποια ήμουν και πώς θα πορευτώ στον κόσμο.

Ερώτηση: Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σας που νιώσατε την “ολοκλήρωση”; Αν ναι, αυτό προέκυψε από κάποιο γεγονός ή μια σειρά γεγονότων;

διάβασε και αυτό  Σαν σήμερα γεννήθηκε οΤάσος Λειβαδίτης, ο ποιητής της πιο όμορφης ουτοπίας.

Δεν νομίζω ότι είχα ποτέ την πολυτέλεια να το κάνω αυτό. Για μένα ήταν το θέμα της δουλειάς και το ενδιαφέρον ήταν οι ρόλοι αυτής. Κάθε χαρακτήρας που έπαιξα με βοήθησε να καταλάβω ένα άλλο μικρό μέρος του εαυτού μου. Τις περισσότερες φορές μάθαινα τις γραμμές μιας παράστασης ενώ θα εκτελούσα μια άλλη παράσταση. Και αυτό έκανα από τη στιγμή που έγινα ηθοποιός, μέχρι και τώρα. Φυσικά, υπάρχουν πολλά πράγματα στη ζωή που φέρνουν την ολοκλήρωση. Έχω παιδιά, παντρεύτηκα με έναν από τους πιο καταπληκτικούς ανθρώπους στον κόσμο, παίζω ρόλους που πάντα ήθελα να παίξω (Chekhov, Mother Courage και πολλούς άλλους), το βραβείο της Ακαδημίας και το να πάω με την οικογένειά μου να επισκεφτώ το χωριό των γονιών μου, στην Ελλάδα. Υπάρχουν τόσα πολλά που θα μπορούσα να ονομάσω.

Ερώτηση: Έχουν περάσει 30 χρόνια από το βραβείο της Ακαδημίας. Πώς νιώθετε κάθε φορά που σκέφτεστε εκείνη τη στιγμή;

Η νύχτα των  Όσκαρ ήταν ένα πολύ ξεχωριστό γεγονός στη ζωή μου, με τη δουλειά μου να κερδίζει τον σεβασμό και να αναγνωρίζεται. Μου έφερε ακόμη πιο υπέροχους ρόλους, για να μην αναφέρω την οικονομική σταθερότητα, η οποία ήταν πολύ σημαντική για την οικογένειά μου.

Ερώτηση: Η διαδρομή σας αποτελεί ένα εξαίρετο παράδειγμα για πολλούς νέους άνδρες και γυναίκες. Γνωρίζουμε πόσο αγαπάτε και στηρίζετε τους νέους. Ποιο θα ήταν το μήνυμά σας προς αυτούς, σε αυτή την καταθλιπτική κοινωνία που ζούμε αυτή τη στιγμή;

Σε όλη μου τη ζωή άκουγα ότι η κοινωνία είναι κακή. Πάντα παραπονιόμαστε για αυτό, το ένα ή το άλλο, αλλά νομίζω ειλικρινά ότι είμαστε καλύτερα τώρα από ό, τι ήμασταν πριν από 60 χρόνια. Επομένως, η συμβουλή μου προς τους νέους, άνδρες και γυναίκες, είναι ότι “μην αφήνετε κανέναν άλλο να καθορίζει τη ζωή σας ή να σας παίρνει κάτω, συνεχίστε να ζείτε τα όνειρά σας και συνεχίστε να προχωράτε. Όλοι μας έχουμε αμφιβολίες και μερικές φορές περνούμε από κατάθλιψη αλλά να έχετε πίστη στον εαυτό σας και σε όσα πράγματα θέλετε να κάνετε στη ζωή”.

Κυρία Δουκάκη, Ολυμπία μας, σε ευχαριστούμε. Respect!

Χάρη μας, η μικρή Κύπρος, μεγάλωσε!

Πηγή: iefimerida.gr


Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Recommended
Είστε πιο μεγάλοι στην ηλικία και θέλετε να θυμηθείτε τα…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel
Αρέσει σε %d bloggers: