Ο Ποδηλάτης του Κόσμου Γρηγόρης Βεροιώτης μαζι μας με Διαδικτυακές Ραδιοφωνικές Ορθοπεταλιές και όχι μόνο…

Σήμερα του Αγίου Γρηγορίου σας παρουσιάζουμε τον δικό μας Γρηγόρη  τον φίλο «Ποδηλάτη του Κόσμου» ,ένα ωραίο και  δημιουργικό «τρελό», ο οποίος με ένα ποδήλατο κατάφερε  να γυρίσει όλο τον κόσμο για να μεταφέρει μηνύματα αλληλεγγύης κι ότι «μόνο έτσι θα τα βγάλουμε πέρα, αδέρφια, στην εποχή που ζούμε»;

Ένα άνθρωπο που από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας μαζί του αριθμεί κάποια χρόνια  λόγω κόβιντ όμως οι δρόμοι μας συναντήθηκαν  τώρα από κοντά. με τον φίλο αδερφό  διαπίστωσα ότι τα λόγια δεν υπάρχουν αν δεν γίνουν πράξεις…

Μια ανάρτηση του στις 22 Ιουνίου 2020 τα λέει όλα

Σαν σήμερα γεννήθηκα στη Σαλονίκη στο Άσυλο του Παιδιού.
It was a beautiful day when I was born like today in Thessaloniki.
Μια σκέψη κάνω σήμερα…
…είναι ιδιαίτερα ωραίο να ζεις στο διαφορετικό, μέσα στην έρευνα, στην προσφορά, στα απρόοπτα και τις περιπέτειες. Είναι ευτυχία που έχω ξεπεράσει την αρρώστια της επιβεβαίωσης, της επιβράβευσης και της δόξας και που μπορώ να κάνω και λιτή ζωή. Είναι ιδιαίτερα γοητευτικό να αντιστέκομαι στο ”εγώ” και να αναζητώ το ”εμείς” . Λάτρεψα την οικογένεια μου και τους συγγενείς μου, ερωτεύτηκα και με ερωτεύτηκαν, αγάπησα πραγματικά τις παρέες μου και είμαι ευτυχισμένος που μπορώ ακόμη να κάνω νέες φίλες και φίλους, νέους συνεργάτες, αλλά και με παλιούς που δουλεύουμε μαζί μονοιασμένοι, που γελάμε με τα λάθη μας αλλά που παράλληλα συν δημιουργούμε. Είναι ρεαλιστικό να λες μεγάλωσα και τρυφερό που χαίρομαι γιατί έχω ακόμη καρδιά μικρού παιδιού. Είναι ευλογία που λέω πως είμαι χορτάτος από τη ζωή μου και απλά θέλω μόνο να είμαι χρήσιμος και να μπορώ να συνεχίσω με το ποδήλατό μου, το ραδιοφωνικό μου φορητό στούντιο, την φωτογραφική μου μηχανή και με τις φίλες και φίλους μου να ανακαλύπτουμε τις μικρές απόμακρες γωνιές κρυμμένων και ξεχασμένων επίγειων παραδείσων. Συνεχίζουμε αδέρφια μου παρέα

Ο Γρηγόρης Βεροιώτης εδώ και λίγους μήνες έχει αναλάβει να προχωρήσει μπροστά το Kalithea Radio το διαδικτυακό ραδιόφωνο με Καλή Θέα της Kalithea Press και τα βήματα που έχουν γίνει αυτό το λίγο διάστημα αποδεικνύει γιατί αξίζει καθημερινά Δευτέρα εως Πέμπτη 10.00- 12.00 με την Κατερίνα Βάζου παρουσιάζουν το μαγκαζίνο ΠΡΩΙΝΟ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ… και σύντομα ετοιμάζονται πολλά…

Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα και κείμενο

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα και κείμενο που λέει "ΠΡΩΙΝΟ Ράδιο"

