Ένα συγκλονιστικό βιβλίο για το 1821 και τον Αλέξανδρο Υψηλάντη έχει κυκλοφορήσει από τον  Ιούνιο από τις εκδόσεις Λιβάνη. Είναι το μυθιστόρημα “Ο Τελευταίος Πρίγκιπας” του Πέτρου Κασιμάτη και περιλαμβάνει το συναρπαστικό βίο του Εθνεγέρτη κα Αρχηγού της Φιλικής Εταιρίας, τις μάχες στις παραδουνάβιες Ηγεμονίες, τις δολοφονίες, τους έρωτες και τα ακριβά μυστικά του ξεσηκωμού του 1821. Μια συγκλονιστική περιγραφή από τον δημοσιογράφο-συγγραφέα που επισκέφθηκε τα κάτεργα της αιχμαλωσίας του πρίγκιπα Υψηλάντη, την απόρρητη αλληλογραφία με τον τσάρο, τον Μέτερνιχ και τους ισχυρούς της Ευρώπης, τις δολοπλοκίες στο Μοριά , τις απόπειρες απόδρασης από τις Αυστριακές φυλακές, τις άγριες καταδιώξεις στα Καρπάθια.

Μια μυθιστορία με αληθινά ντοκουμέντα που κόβουν την ανάσα. Ο “Τελευταίος Πρίγκιπας” έχει ξεκινήσει να δημιουργεί   αίσθηση όπως και όλα τα βιβλία του Πέτρου Κασιμάτη !!!

Για εμάς τους εφήμερους θνητούς, πρίγκιπα, η μόνη αιωνιότητα είναι η στιγμή. Και είναι προτιμότερο να την πιεις, παρά να την κλάψεις. –Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας) προς τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, όταν πάρθηκε η απόφαση για την έναρξη της Επανάστασης.

Λίγο μετά τη μάχη στο Δραγατσάνι, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας και του πρώτου απελευθερωτικού στρατού της Ελλάδας, παραδίδεται στους Αυστριακούς. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινάει η σκληρή περίοδος της αιχμαλωσίας, που θα καταστρέψει ανεπανόρθωτα την υγεία του, επισπεύδοντας το τέλος. Μέσα από τις αναμνήσεις ανθρώπων που τον γνώρισαν, αλλά και από άγνωστα μέχρι πρότινος ντοκουμέντα, ο Πέτρος Κασιμάτης αποκαλύπτει τον πολυτάραχο βίο του πρίγκιπα που άναψε τη φωτιά της Επανάστασης του 1821.

Η μυθιστορηματική πλοκή αποτελεί μια συγκλονιστική μαρτυρία για τις μάχες στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, τους έρωτες, τις ίντριγκες της πολιτικής, τις δολοφονίες, τις δολοπλοκίες στον Μοριά, την απόρρητη αλληλογραφία των ισχυρών της Ευρώπης, τα ακριβά μυστικά του ξεσηκωμού, με στοιχεία που κόβουν την ανάσα. Είχε απομείνει σκιά του εαυτού του, ένα λιπόσαρκο, μπαρουτοκαπνισμένο κορμί πάνω στο νωθρό άλογο που τον μετέφερε στο Αράντ αιχμάλωτο, μα όχι ακόμα σιδηροδέσμιο. Μια αξιοθρήνητη σκιά, μ’ ένα μουστάκι που είχε αρχίσει να γκριζάρει και το κεφάλι σκυμμένο, υπό το άγρυπνο μάτι του υπολοχαγού Χένρι. Το μόνο που άστραφτε πάνω του ήταν ένα δαχτυλίδι με θαμπό θυρεό.

Λίγα λόγια για τον Πέτρο Κασιμάτη που είχα την τιμή να μου κάνει μαθήματα δημοσιογραφίας στη Σχολή Δημοσιογραφίας ΟΜΗΡΟΣ κάτι που θα αναφερθούμε εν καιρώ σε μια συνέντευξη του στην διαδικτυακή σελίδα www.kalitheapress.gr και www.erevnapress.eu

διάβασε και αυτό  13χρονη αυτοπυροβολήθηκε με το όπλο του πατέρα της – Νοσηλεύεται στο Ιπποκράτειο εκτός κινδύνου

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1962. Η δημοσιογραφία μού εμφανίστηκε σαν κάτι άγιο και συνάμα συναρπαστικό. Κυρίως συνομιλώ με ανθρώπους που είναι του δόγματος «Ζεις κατά τύχη. Αγαπάς κατ’ επιλογή. Σκοτώνεις κατ’ επάγγελμα».