Ο Γρηγόρης όμως αγαπάει την ιστορία του ραδιοφώνου τόσο που δεν είπε όχι να αναλάβει από τη θέση του Γενικού Γραμματέα μαζί με τον πρόεδρο Παναγιώτη Κισκηρά να την διασώσει μέσω του Μουσείου Ραδιοφωνίας μια προσπάθεια που μας βρίσκει και εμάς αρωγούς

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

 

Στη διαδικτυακή σελίδα www.humanstories.gr είχε γίνει ένα αφιέρωμα για τον Γρηγόρη που αξίζει να διαβάσετε παρακάτω…

 

ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΞΙΑ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ

 

Ο Γρηγόρης Βερροιώτης δεν μπήκε τυχαία στη δημοσιογραφία. Ηταν πάντα ανήσυχος, ήθελε να μαθαίνει τι γίνεται γύρω του… Και μας εξομολογείται: «Αυτό με έκανε να ξέρω διαρκώς τι συμβαίνει ακόμη και στη γειτονιά μου, από μικρός ήμουν κουτσομπόλης, παρατηρούσα τα πάντα. Μου άρεσαν πολύ οι παρέες, οι φίλοι και για αυτό έχω τις ωραιότερες αναμνήσεις από τις φιλίες κι από τη γειτονιά μου,  στην Τούμπα, κάτω από το γήπεδο του ΠΑΟΚ».

διάβασε και αυτό  Εύβοια: Η στιγμή του σοβαρού τραυματισμού νεαρού που βούτηξε για τον Σταυρό (vid)

Και κάποια στιγμή αντιλαμβάνεται ότι η δημοσιογραφία είναι ο… μονόδρομος της ζωής του, αν και στο εμπόριο ήταν εξαιρετικός. «Για μένα ο χώρος της δημοσιογραφίας ήταν κάτι ξεχωριστό. Ο πρώτος που μου έδωσε ένα κίνητρο για να ασχοληθώ ήταν κι ο άνθρωπος που θαύμαζα, ο Κώστας Παπαϊωάννου με την εφημερίδα «το Ποντίκι». Είχα την τύχη να είμαι μαζί του για πολλά χρόνια. Από εκεί και πέρα η άλλη τύχη είχε να κάνει ότι μπλέχτηκα με την τηλεόραση και το ραδιόφωνο και βρέθηκα σε μια πολύ μεγάλη σχολή, στο «Ράδιο Θεσσαλονίκη» και στην «ΩΜΕΓΑ» τηλεόραση. Ηταν σχολείο για μένα όλα αυτά κι η τηλεοπτική εκπομπή, «Οι Ρίζες», με μύησε αρχικά στην καταγραφή των εθίμων που υπήρχαν στη Β. Ελλάδα. Κατάλαβα γρήγορα ότι δεν είμαι αστικός δημοσιογράφος, δε με ενδιέφερε να κάθομαι σε ένα γραφείο και να γράφω για ένα ρεπορτάζ, για ένα θέμα. Είχα ερευνητική διάθεση, δεν ήθελα να ξέρω μόνο τι γίνεται στην περιοχή μου, στην πόλη μου, αλλά στην υπόλοιπη Ελλάδα και στο εξωτερικό», επισήμανε.

 

ΠΟΤΕ ΜΠΗΚΕ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ

 

podilatis2

Ο Γρηγόρης Βερροιώτης έχει γυρίσει σχεδόν όλη την Ελλάδα με το ποδήλατό του.

«Από την αρχή του Ίντερνετ στην Ελλάδα ασχολήθηκα με το Web Radio και κατάλαβα ότι με αυτό που κάνω έχω άμεση διάδραση στον κόσμο. Δηλαδή να βρίσκομαι όπου μπορώ κι από εκείνο το σημείο του πλανήτη να βγάζω εκπομπή και να συζητάω με άλλους ανθρώπους, σε διαφορετικές πόλεις του κόσμου. Μετά είδα ότι ο σύγχρονος τρόπος μετακίνησης παύει να είναι το αυτοκίνητο, αφού δε συμφέρει. Κι έτσι πήρα ένα ποδήλατο και ταξινόμησα πάνω του, με τέτοιον τρόπο σάκους (ισοβαρώς) προκειμένου να έχω μαζί μου 3 ηλεκτρονικούς υπολογιστές, το φορητό μου στούντιο, τον μίκτη, μικρόφωνα, κάμερες, ρούχα κ.α. Συνειδητοποίησα, στην πράξη, ότι εύκολα μπορώ να μπω σε ένα τρένο με το ποδήλατο (με τον παραπάνω τρόπο φορτωμένο) χωρίς να κουβαλάω πράγματα με τα χέρια μου», μάς εξήγησε ο Γρηγόρης Βερροιώτης και συνέχισε αναφερόμενος στην καμπάνια αλληλεγγύης που ξεκίνησε το 2011 και θα κρατήσει για πολλά ακόμη χρόνια:

«Από το 2011 γύρισα όλη την Ελλάδα, πήγα σε σχολεία, μίλησα σε πολλά παιδιά για αυτό που κάνω… Επίσης νιώθω πολύ τιμητικά για τον εξής λόγος: Αρκετοί δήμοι της Ελλάδας μού έδωσαν εγγράφως την άδεια να μιλήσω στο εξωτερικό για αυτούς προκειμένου να αναπτύξουν διακρατικές συμφωνίες. Ετσι στο εξωτερικό ξεκίνησα με την Ιταλία, τη Γερμανία και γυρνάω διαρκώς την Ευρώπη… Σε αυτές τις χώρες πηγαίνω στην πηγή της ενημέρωσης, σε συναδέλφους κι αναλύω ότι χωρίς την Αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπωνμ είμαστε χαμένοι. Ετσι με τη διάχυση τέτοιες πληροφορίας ο Ποδηλάτης του Κόσμου διανύει χιλιάδες χιλιόμετρα και περνάει τα μηνύματά του, με καθημερινή συναναστροφή με απλούς ανθρώπους Έλληνες και μη».

διάβασε και αυτό  ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑ

 

Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

podilatis4

Ενα φορτωμένο ποδήλατο ακόμη και κινητό στούντιο ραδιοφώνου!

Ποια είναι, όμως, η σύνδεση της αλληλεγγύης με την ελευθερία; Ο «Ποδηλάτης του Κόσμου», μοναδικός στο είδος του (με βάση τη δουλειά που κάνει και τον τρόπο που ασκεί τη δημοσιογραφία), ξεκαθαρίζει: «Ο καθένας ορίζει την ελευθερία όπως νομίζει… Ανάλογα με τα βιώματα και τις συνήθειές του. Από μικρός είχα έντονο το αίσθημα της ελευθερίας, ήθελα να φεύγω, με έψαχνε συνέχεια η μητέρα μου… Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αφήνω πίσω μου πράγματα και γυρίζω ξανά. Ηθελα πάντα να φεύγω από την πίεση που δέχεται ο άνθρωπος στην καθημερινότητά, στη δουλειά του. Επίσης αισθανόμουν πάντα ελεύθερος κι ανένταχτος. Κι αυτή η ελευθερία βγήκε στο ποδήλατο. Πάω σιγά, σιγά γιατί θέλω να τα βλέπω όλα. Δε θέλω να μου ξεφεύγει τίποτα από γύρω μου… Οταν είσαι στο ποδήλατο και περνάει από πίσω σου μια σαύρα και το έχεις καταλάβει… τότε αρχίζεις και νιώθεις μέσα σου ότι όλα τα ένστικτά σου λειτουργούν. Βρίσκω τον εαυτό μου, τη φύση μου με αυτόν τον τρόπο ζωής. Αυτά δεν μπορώ να τα συναντήσω ως αστός».