Στη δημοσιογραφική μου ζωή ευτύχησα να πολεμήσω το βλαχομπαρόκ- λάιφσταϊλ, έναν θλιβερό παραπόταμο της δημοσιογραφίας κι αξιώθηκα να κάνω το χόμπι μου επάγγελμα. Yποδύθηκα τον γιατρό μετέχοντας σε ιατρικό συμβούλιο με τη λευκή μπλούζα, φόρεσα άμφια για να διεισδύσω σε ένα μοναστήρι, υπέμεινα μήνες για να κρατήσω τη σιωπή μου απέναντι σε μια είδηση-κεραυνό γιατί σεβάστηκα την «πηγή» μου και τον λόγο που έδωσα. Ήταν ευτύχημα που αποκάλυψα συνταρακτικές λεπτομέρειες για το απίστευτο θρίλερ των επιζώντων σήμερα αιχμαλώτων της Κύπρου. Συνάντησα τον Οτσαλάν, τον Κάρατζιτς, τον Αραφάτ, αλλά και άλλους επικηρυγμένους όπως ο Αμπού Αμπάς ο πειρατής του «Ακίλε Λάουρο», ο θυελλώδης Τζωρτζ Χαμπάς, ο αρχηγός του UCK Χασίμ Θάτσι, ο μαφιόζος της Αδριατικής Ντον Μικέλε Πάτσο, ο αρχηγός των Κόντρας, Αντόλφο Γκαλέρο Πορτοκαρέρρο στη Λατινική Αμερική. Συνάντησα τον μεγαλύτερο συγγραφέα του κόσμου τον Χόρχε Λουίς Μπόρχες αλλά και τον Τζίμι Κάρτερ κι απ’ τον σεΐχη Σαγιέντ που μου έδωσε συνέντευξη σε ένα κρησφύγετο στη βομβαρδισμένη Βηρυτό έως τους πρωταγωνιστές του σκανδάλου Κοσκωτά που μ’ άρεσε να νιώθουν πως τους πνίγει η γραβάτα κάθε που αποκάλυπτα συναρπαστικές πληροφορίες. Οι «πηγές» μου φρόντιζαν να καταλήγουν τα στοιχεία με ασφάλεια και αξιοπιστία σε μένα, για να τυπωθούν στις σελίδες και του «Ελεύθερου Τύπου» που τότε το τιράζ του ξεπερνούσε τα 250.000 φύλλα ημερησίως. Ενας δοκιμασμένος φίλος μου είναι ο στρατηγός Γρυλλάκης που μοιράστηκα μαζί του τις πιο απίστευτες πληροφορίες. Είδα αιχμαλώτους να εκτελούνται με συνοπτικές διαδικασίες και στην ανατροπή Τσαουσέσκου και στον πόλεμο Κόντρας-Σαντινίστας και φυσικά στη Βοσνία, καθώς ήμουν αυτός που δημοσίευσα πρώτος τις φωτογραφίες με τα κομμένα κεφάλια που τα φωτογράφιζαν οι αντίπαλοι ως τρόπαια…

διάβασε και αυτό  Παντελής Παντελίδης και Mad Clip – Ανατριχιαστικές συμπτώσεις στα τροχαία δυστυχήματα που σόκαραν την Ελλάδα

Ας είναι… Θυμάμαι πολιτικούς που εγκατέλειψαν τον θορυβώδη πολιτικό τους βίο για ενα πρωτοσέλιδο δικό μου που προκάλεσε πάταγο. Αλλά και τον σκληρό σωματοφύλακα του Χίτλερ, τον Ρόχους Μις που μου έδωσε την τελευταία του συνέντευξη εκμυστηρευόμενος πολύτιμες πληροφορίες για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Έχω γράψει πάνω από 10 βιβλία -τα μισά από αυτά είναι λογοτεχνία τα αλλά αφορούν αποστολές και δημοσιογραφικές έρευνες. Πιστεύω ότι το πιο χυδαίο πρόσωπο της δημοσιογραφίας είναι ο κτηνώδης λαϊκισμός, ο δη ενισμός και φυσικά η υποψία πως στο επόμενο σκάνδαλο ίσως ανακαλύψεις εκεί, στον λάκκο των λεόντων, και το όνομα του εκδότη σου.

Στο Καράτσι μου είχαν πει κάποτε πως θεσπέσιο γαλλικό κονιάκ βρίσκει κανείς στο μυθικό Πεσαβάρ (έζησα εκεί έναν μήνα). «Εκεί το βρίσκεις άφθονο» μου είπαν. «Κοστίζει όμως όσο ένας στρατηγός….».

Κι η δωροδοκία είχε ενδιαφέρον ως πρόταση. Την έκανα ρεπορτάζ. Κάποτε ένας μητροπολίτης μου πρότεινε να κρύψω κάτι και το αντάλλαγμα θα ήταν μία τζάγκουαρ κάτω απ’ την εφημερίδα να περιμένει… Ο προτείνων την πάτησε. Όπως και κάποιοι που θέλησαν να αποφύγουν τη χλεύη καθώς το γεμάτο δάφνες όνομά τους ήταν βουτηγμένο στα επίσημα αρχεία της χούντας…

πηγή aggelakis.gr livanis.gr
επιμέλεια ρεπορτάζ Δημήτρης Μπιζιώτας