 

ΤΙ ΕΣΤΙ… ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;

 

podilatis3

Γνωρίζει διαρκώς ανθρώπους, νοοτροπίες, κουλτούρες και τρόπους ζωής, μεταφέροντας πάντα και παντού το μήνυμα της αλληλεγύης…

«Καθοριστικό ρόλο σε αυτό που κάνω, έπαιξε και το γεγονός ότι είχα τον πατέρα μου σε ένα ίδρυμα για άτομα που έχασαν τα λογικά τους. Τι γινόταν εκεί… Υπήρχε το δωμάτιο, από εκεί τους πηγαίναν στην τραπεζαρία, μετά στο σαλόνι και ξανά το ίδιο και το ίδιο. Μάλιστα κάθε Σάββατο ερχόταν μια κοπέλα, έπαιρνε τους ασθενείς και τους έκανε εκδρομή στο προαύλιο κι ήταν ευτυχισμένοι με αυτό. Για δείτε τη ζωή σας, σε τι διαφέρετε από αυτό; Σπίτι, δουλειά, τρώμε κάτι, πίνουμε ένα καφέ και το Σαββατοκύριακο πηγαίνουμε και μια βολτίτσα. Μπορούμε να πάμε την Τετάρτη βόλτα; Όχι. Ετσι είναι αναγκαίο να ορίσουμε εμείς – για να επιρρίπτουμε διαρκώς τις ευθύνες σε άλλους – διαφορετικά τη ζωή μας. Εγώ μπόρεσα και το έκανα, ρίσκαρα… Κι αυτό διότι μπορώ να ζήσω και με 2 ευρώ, δε με νοιάζει αν κάποια στιγμή δεν έχω να φάω, όμως σίγουρα δε θα μπω σε καλούπι», επισήμανε ο «Ποδηλάτης του Κόσμου», ενώ σε ερώτηση: «Τα δύο παιδιά σου, ακολουθούν τον τρόπο ζωής σου;», απάντησε… «Οχι είναι φυσιολογικά παιδιά (σ.σ.: γέλια). Πάντως για να μην παρεξηγηθώ, εμένα η ζωή μου γενικώς ήταν μια απόδραση από την καθημερινότητα. Δεν υπερηφανεύομαι για αυτό, που είμαι έξω από το σύστημα της καθημερινότητας, όμως απλώς νιώθω ότι μού έτυχε, ότι ήμουν τυχερός που ήρθε μπροστά μου αυτή η άρνηση».

διάβασε και αυτό  Πλακέτα Μνήμης για Αγγελική Παπαθανασοπούλου Επαμεινώνδα Τσάκαλη Παρασκευής Ζούλια δυο μηνών αγέννητο βρέφος

 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΟΜΕΡΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ «ΠΟΔΗΛΑΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

 

zografies4

Ένα από τα ωραία μηνύματα που πήρε μαζί του ο Γρηγόρης Βερροιώτης, μετά από την επίσκεψή του σε ένα σχολείο της Ελλάδας.

 

zografies2

Μια σημαντική απορία από μαθητή του νηπιαγωγίου της Κέρκυρας…

 

zografies1

Οι απίστευτες, απλές κι άκρως κατανοητές ερωτήσεις των παιδιών…

Μέσα σε αυτήν τη σπουδαία πορεία του, εντός κι εκτός Ελλάδας, αυτά που έχει ζήσει σε Σχολεία της χώρας μας, τον έχουν αφήσει με το «στόμα ανοιχτό». Τα παιδιά είτε στον προφορικό λόγο, είτε μέσω μιας ζωγραφιάς που του δίνουν για παρέα στη μεγάλη πορεία του με το ποδήλατο, καταφέρνουν να του φτιάξουν τη μέρα. Ο ίδιος μάς εξηγεί το γιατί: «Τα παιδιά σου κάνουν τις πιο ωραίες ερωτήσεις. Είναι απίστευτη η απλότητα των ερωτήσεων και πόσο συγκεκριμένα σου μιλάνε, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Για παράδειγμα, ένα παιδί με ρώτησε «που κοιμάστε; Τα έχετε όλα πάνω στο ποδήλατο…». Και φυσικά τότε μπορείς να συζητήσεις με τα παιδιά την έννοια της οργάνωσης στη ζωή. Δεν του απάντησα απλά, σε σκηνή ή σε ξενοδοχείο… Του είπα ότι για να κοιμηθώ πρέπει να οργανώσω τη μέρα μου. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που πήρα ένα ποδήλατο κι έφυγα. Εχω μια σπουδαία ομάδα γύρω μου, που μου οργανώνει τα πάντα για το επαγγελματικό μου ταξίδι. Ετσι κι ένα παιδάκι για να κάνει μια εκδρομή, πρέπει πρώτα να συνεννοηθεί με τους γονείς του, να έχει μαζί του όλα τα απαραίτητα, το παγουράκι του, το καλαθάκι με το φαγητό του και φυσικά να ξέρουν οι γονείς που θα πάει… Εγώ δεν είμαι ένας τρελός που παίρνει ένα ποδήλατο και φεύγει, χάνεται… Εμένα είναι η δουλειά μου, έχω αρκετούς συνεργάτες από πίσω που μου οργανώνουν όλη την πορεία. Πηγαίνω στοχευμένα κάπου. Και θα που πει κάποιος… Ποιος είναι το όφελος; Δεν έχω λεφτά, όμως έχω φτιάξει μια ατζέντα γνωριμιών από φίλους και συνεργάτες στο εξωτερικό, την οποίο δεν μπορώ να την κοστολογήσω. Είναι ανεκτίμητης αξίας».Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΡΘΟΠΕΤΑΛΙΕΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

«Ολοι μας είμαστε, κατά μια έννοια, ποδηλάτες του κόσμου. Δεν υπάρχει άνθρωπος που στη ζωή του δεν κάνει ορθοπεταλιές, ανεβαίνει ανηφόρες… πατάει φρένα… κάνει ισορροπία. Πρέπει να λέμε ότι «μπορώ να κάνω αυτό που θέλω» και να μη σταματάμε πουθενά ούτε στις ανηφόρες, ούτε στη βροχή, ούτε στον κόντρα αέρα, ούτε στον χιονιά… Και μια βαρυχειμωνιά να σου τύχει, κάνε υπομονή θα λιώσουν τα χιόνια, δεν υπάρχει περίπτωση να μείνουν για πάντα χιονισμένα όλα. Ετσι είναι η ζωή μας, μια ανηφόρα… Μήπως είναι ανηφόρα στην πορεία μας προς το Έβερεστ; Μετά θα έρθει η κατηφόρα, θα είναι πιο εύκολος ο δρόμος. Δε σταματάμε ποτέ, στα εμπόδια που μας παρουσιάζονται», είναι το μήνυμα του Γρηγόρη Βερροιώτη, που περνάει και μέσω του HumanStories.gr.

 

podilatis6

Μέσω ραδιοφωνικής εκπομπής και συνδέσεων Skype ενώνει ανθρώπους και κουλτούρες από διάφορα σημεία της υφηλίου.

 

 

podilatis10

 

 

έπεται συνέχεια γιατί δεν είναι μόνο αυτά ο Γρηγόρης υπάρχουν και άλλα που έχει κάνει και άλλα που σκοπεύουμε μαζί να κάνουμε

Δημήτρης Μπιζιώτας

Facebook Comments Box



Ακολουθήστε το Kalithea Press στο Google News Feed, για να ενημερώνεστε σωστά και έγκαιρα

Απάντηση

Recommended
Στην ολοκλήρωση της εικόνας της θεσμικής παρακμής στην οποία έχει…
Cresta Posts Box by CP
Content | Menu | Access panel
Αρέσει σε %d bloggers: